Novel & Cerita Blue Sky Quotes

"Really? Hmm... I don't know if I have extra time, but I think I'll text you if I have." Ngumiti ako at iniwas na ang tingin sa kanya. Inangat ko ang tingin sa mapayapa at tahimik na langit sa itaas namin. Its clear blue color almost reflected the sea's image. It perfectly mixed with the white cirrus clouds on it and of course, with the mighty golden sun. The three of them brought relieve not just to me, but also for all the people who can distinctly see them.

It's incredibly relaxing. Blue sky, and blue sea. White sand, and white clouds. Staring at these things puts me at ease. "Sana laging ganito. Always at peace," mababa ang tono ng boses na sabi ko sa sarili. Sa ilang oras kong pagtitig sa kalangitan ay nawili ako sa napapanood. Ang ulap ay mabagal na tinatangay ng hangin papunta sa kaliwang bahagi ng kalangitan. Mabagal itong gumagalaw na tila ba naglalakad ngunit hindi naman. Para makarating ito sa dapat puntahan ay sumasabay ito sa hangin.

Blue " We must survive without you and brother Kairus" sagot ni Star binaling niya ang tingin kay Moon. " Diba tama ka Dad?" " Tama si Moon hindi sa lahat ng oras nasa tabi niyo ako o ang kuya niyo" sabi ni Mr. Blue habang nakangiti. " Kailangan pala namin gayahin si Sky. He is living alone in England" sabi ni Sun " Kapag nagawa niyo yun mas ipagmamalaki ko kayo"

“Hey!” Hindi na niya ito binigyan pa ng pagkakataong magsalita. Tumayo na siya sa pool at naglakad sa may railing. She looked at the sky. It looks like a deep ocean of midnight blue, scattered with faint stars like pearls resting beneath dark waves. The moon glows through the clouds like a lantern under rippling water, its light spreading softly across the horizon. The thick clouds resemble brushstrokes on a painting—layered, moody, and full of quiet movement, making the whole sky look like a dreamscape or a cosmic sea suspended above the earth.

"Salamat sa lahat. Salamat sa pagmamahal." Si Blue ay ngumiti, ang kanyang mga mata ay naglalaman ng isang uri ng kasiyahan na hindi kayang ipaliwanag ng mga salita. "Hindi ko na kailangan pang magsalita, Ivy. Ang buhay natin ngayon, ang pamilya natin, ang lahat ng ito, ay nagsasalita na. Hindi ko na kayang mag-isa. Magkasama na tayo. Ito na ang pinakamahalaga."

"Nobody corrects him except Mom. Not bad, Four-Eyes." ​Michael blushed deeper. "Thanks, Boss." ​THE MESS (Art & Patricia) ​Sa terrace naman (naka-setup ang easel at paints), iba ang vibe. ​Art was painting the sky. Patricia was sitting on the floor, mixing colors. ​"Too much blue," Patricia commented. ​"It's the sky," Art argued gently. "It's supposed to be blue." ​"But skies aren't just blue," Patricia dipped her finger in a jar of orange paint. "Sometimes they're angry. Like this."

Sagot nito at tumingin sa akin. Agad na dinaanan ako ng hiya sa pagtingin niya. Ngumiti naman ako para itago ang hiya na nararamdaman ko. Magsasalita pa sana ako pero agad din naman iyong naputol noong tawagin na siya ng kung sino. Napatingala ako sa langit. The beautiful blue sky makes me feel like I'm in the paradise. Napangiti akong muli. 'Di siguro maipipinta ang ngiti ko sa sobrang totoo nito.

Hindi kasi ako makatulog:( Received 2:10 AM You can't sleep because of a certain question? Ang bilis maka-reply. Opo. Received 2:10 AM 'kay, what is it? Make sure that it's not nonsense. Gusto ko sanang sabihin na na mi-miss ko siya kaya hindi na ako makatulog ulit. Gusto kong sabihin na lagi ko siyang iniisip kaya nagkakaganito ako. Hindi ba blue ang color ng sky? bakit sabi ng research purple?

I should have a hunch that he’ll just do that behind my back even after confessing his feeling to me. Makapal ang mga ulap pero unti-unting nagliwanag ang kalangitan. I watched the sunrise. The grey sky soon turned into blue. I guess the God really knows how to paint colors well. Lahat nasa tamang kulay. Even though black, dark colors, made you think that it’s gloomy, hindi naman iyon nakakasira sa tanawin. In fact, it helped me no… it comforted me.