Coaching Quotes Romane & Geschichten

"Pero kung talagang di ako papalarin, okay lang naman sa akin. At least I did my best." "Hey, ano ka ba." Pagco-comport nito sa akin. Tinapik-tapik pa nga nito ang balikat ko. "Don't say that, believe in yourself. You can do this, I am counting on you." Pilit akong ngumiti kay Coach. Alam ko, ramdam ko na kahit hindi man sabihin nito ay alam kong mas pabor ito sa akin kesa kay Lance. "Salamat Coach."

she asked. They all nodded. Okay naman talaga sa totoo lang. Iyon lang naman ang concern ng dalawa na hindi sila masyadong maka-catch up sa discussion ni Kevin, pero all in all, okay naman at may natutunan naman sila lalo na si Karina. Iba pala talaga ang epekto kung gutom ka sa pag-abot ng mga pangarap mo. Kakaibang motivation ang nagagawa nito sa iyo. “That is good, and if you have questions, please don’t hesitate to ask your coach Kevin, okay? He is one of the best. I think you are not aware of that.”

Mahina akong nagpupumiglas dahil ramdam ko ang hapdi ng tenga ko mula sa pagkakapingot ni coach. “Aray! Coach naman! Halatang na-miss mo ako eh! I miss you too, Coach! Aray, Coach!” Wika ko at nagsipaghiyawan naman yung mga ka-team ko. Ganito kami sa tuwing nale-late ako sa training namins. “Cali lang malakas!” “Na-miss mo naman pala kasi, Coach!” “Lakas, Cali!” “Magsitigil kayo!” Suway ni Coach Henry kaya naman napatigil ang iba. Ang iba naman ay palihim na tumatawa.

"Thank you, Coach." Ngumiti itong tinapik ako sa balikat. "Malaki ang tiwala ng team na makakasungkit ka ng medalya, Marcus. May isang buwan pa naman tayo para mag-ensayo. Ang mahalaga ay nagi-improve ka araw-araw kaya hwag mong i-pressure ang sarili at katawan mo," paalala pa nitong ikinangiti at tango ko habang naglalakad kami ng hallway patungo sa locker's.

Pano ngumisi pa ang kumag. “Dae. Wag ka munang mag-practice ngayon.” Seryosong sabi sa akin ni Coach. Agad naman akong napasimangot at nagprotesta, “Pero coach ok lang -----“ naputol na lang ang sasabihin ko kasi biglang nagsalita si Coach.

Nagtawag ng timeout ang coach namin, hingal na hingal ako pagdating sa bleacher. "Ano ka ba, Sammuel. Nasaan ang konsitrasyon mo? Nasa laro ka tandaan mo 'yan, nawawala ka na sa laro, eh. Kahit pag block lang ay hindi mo na magawa ng maayos. Concentrate, okay? Mag concentrate ka, Sammuel at mag-enjoy ka sa laro." Sermon sa akin ni coach.

Hindi ko naman pati sila kilala maliban kay Monalisa na nakaupo sa pinakaunahan kasama ang coach nito. “Huwag kang ma-intimidate sa kanilang presensiya lalong-lalo na kay Monalisa,” usal ni Coach Idy sa aking tabi. I smirked. “Sila dapat ang ma-intimidate sa akin, Coach.” She chuckled. “Ang yabang pero alam kong may ibubuga ka naman talaga sa kanila lalong-lalo na kay Monalisa basta’t huwag mong kalilimutan ang mga itinuro ko sa iyo sa training.”

Naramdaman ko naman ang paghawak niya sa kamay ko at pagpisil pa rito. Tumayo na si Coach at saka pa nag-inat. “Aalis na ako kaagad, bro, may training pa ako kina Santiago, eh.” “Sige na, umalis ka na. Ingat ka na lang g*go ka.” “T*ngina mo, ang sweet mo talaga.” Ibinaling sa akin ni Coach ang tingin niya. “Bye, Ciashet. I hope you’ll move on on that kind of pain. Huwag ka mag-alala, King is there to help you with that,” He said with a wink of an eye.

Ani ni coach pagka-ahon ko sa pool. "Oo naman sympre ako paba?"nakangising sagot ko sa kanya. "Yan ang gusto ko mataas ang confidence mo"natutuwang sabi ni coach. "Baka kamo hambog"singit ng isang ka teammates ko. Natatawa nalang ako na inilingan sila. Pumanhik nako sa restroom to take a bath at makauwi na din for sure nakaabang na sakin si Scar sa gate.

Tiningnan niya ang mukha ko, tila ba problemado na ganon ang inabot ko. "Mauna ka na umuwi. Huwag ka munang mag training ngayon." "Kaya ko naman po, coach." Kahit na masakit ang mukha ko, kaya ko naman. Ang unfair naman non sa iba kong kasama kung uuwi ako kaagad.