Country With Snow 소설 & 이야기

Hindi niya lang maiwasan na hindi mapaisip, paano kung buhay si Autumn? Nang makababa na silang dalawa ay lumabas na sila ng park at naglalakad-lakad na lang habang sinusubukang makakuha ni Aurora ng snow. Hinawakan ni Hunter ang kamay ni Aurora saka niya isinahod lang at kusa nang bumaba sa palad ni Aurora ang mga snow. Natatawa na lang si Aurora sa sarili niya. “What is your dream country?” kuryosong tanong ni Hunter.

Bago magdilim pumunta kami sa Christmas Village kung saan may pekeng snow na bumabagsak sa ere. Napatingala ako habang manghang mangha sa nagkikislapan at buhay na buhay na paligid. Kagaya namin, may magjowa, asawa, pamilya, at barkada na masayang namamasyal sa paligid. "Agatha!!" Malambing na tawag sa akin ni William. Kasabay ng pag alingawngaw ng kantang Snowman by Sia ay ang paglapit sa akin ni William. Napatitig ako sa kaniya at sa hindi malaman na kadahilanan biglang nawala ang ingay ng mga boses.

Unti-unting bumagsak ang maliliit na snowflakes. Ang Vista Mall ay nasa timog, at bihirang maranasan ang snow sa buong taon. Kaya't maraming tao ang lumabas sa oras ng tanghalian para salubungin ang unang snow, hinuhuli ang snowflakes gamit ang kanilang mga palad, upang maramdaman ang kakaibang saya ng unang pagbagsak ng niyebe. Si Jessica, na isang tunay na taga-timog, ay nananatili pa ring masigla pagdating sa snow kahit nasa twenties na siya.

"Pupunta akong Canada bukas, may gusto ba kayo?" "Keychain yung sa akin, Master." "Pajamas po." Napatingin naman sa akin si Garen nung ako lang yung hindi sumagot sa aming tatlo. "What about you, Phraea? Ano ang gusto mo?" Mapakla akong ngumiti bago sumagot. "Snow lang po, snow galing Canada." "Snow? Bakit snow?" "We obviously can't leave this island. So at least for once, I want to touch and see real snow."

Isinahod ni Aeriza ang mga kamay niya nang magsimulang bumagsak ang mga snow. Marami na rin siyang bansa na napuntahan dahil sa pagiging model niya pero ibang iba yung saya niya ngayon na may kasama siya. Palagi na lang kasi siyang mag-isa na maglakad noong dalaga pa siya pero ngayon kasama niya na ang asawa at anak niya.

"Walang tao. Madam, mali ba ang narinig mo? Baka dumaan ang bodyguard mo." Maingat na tumango si Park Anya. Sigurado rin siyang walang nakapasok na estranghero kahit saan. “Umuulan ng niyebe.” Napatingin si Park Anya sa bintana sa unti-unting pagbagsak ng niyebe mula sa langit. Halata naman na gusto rin niya ang snow. Masayang sinabi ni Cheon Ji-hoon, "Pinakagusto ni Madam ang snow. Dinadala mo pa rin ba si Sora sa Hokkaido ngayong taon?"

Matapos kumain ay tumayo ang apat at inakbayan ni Inigo si Nadja. Nagkayayaan pang pumasok sa Snow World. May malaking lugar kung saan ang buong paligid ay puno ng niyebe. Nagrenta sila ng mga winter coat and gloves. Bumili sila ng earmuffs. Nagpalit sila ng mga snowboots.

Medyo malamig na klima ng London dahil magsisimula na ang winter season. ‘Mommy, when Mami and Dada brought me to Japan, we made snowman. Marunong ka gumawa ng snowman?’ ‘Bakit hindi po? Punta ka lang doon sa Japan na may snow. Sakay ka ng airplane.’ “I want to play with you in snow. I will skate in Snow.’

Tuwang-tuwa si Roan ng makarating sila sa South Korea. "Sa wakas nakarating na rin ako sa dream country ko!" Sigaw ni Roan at nagpaikot-ikot pa. Sakto namang winter nung pumunta sila kaya tuwang-tuwa si Roan ng makakita ng snow. Todo picture pa nga siya at ginawa niyang photographer si Jared. Natutuwa naman si Jared na nakikita niyang nag eenjoy si Roan. "I'm happy that you're happy." Saad ni Jared.

She took a sip of her coffee as she looks out the huge lawn now filled with snow. As she sipped her coffee, the bitter warmth contrasting with the chilly Greenlandic air, she couldn't help but marvel at the pristine snow covering the expansive lawn. The serenity of the silent community around her cabin added to the peacefulness she sought. This is the first time she's been away her country home. The decision to escape to Greenland was driven by a desire for solitude and introspection.