Comedy Jokes Tagalog Novels & Stories

"Bait talaga ng best friend ko." "Hoy may bayad yan," pabiro nitong sabi. "Ouch," kunwari ay nag sad face siya at pumungay ng mata. "Baliw. Joke lang. Sige na kainin mo na yan. Samahan mo na 'ko dito manood."

he said and burst out laughing. Siraulo talaga toh. Sarap sipain. "Nakakatawa?" I sarcastically said. "Pikon?" he said in between his laugh. "Sinong pikon?" takang tanong ko. "Ikaw!" he said. "Ako?" "Oo." "Hindi ba pwedeng hindi ako natuwa sa joke mo?" I rudely answered him. "Hindi naman joke yun ah." he replied. "I don't know what to name it pero hindi ako natawa or natuwa."

"At syempre sayo. Ayoko kayang mapagod ang favorite Lolo ko na yan. " S****p! Kelan nya pa naging favorite Lolo ang Lolo Domeng ko? Sino sya sa palagay niya? Apo ba sya? At si Lolo naman nakikitawa pa. Kaya lumalaki ang ulo ng gurang na to dahil akala nya nakakatuwa yung mga lumalabas sa bibig niya. "Ikaw jud senyorito, joker man diay ka." "Ay wa ko nag-joke Lo uy! Tinud-anay ning ako." [Ay hindi po ako nagbibiro, Lolo. Totoo po yung sinabi ko."

At doon narinig ang boses ni Lyle. “You know, you’d be prettier if you smiled more. I could make that happen… outside work.” “Come on, it’s just a compliment. Don't be so uptight.” “You owe me for that recommendation. Dinner won’t kill you.” Mga salitang mala-joke kung pakikinggan sa unang pasada, pero kapag inuulit at inuulit—nakakabastos, nakakahiya, at nakakagalit.

"Bakit ka natatakot?" "Sabi kasi nila pag sobrang saya daw, kasunod nun ay sobrang lungkot naman." Paliwanag ko. Kinuha nito ang aking kaliwang kamay at marahang pinisil. "Don't overthink wife. Happiness is a choice. Minsan ang tao lang ang napapakumplikado ng sitwasyon. Overthinking makes things complicated." Ngumiti ako at muling tumingin na lamang sa daan.

sarcastic kong tanong. "HAHA! No, What I mean is, I like the way you make me laugh, Every single crazy thing you do is just--is just--- Ang tanga mo kasi, HAHA!" sabi niya habang tumatawa na parang may nakakatawa sa sinabi niya. -___- "Ano!? Masaya kang tawagin akong tanga? Grabe tawa ka pa ng tawa ah? Masaya ka na n'yan? Alam mo? ang babaw mo! Ha------Ha--------Ha." sabi ko at umacting na natatawa.

"Hindi ka pa nanakawan kahit kailan?" Mabilis naman itong umiling. "Hindi pa." "Bakit nga ba?" Tanong pa niya kahit na alam naman niyang walang kwenta na ang kasunod na punch line. "Kasi nasa akin ang Zeus-si," seryoso nitong sagot. Sandali siyang natigilan pero maya-maya lang ay mahinang natawa. "That was a lame joke, Zeus." "It still made you laugh," kibit balikat nitong sagot.

"Ano?" "Eh 'di, pointless." Natawa siya sa corny na jokes nito. Pwede na rin. "Again may isa pa." "Sige, ano naman 'yon?" "Kapag 'di mo mahulaan ang sagot, hahalikan mo 'ko sa lips pagdating natin ng bahay." "Ano!" Ang lakas ng halakhak nito. "It's a deal." "Basta hindi mahirap, ah?"

seryosong tanong ko "OO naman! Palagi akong nakatambay doon noong nag-aaral pa tayo. Kaya ko ang magdrive patungo doon. Don't worry, magaling na akong driver. Hindi na mababangasan itong kotse mo." pabiro niyang sagot. Kaya lang, ang mga jokes niya ngayun ay wala na talagang epekto sa akin eh. Mas nanaig ang sakit ng kalooban na nararamdaman ko sa ngayun higit sa ano pa man.

Tanong ni Alice at halatang ayaw pa umuwi. "Joke lang naman yon kaw naman! Di na to mabiro." "Hahaha! Subrang natawa ko sa joke mo grabe Alice pwede ka ng maging comedian. Kung di lang kita bff nginud-ngod na kita dyan. Alam mo sa lahat ng joke yan ang pinakaayaw ko. But since nga bff kita ang kaya ko lang gawin ay basagin ang trip mo. Uuwi na lang ako."