Comic Strip Tagalog 소설 & 이야기

Bahagya ring lumuwag ang pagkakahapit niya sa akin. “Wrong, Mayor... SML stands for Sorry Maharot Lang,” aniko. Kinindatan ko pa siya para mas lalo siyang mainis. At di nga ako nagkamali base sa pagkakadilim ng mukha nito halatang napipikon na sa akin. Sige lang, mainis ka lang ng ikaw na ang kusang umatras sa kasal...

Sinabi niya. Naalala ko ang bagay na binanggit sa akin ni Mario tungkol sa mga kwentong multo at mga "aswang" o mga bagay na kumakain ng tao o mga bagay na katulad nito nataranta ako. "No. I'll come with you don't leave me alone he-" Pagkatayo ko, natapilok ako at bumagsak sa lupa. "Ooops."

“Sino ka ba?” Ito ang litrato nang binyag ni Clein. Limang taong gulang pa lang ako at nakakapit sa damit ni Mama. Nakayakap si Papa kay Mama habang karga ni Mama si Clein. I can't stop the tears to form on my eyes. Ang saya pa namin sa litratong 'to. “Nanay ko po si Beatrice Asuncion.” Nabasag ang boses nito. “Ate, ako 'to, si Clea.”

Bumalik si Leigh sa restroom at muling hinarap ang salamin at ang magulong mukha niyang puno ng doodle. “Shit! Sinong may gawa nito sa akin? Fan ba siya ni Jigglypuff?” inis niyang tanong sa kanyang sarili habang kinikiskis ang kanyang mukha. Inis na inis at lalong nag-iinit ang ulo ni Leigh habang pilit niyang inaalis ang tinta ng pentel pen sa kanyang mukha. Hindi niya matanggap na ganoon ang ginawa sa kanyang mukha—ginawang white board ang malinis at cute niyang pagmumukha.

Bahagya akong napatingin kay Kenji na tila nagtatanong kung ano na namang ginagawa niya sa supermarket. "Nagfile si mama ng leave niya kaya sinama na naman niya ako sa supermarket" biglang sagot ni Kenji pero alam kong hindi lang iyon ang dahilan kaya tinaasan ko siya ng isang kilay na nagpapahiwatig na hindi siya kapani-paniwala. "Syempre kasama na yung bibili ako ng stick-o" as always. Adik talaga sa stick-o.

sagot naman ni andrei "Btw yung mga needs para sa charity naipadala na kahapon kaya wala ng dapat isipin" saad ni Ms.fajardo at nag simula ng maglakad sa gubat medyo maaga pa kaya maliwanag panaman ang daan "Malayo paba Clark" saad ni trixie na para bang pagod na pagod na agad "Just walk trixie"bulong ko dito pero nakasimangot lang ito

CHAPTER 22 HILAW akong ngumiti dahil sa kanyang tanong at ang pangit ko sigurong tingnan. ‘Kalma self, baka ma-lose thread ang garter ng panty at bra mo.’ "Ano bang pinagsasasabi mo?" Tila isang dalagitang nagpapabebe at nagpapa-cute sa kanyang crush. "Paano ka nga ba niligawan ng Steve na iyon at siya lang ang naging boyfriend?" pagkompleto niya sa tanong.

ALIPIN C25 ANTHONY POV Mag-isang buwan na kami ni Abegail dito sa Korea, malapit na rin kaming umuwi dahil isang buwan lang naman ang bakasyon ni Abegail. “Love, what are you thinking about?” Tanong niya habang yumakap sa aking likod. “Nothing Love,” “You know Love, ma-miss na naman kita,” “Why? if we go back in Philippines, lagi pa rin naman tayong magkikita?”

Inabutan kaagad sya ni Jerome ng Tagay. "Wohoah! Ang taas!" Natatawa ng sabi ni mart matapos simsimin ang baso na may alak. Tila natahimik ang lahat. Ang kaninang mga bumabangka ay parang mga napipi. Well, wala kasi sa mga narating nila ang narating ng best friend ko.

Biglang tanong ni Rei. "Huh?" Kunot-noong tanong ko. "Nakataas ang paa," humagalpak siya ng tawa. "Tarantado!" Singhal ko bago ibato sa kaniya ang throw pillow.