Novel & Cerita Comfort Message

tanong niya, ang kaniyang boses ay tila may kasamang vibrating effect na dumiretso sa kaibuturan ng aking puso. "Sobrang comfortable," sagot ko sabay hila sa kumot hanggang sa aking dibdib. "Pero mas magiging comfortable kung hihiga ka rin dito sa tabi ko. Alam mo naman, baka lamigin ako bigla, mahirap na ang magkasakit sa panahon ngayon. Mahal ang gamot, Lucas. At kahit bilyonaryo ka, kailangan pa rin nating maging praktikal sa buhay."

sagot ng babae habang nagkikibit balikat. Mas lalo akong nairita sa paraan ng pagsagot nito. Pasimple akong huminga ng malalim pagkatapos ay nginitian ito habang kataas pa rin ang isa kong kilay sa pagkairita. “My pillow can provide the comfort that I need. And, miss, if your goal of having a boyfriend is for comfort, its on you. However, don’t jump into conclusion that I’ll be sad just because I don’t have a man in my life. My mother raised me all by herself. I grow up not relying on someone else to make me happy nor comfort me, I can give that to myself.” I seriously argued.

Gusto nya yatang kunin ko sya at suntukin para tumigil sya sa kakatibok ng mabilis. Ang awkward tuloy. Dapat pala di ko nalang ginalaw ang malikot kung kamay. "Hmm, Xander?" "What?" Tanong nya na di man lang lumilingon sakin. "How..." "How do you like to be comforted when you're sad or how do you like to be comforted when you're sad or upset?" Tanong ko. "Hug," "It makes you feel like you're not alone. When someone hug you when you're sad or upset it feels like they love you, care for you and understands you."

Palibhasa'y malaking tao ito kaya kulang ang espasyo ng sofa upang makahiga ito nang maayos. Balak sana niyang gisingin si Caelum ng mga oras na iyon para ibigay ang comforter pero hindi niya ginawa dahil mahimbing na ang tulog nito na para bang pagod na pagod. Nakaramdam siya ng awa para sa nobyo dahil alam niyang nahihirapan din ito pero mas nananaig sa kanya ang sama ng loob ng mga oras na iyon.

Mabilis nitong sinara ang pinto ng comfort room na mas lalong nagpabilis nang pagkabog ng dibdib niya. Pinalibot niya ang tingin sa buong comfort room. Dapat pala hindi comfort room ang tawag dito, hindi siya comfortable ngayon. Parang hinahabol ng kabayo ang dibdib niya at tila sumikip ang space ng comfort room. Hindi niya mabasa ang iniisip ni Kent at mga balak nitong gawin. Hindi niya rin mawari kung bakit kailangan pa nitong ikulong siya sa comfort room.

Ewan ko ba kung kailan kino-comfort ako ay mas lalo lang akong umiiyak. “Shh, ilabas mo lahat ng hinanakit mo sa akin. Huwag kang mag-alala, nandito langa ko gagabay sa’yo. I will help you to move on and be strong enough to face those problems of yours,” wika niya sa akin habang hinihimas-himas ang aking likod.

Binuksan ko ang chat namin at nag-tipa ng mahabang mensahe na galing mismo sa puso at isipan ko. Hello Charles, (kung ayun talaga name mo hehe) In case na bukas mo na 'to mabasa, gusto ko lang magpa-salamat sa'yo for being my source of comfort these past few days. Tutal baka ito na rin yung huli kong message and ganoon ka rin. I just want to confess hehe. Thank you sa pagpapa-kilig sa akin kahit sa maikling panahon. I am really thankful to you for making me experience kung paano magkaroon ng kaharutan hanggang madaling araw. hehe.

malungkot na wika nito. "Ok lang love. Pwede naman sa ibang araw na lang. Ang mahalaga ay comfortable ka ngayon. Ok na ba kahit paano ang pakiramdam mo?" tanong niya habang nilalapat ang hot compress sa puson ng asawa. "Medyo nawawala naman ang sakit kahit paano. Thank you love." wika ni Kattie na ngayon ay kumakain na ng nilagang baka at na enjoy naman niya ito.

Inis siyang nagmura dahil naiiwas ko agad ang aking kamay bago nya pa mahila. Dire-diretso ang pasok ko sa loob ng comfort room. Comfort room ba ito? Bakit mas hindi ako mapalagay? Dapat nakaramdam ako ng comfort sa bwisit na comfort room! Naghilamos ako at tinuyo ang aking mukha. Pakiramdam ko ay nag iinit iyon sa labis na iritasyon.

Sa sobrang lamig ng temperatura na sinet ko sa aircon ay balot din kami ng comforter. "This is nice." I commented. "What is nice?" Sagot na tanong ni Zion. "That we are comforting each other na hindi ginagamit ang sex." Natawa kaming parehas sa sinabi ko. Masarap pala sa pakiramdam ang ganito lamang. Ang mahiga, mag cuddle, at damhin na andito lang kami para sa isa't isa. Masarap pala na malaman mo na kahit ano man ang mangyari o magbali-baliktad man ang mundo ay mag tao pa rin na andyan para sa iyo.