Craving Satisfied Caption Novelas e Histórias

Natawa naman ako sa naying reaction nito kaya napailang-ilang ako habang hindi maalis ang ngiti. “Im not kidding i want fried chicken dip into mayonnaise with chocolate sauce. Im craving for it.” i pout infront of him and do a puppy eyes. “Please can you make one for me?” makaawa ko dahil gusto ko talagang kumain ng ganon ngayon.

Baka kung ano ang isipin nito dahil nasabi ko na nagke-crave si Stacy ngayon. “Nagke-crave? May cravings ka anak?” Alam ko na namutla ako nang mag usisa ang daddy niya habang humihila ito ng sarili niyang upuan, alam ko kaagad ang bigat ng sinabi ko. Napatingin pa siya sa aming dalawa. Ito na ba, mabubuking na ba ang sikreto namin ni Stacy? May nahahalata na ba siya sa kalagayan nga nak niya ngayon? “Magkakaroon ka na ba anak?” Tanong niya pa kay Stacy na ipinagtaka ko pagkatapos ay bumaling naman sa akin. “Alam mo, itong anak kong si Stacy. Kapag malapit nang dumating ang buwanang dalaw ay kung ano ano ang gustong kainin. Hindi iyan makapag decide kung ano ba ang gusto, paiba iba ng sinasab

Hindi ko naisip na posible palang umatake ang cravings kahit sa kalagitnaan ng gabi. Umiinom ako at nang malasahan ang gatas na may tsokolate ay napapikit na lamang sa sarap nito. I don’t really like sweets, but now, I'm dying to taste them more. Napangiti si Manang Nory. “Mabuti at umuwi agad si Señorito. Mabuti at okay na kayo.” Mahina niyang sabi. Uminom ulit ako, and I don’t know if it’s because of the chocolate but I felt a tingling feeling suddenly spreading through me. Napangiti ako kay Manang.

tawag ko ulit matapos ng twenty minutes na katahimikan. “Seraphina,” natatawa niyang sagot. “May gusto akong kainin…” “Okay… say…” “Mango. Yong may bagoong. Tapos ay strawberry. Meron ka non?” tanong ko. I licked my lips when I felt the intense craving. He stopped typing on his laptop at tumitig sa akin. Nakataas ang kilay sa akin. “What is this craving, Seraphina?” Umirap ako. “Tinatanong ko lang naman kong meron ka.”

Lalo kung may strawberry jam, nakaka dalawa ko minsan, feeling ko tataba ako ng maaga nito. “Tabi lang ng coffee shop na tinatambayan mo, I just discovered it, ikaw ba naman takutin na hindi ka makakapasok sa sariling condo mo, hindi ka ba naman mag hahanap ng pa-aray! Aray! Oo na! sorry na!” hinampas ko sya, nakakirita eh. “Well thank you,” he smiled and nod, kaya inabot ko ang pisngi nya at hinalikan, “Sorry for the hassle of this freaking cravings.” Nakakahiya naman kasi talaga.

“Kahit medyo kakaiba, gugustuhin mo ba na pumunta sa isang lugar na may lahat ng ‘yun?” Habang tinitingnan si Dianne, nakita ni Drake ang hindi mapigilang kasiyahan sa mga mata ni Dianne. Hindi lang ito tungkol sa mga cravings at pagkaing hinahanap ng kanyang katawan. Sa mga sandaling iyon, nagiging malinaw na hindi siya nag-iisa. Si Drake, bagamat tahimik at hindi sanay sa mga kahilingan ni Dianne, ay patuloy na nag-aalaga at nagsusumikap na magsanib-puwersa sa kanyang paglilihi, kahit na tila wala siyang pag-unawa sa pinagmulan ng lahat ng ito. Para kay Dianne, ito ay isang simpleng tanda na may bahagi siya sa kanyang buhay.

Sarap na sarap siya kahit na minsan ay maalat at kadalasan ay walang lasa. Habang lumilipas naman ang bawat araw ay natututo ito habang tinuturuan niya at proud siya na silang dalawa ng baby niya ang motivation nito para matutong magluto. Sobrang sarap sa pakiramdam na siya ang dahilan kung bakit pinipilit nitong matuto para lang mapagsilbihan siya at maibigay ang mga cravings niya. "I want hotdogs," sagot niya at inikutan ito ng mga mata nang bumakas agad ang pilyong ngiti sa labi ni Angelo.

“Ugghh fvck! I’ve been craving for that.” Binuhat niya ako sa bewang at saka diretsong inihiga sa coffee table. Wala siyang sinayang na kahit isang segundo. Mabilis niyang itinaas ang mga hita ko at saka isinubsob ang mukha niya sa pagkababae ko. “Uuugghh! Ang sarap, masyadong masarap! Dahan dahan! Ugghh!”

“Eh tunay naman.” “Sabagay babe, hirap rin ng craving mo eh.. Gusto mo ng pritong paa ng manok na lahat kaliwa tapos gusto mo pa walang kahit anong buto, ginawa mo akong doctor… Pwede ko naman ipagawa sa iba noon, tas gusto mo pa mismo yung ako, jusko..” Natatawang reklamo ni Piere kaya bigla akong nahiya. “Ikaw naman may gusto eh…” pagrarason ko. “Tas gusto mo pa dagdagan ngayon?”

Umiwas ng tingin si Calvin at itinikom ang bibig nang humikbi siya nang tuluyan. Inalo siya nito sa pamamagitan nang paghaplos sa likod. Iginiya siya nito paupo sa sofa. “Sige na, tumahan ka na. Bukas, sasabihan ko si Manang Guada na mag-ihaw ng cravings mo,” pagsuko ni Calvin sa kagustuhan niya. Tumahan siya ngunit imbes na ngumiti ay umiling siya. “Ayoko, gusto ko ‘yong tinitinda sa lansangan.”