Comic Strip Tagalog 소설 & 이야기

namamanghang sabi nito. "100,000" Halos mapasigaw si Chillet ng marinig iyon. "Seryoso ka ba?! Big time ka na beshy! Libre mo naman ako!" sabi nito habang hininila si Brie. Wala siyang nagawa kundi ang kumuha sa Card niya. Nabawasan lang naman ng 500 iyon.Dahil nilibre niya si Chillet. "Thank you beshy ah?"

i asked Tumango tango siya at saka ako muling niyakap ng mahigpit,she even kiss my temple that cause me to shiver, my heart beats quickened and the butterflies in my stomach suddenly flies altogether in my insides.,hindi kaagad ako nakapagreact dahil sa biglaan niyang pagkulong sa akin sa kanyang mga bisig once again.

Magulo, Maingay, Mainit, Masikip. "Salamat sa pagtangkilik, sana magustuhan nyo," malawak kong pagkakangiti habang iniaabot ang isa sa mga likha kong comics na ilang linggo ko ring pinag-puyatang gawin.

Bwisit na kumag na yun! “ Ano na?! Bingi lang? Hay naku! Yang amo niyo parang animal lang. Tukmol na nga, bobo pa tapos ay basta sarap niyang chapchapin. Tabi na nga! Mas mabuti pang mag tambay sa mall baka matagpuan ko na soulmate ko dun. Alis!” Sinyas ko sa kanila pero wala epek pa rin. Umirap ulit ako at pinagkrus ang mga braso. I tapped my foot on the ground. Char! English!

"Bababa muna ako. Babalik naman ako agad. Uh~saglit lang talaga." Agad na akong tumakbo palabas ng pinto na hindi siya nililingon. Nagkagulatan pa kami ni Ate dahil parang sa kwarto ko ang tungo niya kapaga hindi pa niya ako nakita. "Oh! Kanina pa kita tinatawag. Nag-order ka ng pizza? Ba't hindi mo kinain?" "Ano—sumakit kasi ang tiyan ko kaya nag-CR muna ako. Alam ko naman na dumating ka na kaya…"

sabi nito "Naku h'wag na kaya, bess. Nakakahiya sigurado puro mayayaman ang mga nanduon." tanggi nya dito. Hindi nya maiwasang makaramdam ng panliliit isipin pa lang n'yang puro mayayaman ang nasa paligid nya. E ano naman sila. Baka pagtinginan pa nga sila duon ng iba. Kaya nga kung ano anong alibi ang iniimbento nya sa kaibigan sa tuwing mag aaya ito sa kanya sa kahit anong handaang ganap sa kanila, wala rin naman itong magawa. "Gaga. E anu ba naman tingin mo sa sarili mo, hindi tao?" eksaherado nitong bulalas.

“Magkano ‘to?” “Sampung libo.” “Ano? Sa tiyangge lang nabili, sampung libo?!” napapamulagat na sambit ko. “Joke lang!” sabay tawa nya nang malakas. “Pinapatawa lang kita. Masyado kang seryoso eh.” “Sorry ka, kasi hindi ka nakakatawa,” irap ko na nanunulis pa ang nguso, wala talaga ako sa mood ngayon makipagtawanan sa mga corny jokes na binabato nya.

“Twenty fourth day of July, year 2015, alas kuatro ng hapon when I decided to stopped by no’ng napansin kong naliligaw ako habang papunta sa rancho de Ricaforte. Heavy rain is approaching then I spotted that nipa hut kung saan nakasilong ang isang magandang babae. Maganda pero nakasimangot. Mangiyak-ngiyak. Iyon pala matumal ang benta n’ya ng nilalako niyang pagkain which I don't exactly remember what food was that. At dahil isa akong guwapong sugo ng Diyos kaya nagpangudngod ako ng pera sa mga fazendeiro sa karatig hacienda para bilhin ang paninda mo. And there, I've perfectly captured the most priceless subject— you with your innocent and relieved smile. Iyong ma-emosyong klase ng ngiti n

“Hindi na kami nagpapawelcome party, my parents doesn’t like that. Iba nalang, Blue Man.” Napatango-tango siya. “Dalhan ko nalang ng halaman si mom, iyong cactus.” Nangunot ang noo ni Link. “Bakit cactus?” Mabilis na tumungon ang bata. “Ano ba dapat? Coconut tree?”

Hehe Dumiritso na'ko sa mall para makapag shopping na din nang mga pang secretarya na gamit. __________________ At the mall Andito ako ngayon sa my Boutique. Nag susukat ng mga skirt ng my mapansin akong pamilyar na pigura. At kilalang kilala ko yun. walang iba kundi ang nag iisang taong minahal ko at sinaktan ko sa huli. Bakit siya nandito sa Boutique ng mga babae?