Comebacks Novels & Stories

Flashback Ako si Jayson Hanson, 28 taong gulang, isang businessman at may-ari ng isang malaking kumpanya—ang JH Company. Matagumpay kong napalago ang negosyo, pero ang dahilan nito ay hindi lang dahil sa sipag at tiyaga, kundi dahil na rin sa pangungulila ko sa aking fiancée. Anim na taon na ang lumipas mula nang mawala siya, at sa loob ng panahong iyon, inialay ko ang sarili ko sa trabaho para hindi ko maramdaman ang sakit ng pagkawala. Isang araw, nirekomenda ng kaibigan ko ang isang babae na magiging personal assistant ko. Kaibigan daw ito ng kanyang asawa, kaya pumayag na rin ako na subukan siya.

"To Janissa and Theodore—hindi lang kayo inspirasyon sa negosyo, kundi sa pagmamahal din! Cheers!" Sabi pa ng mga nandoon na mga kaibigan nilang dalawa, maging ang mga malapit na katrabaho nina Kiah at Hilary. "Happy to have you back, ate! I know, hindi na natin papalampasin 'to!" Nagsimula nang maghanda ang mga kaibigan para sa mga post-party that time.

Bahagyang napasinghap sila at napaatras na parang mga dagang nakakita ng isang pusang gutom at handa silang sakmalin. I’m back! Yes, I’m back! I’m back for my revenge. So better be wise enough to play because this is much more exciting than her game.

Hinampas ko siya sa kanyang balikat na napakalakas. "Aray!" "Gago ka. Kabado na nga ako dito manunumpa ka pa ng ganyan? Tse! Ma kick out ka sana!." "Ha! Kapag na kick out ako, mamimiss mo ako. Aminin mo man o hindi alam kong crush mo ako." Diri ko siyang tinignan. 'Kapal ng kalyo sa mukha.' "Ikaw? Crush ko? Asa ka. Baka nga kapag na kick out ka, mag pa piyesta pa ako"

Ang isang malakas na braso ng bilyonaryo ay mahigpit na nakapulupot sa kanyang beywang, tila isang tanikala na walang balak magpakawala. Habang nakatitig sa matikas at natutulog na mukha ni Liam na malayo sa malamig na ekspresyon nito kapag nasa harap ng media, hindi mapigilan ng isip ni Aria na bumalik sa nakaraan. Isang linggo pa lang ang nakakalipas... ngunit pakiramdam niya ay ibang buhay na iyon. FLASHBACK (Isang linggo ang nakalipas...)

Nakatitig kami sa isa’t isa habang halos sabay pa kaming nagbuntunghininga muli. “I know pareho tayong bumabawi sa Ex. I just… if you still need me as a rebound, I’ll be very happy to—” Hinalikan ko siya, natatawa. “Yes! Yes, please!” sabi ko. “And me, too. Make me your rebound, too.” At pareho na kaming nakatawa. And I realized, I didn’t like the look on his face while he struggled to tell me he wanted us to continue being like this. Nadiskubre ko ito ngayong nakangiti na siyang muli, relieved.

Binaba ko agad ang tawag at pumasok ulit sa loob ng kwarto ko, Hindi ako mapakali dahil marami akong katanungan. " Kakaiba Ang mga nangyayari ngayon" wika ko Naman at agad na nag hanap ng information tungkol sa pagbabalik ni lady fin. Nakita ko Naman Ang Isang video na sinend sakin ng tauhan ko. " I'm coming back, because I want to see what's going on here especially in my company" wika naman Niya sa interview. Bigla namang bumalik Ang Galit ko sa babaeng ito, kundi dahil sakaniya nasa mabuting kalagayan sana Ang mommy ko.

Naabutan n'ya si nanay Meldy na parang may hinahanap. "Nanay ganda Melds I'm back!" masayang tawag n'ya sa matanda. Nanlaki naman ang mga mata nito pagkakita sa kan'ya. "Tyrone apo, oh my gulay, you're back and comeback. How's your life in Jumarica apo," tuwang-tuwa na salubong nito sa kan'ya at niyakap pa s'ya ng mahigpit.

Kaya naman siguro nawalan na siya ng pag-asa. At sakto ay pumasok naman ako sa frame. Kapag sa akin siya nanligaw ay sigurado siya. Hindi na siya mare-reject. Kumbaga I am the rebound. Ako ang panakip sa ego niyang nasira. Oh damn. Gusto ko lang naman siyang ibigin pero bakit napaka-komplikado. Naisip kong mas mainam pa nga yata iyong sa malayo ko siya tinitignan at walang namamagitan sa amin.

Alam kong aabutin ng taon bago ako makarecover, pero as long may determinasyon ako—walang imposible na buwan lang ay gagaling na ako. Lumipas ang araw—linggo—at anim na buwan. Oo, anim na buwan na ang nakalipas nang mangyari ang aksidente, at ito ako ngayon—nasa poder pa rin ako ni Miss Monrow. Gumagaling na din ang mga binti ko dahil sa tulong ng mga therapies na kilala i Miss Monrow. Sa kanya palang ay napaka-swerte ko na. Tinuring niya akong anak sa pamamahay nito, at hindi binayaan habang nasa punto na ako ng buhay ko na sumuko. Pero dahil sa kanya ay lumaban ako.