Comforting Messages 소설 & 이야기

That would end me. Rishell, mahal na mahal kita. Sobrang mahal kita. Kaya sana, ingatan mo ang sarili mo para naman hindi ako mag-alala pa. Magagawa mo ba 'yon para sa akin? Ito pala ang pinakamahabang message na naipadala ko sa 'yo. Nakakatawa. Sana noon ko pa ginawa ang LSM sa 'yo. Baka matagal ka nang nahulog sa akin. :)

Kinuha niya ang cellphone at noon lang niya napansin ang ilang missed calls ni Martin sa messenger niya. Martin’s Message: Hey, babe my condolences to you and I hope you’re ok. I heard your Mom had a car accident that took her life. I felt sad when I saw the NEWS. Do not worry I informed some of our clients regarding your current situation. In case you need a helping hand and shoulder to cry on just call me back and I am here for you. Mhuaaaaaaaaaaaaaaahhhhhhhhhhhhh….. We all miss you here!

Pagkatapos, inayos niya ang sarili niya at nagsend siya ng message kay Luna. Isang espesyal na text messaging function sa phone ni Joshua ang paglalaho ng mga mensahe. Automatic na mabubura ang mga mensahe pagkatapos itong mabasa ng pinagsendan niya, at ginagamit lang ito ni Joshua kapag gusto niyang kumausap ng palihim. Sa ganito, hindi siya mahuhuli, at walang makakakuha ng mga sikreto ng kumpanya kahit na makuha nila ang phone niya. Ang phone ni Joshua ang tanging phone na may messaging function na ganito.

Tatlong araw na iyon mula ngayon. Madalang na lang kaming mag-usap dahil sineseryoso ko na ang buhay nursing pero naglalaan pa rin ako ng oras para makausap siya. Iyon nga lang, madalas na hindi kami nagkaka-abutan. Nagtipa ako ng mensahe para batiin siya. Pakiramdam ko kasi ay maiiyak ako kapag nag-voice message ako. "Happy 10th monthsary, senyorito! Tagal na pala natin, 'no? Kung nasaan ka mang part ng earth ngayon, sana okay ka lang. Miss na kita! Tapos na ba snow r'yan? Baka natabunan ka na kaya 'di ka nagre-reply sa akin, ah?" Natawa ako sa sariling mensahe. "Kahit bihira tayong mag-usap nitong mga nakaraang araw, lagi mong tandaan na mahal na mahal kita, ah? Busy lang ako sa mga RetDem

.Okay baby I got to go now.Paalam niya.Goodluck babe.Reply ko with one kiss emoji at ang loko ang bilis magreply anim na puso na kulay pula,limang kiss lips,limang puso na pink at apat na double heart pink napakabolero talaga nito.Wednesday August 17,2024 thursday 6:14 in the morning ngayon parang tahimik hindi man lang tumunog ang cellphone ko makapag message nga sa kanya nakalimotan na niya akong i good morning ah.Good morning,how's your day? yon message sent na tignan natin kung magrereply.After one minute.Oy may reply galing sa kanya mabuksan nga.Have always been a happy man right from the day we met.You did not just come into my life with love,but with many blessings and care.Indeed,yo

Anong taon na ngayon pero parang aso't-pusa pa rin ang dalawang ito. Dalawa rin kay Percy saying goodnight na paniguradong kagabi pa ito at good morning kaninang mga 4:00 a.m. Maaga na naman 'yon umalis papuntang photo studio niya. May mensahe rin mula sa mga kasamahan ko sa trabaho at sa mga co-agent ko. Iyong iba ay wala namang kinalaman sa akin. General messages naman. I'm not sure why they're so fond of sending group messages and greetings. Trying to keep up with them really saps my energy. As an introverted person, it comes naturally for me to just seen their texts and chats.

Ngunit bago pa man tuluyang lamunin ng lungkot, bigla namang tumunog ang phone — isang message notification galing kay Eros. “Good morning. Today’s the big day. Don’t stress about anything, just be yourself. Looking forward to seeing you later. Let me know if you need anything.” Hindi niya napigilang mapangiti. Napaka-simple ng message, pero sapat na iyon para mapawi kahit kaunti ang bigat sa dibdib niya. Kaagad siyang nag-reply sa text message nito. “Thank you, Eros. I really appreciate this. See you later!”

“Gusto ko ng something warm and soft. Daisy, sunflower, at kung pwede, konting lavender. Hindi kailangan engrande. Simple lang pero elegant.” “Copy, sir. May card message po ba kayo gusto ilagay?” Tumigil ako sandali. Huminga ng malalim. Bawat salitang ilalagay ko, kailangan kong maging totoo pero hindi rin sobrang pilit. Ayokong isipin niyang niluluto ko siya para lang bumalik. “Yes. Write this, please: ‘I hope your day blooms brighter than your past pain. —Levi’”

Para malaman, I open the message and I was surprised when I saw what is written on the message itself and it causes me almost to drop my phone in disbelief. Anonymous: Don't forget to eat when it's your break time, I care for you a lot and I am watching you, My Love.

Salamat sa pagsama sa akin. May kung anong init na gumapang sa dibdib ko sa message na iyon. Hindi ko alam kung dahil sa pagod o dahil ang dali niyang kausap… pero may something comforting sa presence niya. Parang may pamilya bigla sa paligid ko. Me: Wala pong anuman. Salamat din sa pagtatanggol sa akin kanina. Sandaling delay bago bumalik ang message niya. Parang nag-type pa siya ng dalawang beses bago sinend ang final version.