About Sky Quotes Novels & Stories

Alala niyang tawag. “Naghanda na sila ng pagkain, Kuya Aeros… Uh… Hindi ba kayo sasabay sa amin? We want to… uh… have lunch with you.” Utal at hindi magkantotong sabi ni Sky habang ganoon pa rin ang kanilang posisyon. Ipinilig niya ang kaniyang ulo, hindi na makasubo pagkatapos maalala ang tagpong iyon. Nakakahiya!

“It’s been a long day.” Jerome dropped beside her, the warmth of his presence immediately noticeable. “Yeah… but a good one. You were amazing today, you know.” She rolled her eyes playfully. “You were the one with the dramatic pitch. People loved you.” “They only listened because you were beside me,” he teased, flashing that disarming grin. She didn’t reply, instead gazing up at the sky. The stars felt impossibly close tonight, shimmering like scattered diamonds. “You don’t really get skies like this in the city,” she murmured.

Walang'ya ka, Sky! END OF FLASHBACK

Natatawang wika ni Sky. Muntik na akong maubo sa sinabi niya. " Tsk!" He hissed while shaking his head. " Mamayang gabi na pala iyong inihandang party ni Tita Olivia?" Tanong ni Jack sa kanya. " Yeah," tipid na sagot nito at umupo sa tabi ko. " We heard about the news, is she still living with you? The culprit was now on jail." Kunot noong tanong ni Sky.

Wala sa sariling sabe ko pero wala akong narinig na sagot mula sa kapatid ko. Daha dahan naman ang pagmaneho ni sky papasok sa school. May sariling gate kase ang kotse at sa mga studyante. Dumiretso kaagad si Sky sa parking na halos puno na rin. "Saan mo ito e park?.." Takang tanong ko "Maghahanap ako ng space..." Rinig kong sabe ni sky na ikinatango ko nalang. Ang damin talagang tao at hindi ako makapaniwala.

“Ano ba naman, bato! Huwag mo akong barahin. Let me live happy, okay?” “Tama naman siya. Mangangarap ka na nga lang, sa maliit na bagay pa… dapat sa impossible na. Aba, lubos-lubusin mo na,” pangaral ng dakilang si Skye ‘da langit’ habang bumubungisngis. “Oh, ikaw Vahl? Bat di ka na nagsasalita riyan?” puna ni Jade.

Hinayaan niya ring yumakap ang isang braso nito sa bewang niya. "Paano kapag umuulan, mababasa ang kwarto mo?" kuryosong tanong niya habang minamasdan ang maraming bituin sa langit. "Hindi. May salaming nakaharang diyan. You can actually cover that up if you don't want to see the sky." Napanguso siya, mukhang hindi mangyayari iyon dahil gustong-gusto niya sa kalangitan.

“Look at the sky first, anong napapansin mo?” Nagtatakang sumunod naman siya sa utos na iyon ni Lukas. Tumingala nga siya sa kalangitan. “Kagaya pa rin naman dati ah, may araw at kulay ang bughaw ang ang himpapawid. Clear sky at walang pagbabanta ng ulan today.” “You are the sunshine of my life that brighten my life,” matalinhagang saad ni Lukas.

“Hey!” Hindi na niya ito binigyan pa ng pagkakataong magsalita. Tumayo na siya sa pool at naglakad sa may railing. She looked at the sky. It looks like a deep ocean of midnight blue, scattered with faint stars like pearls resting beneath dark waves. The moon glows through the clouds like a lantern under rippling water, its light spreading softly across the horizon. The thick clouds resemble brushstrokes on a painting—layered, moody, and full of quiet movement, making the whole sky look like a dreamscape or a cosmic sea suspended above the earth.

Halos sabay pa kaming lahat na tumingin sa malaking rebulto ni Sky na nasa aming harapan. “Mommy, pwede ba akong maging isang international model kahit na isa akong mangmang? O di kaya ay isang magaling na negosyante na katulad ni daddy? Pangarap namin ni Sky ang lahat ng ‘yun.” Natigilan ang lahat at lumambot ang ekspresyon ng kanilang mga mukha dahil sa inosenteng tanong ni Zanella.