Contractual Obligation Novels & Stories

“We marry legally. Walang pressure, walang obligasyon na higit pa sa papel. You’ll have your own space, your own freedom. I’ll support you until you can stand on your own. Kapalit lang, is your name beside mine—sa legal documents.” Parang huminto ang oras. Isang kontrata. Isang kasunduan. Isang kasal—na walang pagmamahalan. Pero sa kabila ng lahat, ito ang unang beses na may taong humarap sa akin at sinabing: tulungan natin ang isa’t isa. Tumingin ako sa mga papel. Nandoon ang pangalan ko, at katabi nito ang blankong linya para sa pirma.

Agad na huminahon ang boses ng aking ina at hinagis sa akin ang isang folder. Pagbukas ko ay bumungad sa akin ang isang kontrata. At first, gulong-gulo ako at hindi ito maintindihan ngunit nang mabasa ang pangalan ng isang lalaki na halos bukang bibig ko araw-araw ay napakurap ako ng ilang beses. “Yes, you are getting married to the most wealthiest man in the Philippines!” May sarkastikong sambit ng aking ina.

Doon ko naramdaman ‘yung bigat na gusto kong ilabas, pero hindi ko alam kung paano sisimulan. "Amara," sabi ni Killian habang humihigpit ang hawak niya sa kamay ko, "Naalala mo ba 'yung unang beses na pinirmahan natin 'yung kontrata?" Napangiti ako ng bahagya. "Siyempre. Parang kahapon lang. Business arrangement lang daw ‘yun, pero tingnan mo naman tayo ngayon."

Kailangan na kasi niya ng tulong, kaya no'ng pumayag siya ay agad siyang dinala ng kanyang boss sa Local Civil Registry Office kung saan sila nagpermahan ng kontrata. “Maraming salamat po, sir. Babayaran ko po kayo, babalik din po ako agad sa trabaho at pagbubutihin ko pa po lalo ang mga gawain,” naiiyak na pasasalamat niya kay Franco na seryoso lang ang tingin sa kanya. Tumingin naman si Franco sa mga nakasulat sa papel na hawak niya. Ito ang kopya ng kontrata.