Comic Strip Tagalog Novels & Stories

Maarte kung sagot "O sige ikaw bahala, kung ayaw mong madumihan. Marunong ka namang icompany si lola diba? And beside di ka naman nagsasawa sa kwento ni lola." Nakatawang sabi ni Cedric. Namutla ako, bigla ko kasing naalala nong last visit namin dito. Nag nosebleed ako sa kwento ni lola as in for real nosebleed talaga! Halo-halo kasi ang salita nya parang di tagalog na ewan. Kaya nga yan ay isa sa di ko gusto dito. Wag kayo love ko lola ko noh talagang di lang kaya ng power ko.

GRAPES ONE MONTH LATER… Malakas ang palakpak at hiyawan ng mga tao ngayong gabi. Tila buhay na buhay ang buong Bar dahil sa inip ng paghihintay at labis na pananabik sa nag-iisang bida– at iyon ay walang iba kundi ako. Ang star of the night–Ang queen mariposa ng MARIPOSA STRIP CLUB.

Umupo sa harapan ko at nagsandok na ng kanin niya. "Hay naku! Ilang araw na lang magiging baka na tayo. Palaging corn beef na lang ulam natin, kung hindi naman lucky me beef. Jusko naman! Kailan kaya tayo yayaman" sabi niya. Nagsandok na rin ako ng akin. Tama siya! Puro beef kinakain namin kung hindi naman karninas, Sardinas talaga yon. Karninas lang tawag namin para medyo sosyal.

malambing na ani ni Xyrius at hirap na hirap na pinakawalan siya nito. "Ano ba namang mukha yan?" Natatawang kinurot niya ang pisngi ni Xyrius. "Siargao lang ho ang pupuntahan ko, kung maka-react ka naman parang sa ibang bansa ang punta ko," tukso niya dito. Lumabi naman ito na parang bata. Ang cute niya lang kapag ginagawa iyon. Kaya nanggigigil na hinalikan niya ito.

"Ah, ikaw na naman. May plus one ka?" "Oo," sagot ni Mia, sabay turo sa'kin. Tumingin siya sa akin, mabilis, pero matalim. Parang scanner na dumaan mula ulo hanggang paa ko. "Hmm. Pasok." Sabay abot ng dalawang number tags.

Hindi ito nakapagsalita man lang. “Paano ko nalaman? Well, I saw you at the park with the kids. At hindi maipagkakailang ako ang ama ng tatlong bata na ‘yon. We have the same face. And then, I remembered the night that I had a one night stand. Hindi ko kilala kung sino ang babaeng nakaniig ko. I was devastated and frustrated at the same time nang magising ako kinabukasan at tanging pulang likido na lang ang nadatnan ko na naging ebidensya na may nakaniig ako. Plus nakita ko ang kwintas mo sa silid ko. Nalito ako. Mas naghinala ako na kilala mo ang kaniig ko ng gabing ‘yon dahil bigla ka na lang nawala kinabukasan. Lahat kami ay alalang-alala sa ‘yo, alam mo ba ‘yon? Ilang buwan ding hindi na

Principal ba namin? Bumaba ang bintana sa driver's seat at sa ngalan ng pangit naming Prof sa math, bakit nakita ko na naman ang lapastangang lalaki na ito? "You look like a homeless school girl na napalayas sa bahay," patawa niyang sabi. Nagdidilim ang paningin ko. Pigilan niyo ako, kung hindi babasagin ko ang mukha ng artistang ito.

Chapter 19.2: Ang Sakit ng Unang Pagkabigo Written By: Cristina de Leon PUMUNTA SILA sa batis at naupo roon kung saan may isang malaking bato sa gilid. Pinakalma muna niya ang sarili niya bago tuluyang magsalita. "MASTER WAYNE—" Mag-uumpisa pa lang ng sasabihin si Lana ay hindi na agad iyon natuloy dahil sinugod na ng yakap ni Wayne ang babae.

Makasigaw wagas! Eh di lingon ako sa pogi. Oh no!My earth is slowly revolving! SUPER DUPER SLOW MOTION! Habang si pogi lingon-lingon naghahanap ng chair. "My Adonis,"sigaw ko sabay tayo at tumakbo in slow motion para salubungin siya. Malapit na ako sa kanya at payakap na nang bigla siyang lumihis. Pakipot si koya eh...

komento ko dito at pinag-cross ang mga paa ko bago prenteng sumandal sa kinauupuan ko. "Well ate Claribel loves to tell me about her love story. She said loves can give us butterflies in our stomach. What does she mean?" kunot ang noong tanong nito. Bakit ba kung ano-ano ang sinasabi ni Claribel dito? Anong malay ko sa mga butterflies na iyon e puro sama ng loob lang naman natatanggap ko sa mixed signals ng tatay niya. "Don't mind it. Butterflies died so fast same with some people feelings,'' bitter na sagot ko.