Contractual Obligation Novels & Stories

tanong ko nang maingat, sinusubukang panatilihing matatag ang boses. May katahimikan bago sumunod ang mababang, amused na tawa. “I’m afraid… the contract remains valid. Nothing can be undone at this stage. For the sake of our past collaboration, and because you’ve already committed, we expect you to continue the project—alongside Mr. Villagracia, of course.” Lalong lumubog ang puso ko, sumikip nang masakit ang dibdib. “But… I—” simula ko, bahagyang nabasag ang boses, pero pinutol ako ng contractor.

Eh, kanina ka pa nagbabasa, hindi mo pa rin maintindihan! "Hindi naman ako abala. Nabasa ko naman na ito. Inuulit ko na lang," aniya. May hinila siyang silya at inilagay iyon sa aking tabi. Umupo siya roon at nilapag ang librong hawak niya sa gilid ng mesa at sinipat ng tingin ang librong hawak ko. "May alam ako sa Obligation and Contracts. Matutulungan kita," aniya.

bahagya siyang napahinto bago muling nagsalita. “Pagkatapos po bang maipanganak ang bata, aalis na ako rito?” Saglit na natahimik si Kyle. “Yes,” diretso nitong sagot. “Ayon sa kontrata. Wala ka nang obligasyon sa bata at sa amin." Mas lalong kumuyom ang mga kamay ni Loyalty sa kanyang palda. Hindi niya maintindihan kung bakit tila may kung anong kumirot sa kanya sa simpleng sagot na iyon.

No strings attached. At least, that’s what the contract says.

Parang huminto ang oras. “A contract?” tanong ko. “Yes,” sagot niya nang walang pag-aalinlangan. “A contract that requires absolute discretion. Loyalty. And obedience.” Napakagat ako sa labi. “Sir… ano po ba talaga ang posisyon na ito?”

Pero agad kong nahanap ang sagot—si Giulia. “What do you care?” asik ko. Mataas ang tingin niya sa akin, parang walang emosyon. “I don’t. I’m contractually obligated to keep you fed and healthy.” Teknikal na usapan lang. Nakasaad sa kontrata na dapat niya akong bigyan ng pagkain at tubig. Pero kung kakainin ko iyon o hindi, wala na sa kanya ‘yon. Tinitigan ko siya. “The contract is only effective once you marry me.”

tanong ko, sabay lingon kina Lucas at Rafael na mukhang nagulat din sa biglaang lecture. "Ang sabi po sa batas," patuloy ng kasambahay, "obligations arising from contracts have the force of law between the parties and must be complied with in good faith. Kung may pruweba kayo na may utang siya sa inyo, tulad ng resibo, kasulatan, o kahit text message, maaari po kayong maghain ng reklamo para maibalik ang perang inutang." Napanganga ako. "Grabe, ate. Parang abogado ka!"

"Idha fashalta, falan takhruja abadan (If you fail, you will never leave)." I read the contract. It wasn't just about confidentiality. It stated that if any information leaked, or if the defense failed to clear the General’s name in the upcoming secret tribunal, our lives, and the lives of everyone we ever loved, were forfeit. Napalunok ako. The paper felt heavy, like it was made of lead. Tumingin ako kay Ashlie. She looked like she was about to faint. I grabbed the pen, my fingers cold and slightly trembling, but I forced my face to remain a mask of professional calm.

May inihagis itong papel sa kaniya kaya napako rito ang tingin ni Olivia, hindi siya gumalaw dahil hindi naman niya alam kung ano ang dapat na gagawin. "Read it and you have no choice but to agree." Dahan-dahang kinuha niya ang papel at saka ito binuklat. "Contract Baby," mahinang basa ni Olivia sa malaking letra na naka imprinta sa unahang bahagi ng papel.