Novel & Cerita Obligation And Contracts Book

Eh, kanina ka pa nagbabasa, hindi mo pa rin maintindihan! "Hindi naman ako abala. Nabasa ko naman na ito. Inuulit ko na lang," aniya. May hinila siyang silya at inilagay iyon sa aking tabi. Umupo siya roon at nilapag ang librong hawak niya sa gilid ng mesa at sinipat ng tingin ang librong hawak ko. "May alam ako sa Obligation and Contracts. Matutulungan kita," aniya.

May inihagis itong papel sa kaniya kaya napako rito ang tingin ni Olivia, hindi siya gumalaw dahil hindi naman niya alam kung ano ang dapat na gagawin. "Read it and you have no choice but to agree." Dahan-dahang kinuha niya ang papel at saka ito binuklat. "Contract Baby," mahinang basa ni Olivia sa malaking letra na naka imprinta sa unahang bahagi ng papel.

“Bukas ng umaga, pipirmahan ko na ang marriage contract sa pamilya ng kasosyo ni Dad. Sa sandaling maging opisyal ‘yon, ililipat na sa account ko ang kalahati ng pondo ng kompanya. Diretso kong babayaran ang hospital bills ni Eliana para maputol ang hawak nila sa anak mo.” Napalunok ako, dahan-dahang hinahaplos ang aking braso na tila nararamdaman pa rin ang marahas na pagkakahawak ni Carter kanina. “Paano ang kontrata ko sa kanya? Ang posibleng danyos?”

Lutang. Hawak niya ang kontratang may pirma ko—ang kontrata na magdidikta ng takbo ng buhay ko.

“Kung nanakawan man ang storage, ay pananagutan namin ‘yon at hindi ko itinatanggi. So, walang dahilan para sabihin niyo na na-breach namin ang contract because we still act liable and responsible sa mga lost.” “Is that right, Jimenez?” iritadong tanong ni Alodia sa tahimik lang na abogado. “Dahil hindi niyo maitatanggi na responsible kayo sa mga gamit, ibig sabihin, you lost the trust and confidence of your client, Mr. Lardizabal. Dapat kasi ay may abogado kayong nakaharap din dito para may makapagsabi sayo ng mga dapat mong malaman.”

I don’t want to make this decision, but I had no choice. Tumango ako sa sarili ko at sinimulan kong basahin ang kontrata. Ang mga salita ay parang lumilipad sa aking harapan. Ang pakiramdam ko ay parang sinusubok ang bawat bahagi ng aking puso. “Just sign it,” I told myself, “for Mama.”

Agad na huminahon ang boses ng aking ina at hinagis sa akin ang isang folder. Pagbukas ko ay bumungad sa akin ang isang kontrata. At first, gulong-gulo ako at hindi ito maintindihan ngunit nang mabasa ang pangalan ng isang lalaki na halos bukang bibig ko araw-araw ay napakurap ako ng ilang beses. “Yes, you are getting married to the most wealthiest man in the Philippines!” May sarkastikong sambit ng aking ina.

Sa pagtatapos nang pagkikita nila sa araw na iyon, tinuldukan ni Amanda ang dapat niyang ginawa noon pa. Every contracts are always accompanied by responsibility. Lahat ng nakapaloob na testamento ay walang dapat na lalabagin. Iyong kliyente niya ay noong isang araw pa nangungulit, inaalok siyang lumabas nang hindi konektado sa transaksyon nilang dalawa. She felt stressful. Mabuti na lamang at natapos na rin ang walang kwentang kontrata niya sa lalaki na iyon.

"Niño promised me brilliance. I hope for your sake he did not lie." "Tafaddal, ijlis (Please, sit)," Sheikh said, motioning to the heavy chairs across them. Bago pa kami makapagsalita, inilapag ng isang tauhan ang dalawang folder sa harap namin. It wasn't a case file yet. It was a document in bold letters: NON-DISCLOSURE & BLOOD OATH AGREEMENT. Bakit parang ganito nalang ang tadhana ng buhay ko? Palaging ganito nalang ang contract.

Nanlamig ako. "Dapat kitang ibalik nang buo pagkatapos ng kontrata. Kaya inaalagaan kita," sabi ni Alexandro. Umusog ako nang isang hakbang. "Inaalagaan mo ako dahil sa obligasyon?" "Dahil sa kontrata." "Kontrata," inulit ko.