Comforting Messages Novels & Stories

Hindi pa man ako nakakapag-type ng tatlong sentence, narinig ko na agad ang tunog ng chat notification sa office messaging app. “Hey, you okay?” Napaka-inosente ng tanong, as if hindi siya ang dahilan kung bakit ako parang nilagnat sa init ng katawan ko ng mga sandaling iyon. “Define okay. Physically dehydrated? Emotionally confused? Mentally questioning my career path?” Hindi pa ako tapos tumawa sa sarili kong reply, bigla ulit siyang nag-message. “You’re cute when you’re sarcastic. Want to join me for lunch later? I need more… insights.”

m Let me run faster Sent 11:31 a.m Listen to me Sent 11:31 a.m Hey, run away! Sent 11:35 a.m I will not stop warning you Sent 11:35 a.m Miss you, Ate... Sent 11:36 a.m LunaToMySol

Hindi niya kami pinabayaan magmula sa pagbubuntis ko hanggang sa lumaki sila Allen at April siya ang naging kaagapay ko. Bagaman sa pagbukas kong iyon ng aking cell phone, habang kami ay nagmumuni muni ng kambal sa garden sa tapat ng aming bahay ay isa isa kong binasa ang mga mensaheng pumasok sa aking mess*nger, whats*pp at instagr*m . Akala ko fully recovered na ako. Hindi pa din pala, may kirot pa rin ang lahat. Parang naging sariwang muli ang lahat ng makita ko ang mga balitang kumalat mula sa pag iwan ni Theo sa akin sa harapan ng altar. Binasa ko din ang mensahe ni Theo sa akin. Kahit 5 taon na ang nakalipas ng mabasa ko ang mga messages niya pakiramdam ko ay kahapon lang ito ngyari. M

Nag prepared na rin ako ng coffee para paggising niya kakain na lang talaga siya dahil siya ang boss ko. I heard my phone messages tune kaya agad kong inabot ito sa ibabaw ng mesa at binasa kung sino ang nagmessage sa akin. "Bless," wika ko kaya binuksan ko ang message. "I just wanna invite you for Car Caring Game tonight. It's seven o'clock in the evening. Its for fun Adah at pang palipas lang nang stress at sa dating location rin. See you there. Iloveyou!"

Bawat pagtatapos ng videong pinanuod ay ang pag-inom niya ng wine na inorder sa VIP lounge ng hotel na pinuntahan niya. *Merry Christmas Bella! You know how much Kuya loves you. I'll pick you up tomorrow, kuya will bring you anywhere you want.* Mensahe ni Gab sa kapatid. May iilan pang mensahe na nag pop up sa notification niya but what made her world stop spinning for a second is when her mom sent her a message request and left a chat. *My baby, Merry Christmas! Mommy loves you so much. I know hindi mo parin ako napapatawad, I just hope that you'll be able to read this message. I love you anak.* A message from Amanda.

Naalala niya ang mga gabing naghihintay ito sa sala hanggang madaling-araw para lamang matiyak na ligtas siyang nakauwi. Naalala niya ang mga simpleng mensahe nito tulad ng "Kumain ka na ba?" "Drive safely." "Don't skip your medicine." Mga mensaheng noon ay madalas niyang hindi sinasagot. Minsan nga, hindi man lang niya binubuksan. Pero ang totoo, ginagawa lang niya iyon para lalong lumayo ang loob ng babae sa kanya.

Tumunog ang cellphone niya sa tabi ng kama. Isang mensahe. Mula kay Arcturus. > Are you feeling better today? Anikha told me your friends came over. I hope the house feels warm again. Napangiti siya nang bahagya, pero may kirot sa dibdib. Matagal niyang tinitigan ang mensahe bago tumipa ng sagot. > It was. For a while. Ilang segundo lang, lumabas na agad ang tatlong dots ng typing indicator.

Pagbukas ko, sunod-sunod na message Ang dumating. Isa-isa Kong binasa Ang nilalaman ng pinadala sa akin mensahe at sa iisang tao lamang ito galing. "tatawagan kita pagdating ko baby/good morning baby/mahal na mahal kita/please hintayin mo ako baby,I miss you/bakit Hindi kita makuntak/Anong ginagawa mo baby/may iba kana ba?/"mga nabasa Kong mensahe Niya sa akin.

"Day 7. I missed you." "Day 14. Please, comeback." "Day 30. Caroline, I wanna hug you." Napasinghap ako nang napansing araw-araw siyang nagpapadala ng mensahe sa akin. Hindi ko namalayan na tumutulo na pala ang luha ko habang binabasa ang mga mensahe niya. "Day 700. Malapit na akong mawalan ng pag-asa na babalikan mo pa ako."