Start Over Quotes 소설 & 이야기

Nag-alinlangan akong kausapin pa siya at baka magkamali pa ako ng sasabihin, kaya pinagpatuloy ko na lang ang ginagawa ko. “Hi I’m Calvin and you are?” sunod niya pa sakin at tumulong rin na magrepack ng mga goods! Gusto ko ‘man sabihin ang pangalan ko ay hindi ko alam paano ko sisimulan. Akala ko ay doon na matatapos ang lahat dahil pagkatapos ng parerepack namin ay biglang naggplaro ang mga organizer para sa mga nasalanta, at nagbigay saya sa mga tao. Ang palaro ay tungkol sa bubuhatin ang kapartner at habang kagat nito ang kutsarang may itlog na dapat hindi mahuhulog sa lapag at ang sino makakagawa at mananalo ay idodonate ang kanyang napalunan para sa mga gamit naman ng mga bata.

Start a new life, with my man and my kids. END.

Lalo lang iingay. Hindi rin nagtagal ay nagsimula na ang orientation. Sinimulan ito ng isang opening message ng isa sa mga supervisors. Unang salita pa lang ay nakaka-inspire na. Sunod ay ang company presentation, ang background nito at kung paano ito nagsimula at lumago ng ganito. "Everything starts in a small business. Wala naman sigurong nagsisimula na successful agad. Lahat ng bagay ay dumadaan sa tamang proseso para ang resulta nito ay maging solido."

‎ ‎“This isn’t over, Ava. This is just the beginning.” ‎

natatawang sabi ng matanda habang nakatingin kay Quad. Tumigil ang mapanglaw na mukha ni Quad dahil alam niyang walang paraan para mapabagsak niya ang kanyang kalaban. "Kung hindi mo gagawin ang unang hakbang, ako muna ang magsisimula!"

Tapos opponent with the same rank. Naisip kong open mic nalang para kahit paano may communication kahit hindi ko kilala yung makakarandom ko. Nang magsimula na yung game, isa sa team ko nag-open mic at sinabing, "dun sa nuclear plant." Dahil hindi sya yung number 1 kaya naghintay din sya. Nang makababa dun may mga kasabay kaming kalaban pero mabilis lang naman kaming nagloot para naman hindi kami lugi.

Lord it's just a joke 'wag niyo pong seryosohin baka katayin ako ni daddy kapag nalaman niyang sinabi kong malugi ang hospitals namin. Mahina niyang bulong sa isip. Tumaas ang kilay niya ng matapos nitong pindutin ang mga numbers. 125978? Ano ba kasing connect no'ng mga numbers? Wala namang date na gano'n. Napailing na lang siya. Siraulo talaga. "Come---" Pero hindi pa man nito natatapos ang sasabihin, nilampasan na niya at nagdiretso papasok.

nag-aalangan pa ring tanong ng assistant. “Kung dumating sa point na halos lahat bumitaw, then we’ll rebuild from scratch.” Malinaw at matatag ang tono niya. “I’d rather start fresh with trustworthy people kaysa manatili sa mga supplier na puwedeng traydurin tayo anytime. At least kapag nag-restart, alam nating solid ang foundation.” Saglit na natigilan ang assistant, bago napabuntong-hininga. “Iba po talaga kayo mag-isip, General Manager. Kanina akala ko endgame na. Pero ngayon, parang… may liwanag pa.”

Halatang-halata na napapanuod nila ito. Umuulan tuloy ng flash ng camera sa kaniya. At habang naglalakad siya papalapit sa gitna, nakatingin lang ako sa kanya. Tumayo si Boss Kevin. Ang may-ari ng Start TV network. Inagaw niya ang mic sa host. “Sige, lakasan niyo pa ang sigawan dahil mas pagagandahin pa natin ang kuwento ng Kakaibang Init sa pagdating ni Gella!” napakataas ng energy nito.

sabi niya mula sa pinto. “Thank you… Sir—ah, Marxon,” nahihiyang sagot ko. Ngumiti siya. “Good. First rule—no need for ‘Sir.’ Asawa na kita, kahit papel lang.” Napangiti rin ako. Hindi ko alam kung bakit, pero may kung anong init na gumaan sa dibdib ko sa simpleng ngiting 'yon. Parang sinabing: Ligtas ka rito.