Cord In Wedding 소설 & 이야기

Three months after the proposal, and in between a whirlwind of wedding preparations, Kenji's flight schedules, Reiko's business meetings, and Dreik's school activities, the day has finally arrived for Kenji Jarvis and Reiko Cordova to get married. It was an intimate wedding ceremony, attended by Kenji’s family and the couple's close friends.

Inihatid ko silang lahat sa labasan at isa-isang pinasalamatan, nang makaalis na ang mga ito ay hapong-hapong napaupo ako sa isa sa mga silya. Muli kong pinagmasdan ang venue, our wedding has a rosegold theme, ang mga malalaking bilog na mesa ay may sapin na rosegold na tela, habang ang mga upuan ay ganoon din, halos sinakop ng malalaking mesa ang tila isang gubat na malawak na lupain na napapalibutan ng mga puno na tila naging isang dekorasyon habang sa mga katawan nito ay napalilibutan ng puting maliliit na ilaw.

“At dapat ba akong pumunta doon?” “Kung walang pipigil sa kanila sa oras na yun, ang pamilya niya ay pormal na mag aannounce ng wedding date nika ni John Levine.” “Dahil mangyayari na ito, mukhang kailangan mo nang sumuko na paghiwalayin sila,” Ang kalmadong sinabi ni Cordy. “Bakit hindi ka na lang mag pokus sa partnership natin? Baka mabaliktad natin ang sitwasyon sa pag angat natin ng market value.”

Marami ang nagtaka sa tema ng kasal dahil pinasadya at mas pinaganda ang mga attire para bumagay sa takip sa Mukha ng mga may suot. Black and white ang tema ng kasalang iyon. Bihirang may gumawa ng ganoong tema sa kasal pero napakaganda ng kinalabasan niyo. Dumating sa tamang oras ang bride, kaya Hindi nag antay ng matagal ang lahat. Nakapag lakad si Summer sa gitna ng di nag aalangan na makilala Siya ni Brent

Although they had done a ceremonial engagement months ago to formally seal the alliance, which all the heads of the organizations in the underworld were present because it was mandatory. Alessia and Caio chose a private ceremony for their sunset wedding. Kaya heto sila ngayon at nakangiting nagmamartsa patungo sa isa’t-isa. Nakasuot si Alessia ng simpleng puting wedding gown, habang itim na tuxedo naman ang suot ni Caio. Wei was playing violin on the wedding march, making the surroundings more romantic.

Pagdating sa garden-themed reception area na punong-puno ng fairy lights at hanging flowers, may isang malambot at romantic na instrumental music ang tumutugtog. May personalized na photo wall sa gilid na may neon sign: The Wedding of the Century: “From Crawford - Albrecht” ganun din sa kabilang side, may neon sign naman na rin na nakalagay “From Crawford - Lockheart” Umupo na sa bridal table ang mag-asawa, Seidon at Dharylle.

Ngunit sa araw na iyon, kahit siya na napakastable sa negosyo at sa buhay, ay halatang hindi mapakali. Paulit-ulit niyang tinitingnan ang relo. Paulit-ulit niyang inaayos ang kanyang tie. At paulit-ulit ding hinihigop ang hangin na para bang sinusubukan niyang pakalmahin ang sariling dibdib. “Sir,” mahinang sabi ni Lyndon mula sa pinto, “everything is ready.” Tumango si Caden. “Are the guests seated?” “Yes. The family is on standby. The wedding coordinator is in position. The string quartet is ready.”

Lumapit si Eirina at inilagay ang veil sa ulo ko habang ang dulo ay sa balikat ni Rhett. “This veil represents unity and the covering of God’s love over this couple.” Sunod na lumapit si Matt dala ang cord, isinabit sa amin na hugis infinity. “This cord symbolizes the bond of marriage, strong, lasting, and held together by God.” “I now pronounce you Mr. Rhett Alaric and Mrs. Elara Renoir-Alaric as husband and wife. You may now kiss the bride.”

Tatlong araw bago ang kasal. Pinasyalan nila Gab at Justin ang wedding venue. Ang wedding coordinator ay abalang inaayos ang seating arrangements, habang ang mga staff ay nag-aayos ng mga ilaw, sound system, at wedding arch.

pabulong na tanong ng wedding coordinator habang inaayos ang huling bagsak ng aking belo sa likod ko. "Yes, I am ready," nakangiti kong sagot, huminga ako nang malalim habang tinitigan ko ang hawak kong bouquet. Narinig ko ang biglang pagbago ng kanta mula sa loob ng simbahan. Ang malambot at seryosong tugtog ng kaniyang paboritong instrumental song ang nagsimulang umalingawngaw sa buong paligid. Ang coordinator ay nagbigay ng huling senyas sa mga lalaking may hawak ng hawakan ng pinto.