Talagang nakakabilib na pag-usapan ang ganitong klaseng akda — ang may-akda ng 'Laro sa Baga' ay si Lualhati Bautista. Kilala siya bilang isa sa pinakamakapangyarihang boses sa panitikang Pilipino, at madalas kong nirerekomenda ang kanyang mga nobela sa mga kaibigan ko na gustong magsimula sa mas matapang at makatotohanang pagbabasa. Ang pangalan niya agad na nagbibigay-diin sa temang panlipunan at panloob na tensiyon na madalas sumasabog sa kanyang mga kwento, at ‘Laro sa Baga’ ay hindi naiiba: puno ito ng matitinik na eksena at pagninilay tungkol sa kapangyarihan, pagkakakilanlan, at ang mabigat na pasaning dala ng lipunan sa indibidwal.
Bilang tagahanga ng malikhaing pagsasalaysay, sobrang na-appreciate ko ang istilo ni Lualhati: diretso, emosyonal, at hindi nagpapalpak sa mga detalye ng buhay ng kanyang mga tauhan. Kung nabasa mo na ang 'Dekada '70' o ang 'Bata, Bata... Pa'no Ka Ginawa?', mararamdaman mo agad ang pagkakatulad sa paraan ng pagbuo niya ng mga karakter — may lalim, kumplikado, at makatao. Ang mga tema niya ay tumutugon sa realidad ng maraming Pilipino: sexism, kahirapan, pampulitikang tensiyon, at ang paulit-ulit na pakikibaka para sa dignidad. Sa pagkakataong mabasa ang 'Laro sa Baga', makikita mong ginagamit ni Lualhati ang pagkakakilanlan ng mga babae at ang kanilang mga laban bilang lente para makita ang mas malawak na problemang panlipunan.
Personal, naaalala ko kung paano ako napahinto sa pagbabasa dahil sa tindi ng emosyon na dinudulot ng bawat eksena — parang nabubuhay at nasasaktan ang mga karakter sa harap mo. Gustung-gusto ko ang ganitong klaseng panitikan dahil hindi lang ito nakakaaliw; nagtutulak din ito ng malalim na pag-iisip at pakikiramay. Nakakatuwa din na marami sa mga akdang tulad nito ang nagsilbing inspirasyon sa mga usapin ng reporma at pag-unawa sa kalagayan ng kababaihan sa Pilipinas. Kahit hindi palaging magaan basahin, mahalaga — at sa akin, yon ang sukatan ng isang makabuluhang nobela.
Kung wala ka pang kopya, seryoso, subukan mong hanapin ang 'Laro sa Baga' at iba pang gawa ni Lualhati Bautista. Hindi lang dahil ito ay isang mahalagang bahagi ng ating panitikan, kundi dahil nakakabago talaga ang perspektiba mo pagkatapos basahin ang mga kuwentong tulad nito. Nakakagaan kapag naibabahagi ang ganitong klasiko sa mga bagong henerasyon; para sa akin, ang kwento ay mananatiling buhay at patuloy na magtutulak sa atin na magmuni-muni tungkol sa kung sino tayo at kung paano natin hinaharap ang mga sugat ng lipunan.