Country With Snow นิยาย & เรื่องราว

aya niya sa mga anak niya. "L.A." sabay sabay wika ng apat niyang anak na hindi makapaniwala na nasa ibang bansa nga sila. Lumabas ang mga ito saka sumilip. "Hey, sis look in the outside theres a lot of snow." excited na wika ni Valeen na first time lang makakita ng real snow. Ulan lang kasi ang meron sa Pilipinas.

Pero kailangan niyang tumakbo paalis sa harap ng lahat. “Masusunod po, Iyong Kamahalan!” Sabay sabay na sumagot si Master Magaera at ang ibang mga banal na heneral. … Nasa border ng Godly Region ang Mount Snowood. Buong taon itong napapalibutan ito ng mga ulap, kaya doon nakuha ang bansag sa lugar na iyon.

Ngunit kahit hindi niya makita ang loob, madali niyang naisip kung paano ang buhay ni Cailyn dito. Taglamig ngayon sa Switzerland. Ang hardin sa harapan ng bahay ay natakpan na ng puting niyebe. Ang mga halaman ay matagal nang natuyo, ngunit siguradong may kakaibang ganda pa rin ang lugar. Alam niyang gusto ni Cailyn ang snow. Sa Pilipinas, hindi kailanman umuulan ng niyebe. Kaya hindi niya maiwasang isipin—

"Niloloko ka lang ng mga kaibigan mo. Hindi mo madadala ang snow sa Pilipinas, Mahalia. Matutunaw yun, hindi mo ba alam kung ano ang snow?" Tumitig lang siya rito, nahihiyang umamin na hindi niya alam pero naririnig niya, nakikita din niya sa pictures pero wala siyang idea kung ano ba talaga. "Okay then, pupunta tayo sa lugar kung saan maraming snow. Dito kasi since city, walang snow." Napangiti siya. "Gagala tayo ulit?" "Sulitin na natin bago tayo umuwi," sabi naman nito.

He was wearing a winter coat at sa background nito ay isang malaking snowman. "Saan naman ito, Lolo?" "Sa Amerika iyan, apo. Five years old yata ang papa mo dyan. First time ni Craig na ma-experience ang snow." "Ang ganda ng lugar," sambit ni Carina. "Gusto ko rin ng snow." Ngumiti si Carlos. "Don't worry, your father will bring you there, apo. We have a vacation house in Switzerland. Madaming snow doon at chocolate."

Sa tahimik na chalet sa Switzerland, unti unting lumambot ang umaga na parang pilit kinakalma ang lahat ng sugat na matagal nang hindi naghilom. Ang snow sa labas ay dahan dahang bumabagsak, banayad at tahimik, na para bang walang kasaysayan ng takot na kailanman dumaan sa lugar na iyon. Sa bawat puting butil na lumulutang sa hangin, tila ba ang mundo ay pansamantalang pinipiling kalimutan ang sakit, ang habol, at ang mga lihim na matagal nang itinago.

Tuwang tuwa siya sa mga nakikita niya. Ang paligid ay parang isang obra maestra malalawak na kabundukang kumikislap sa ilalim ng araw, may mga pine tree na nababalutan ng makapal na niyebe, at ang asul na kalangitan na tila mas maliwanag kaysa sa karaniwan. Puting puti ang buong paligid para kaming nagbalik sa pagkabata. Ito pala ang unang beses ni Claire na makakita ng snow. Pagdating namin sa bahay ay agad na nag-aya si Claire sa labas para makapaglaro sa snow, saktong umuulan ng malakas na snow ng mga oras na iyon.