Craving Satisfied Caption Mga Nobela at Kwento

tanong niya habang inaabot ang plato. Nagdalawang-isip pa si Rose noong una pero kalaunan ay tinanggap niya na lang din. Nagpokus na lamang siya sa kanyang pagkain at ninamnam ang matamis na cake, bigla siyang nakaramdam ng saya habang kinakain iyon. Maybe that was she has been craving for a long time pero hindi niya maisalita dahil hindi niya mahinuha kung ano iyon. And now, craving satisfied!

They say that it was delicious but it doesn't look delicious to me kaya kahit anong pilit nilang ipatikim sakin ang isaw ay hindi nila ako mapilit. "Ahm wag nalang pala" tila ba kusang umurong ang cravings sa tiyan ko dahil sa naalala ko" "Ha? Diba sabi mo nagkecrave ka dyan. Bat ayaw mo na bigla?" takang tanong niya.

hiyaw ng isipan ko. "Sure ka ba love?" tanong niya. Binibiro lang naman kita. Naiintindihan ko naman ang sitwasyon mo. "Kita mo 'tong tao na 'to. Haixt! Kagigil ang sarap mo talagang kagatin." wika ko at sa gigil ko nakagat ko ang braso nito na nag-iwan ng bakas. Siya na naman kasi ang pinaglilihian ko, pero hindi na katulad dati ang cravings ko maayos ayos naman na. Hindi ko na siya pinapahanap ng mahihirapan pa siya. Ngunit pinapakain ko lang naman sa kan'ya ang spaghetti na wala namang sauce. Ewan ko ba makita ko lang kasi na kumakain siya nun nawawala na ang cravings ko.

Ngumiti siya at pinagbangga ang ilong naming dalawa. “But just like any drug, there’s a price to pay. The withdrawal symptoms kick in when you’re not around, leaving me longing for your touch, your voice, and your very essence. It’s a craving that consumes me, leaving me restless and yearning for more. And yet, despite the highs and lows, the love and the heartbreak, I keep coming back for more. Because, baby, you’re my drug of choice, and I’m hopelessly addicted to you.” Oh, god! This man is everything! Wala na ‘kong hihilingin pa. Pinikit ko ang mata ko kasabay ng pagtulo ng luha ko at ang pagdikit ng labi ko sa labi niya.

Naiintindihan niya ang pagbubuntis ko. Nag-isip muna ako ng ilang segundo bago marahang ngumuso. "Gusto ko ng... nilagang itlog ng pugo... na may kasamang chocolate." Ilang segundo niya akong tinitigan. Tila ba pinoproseso muna ng utak niya ang narinig. Pagkatapos ay napailing siya habang napapangiti. "Baby... your cravings are getting weirder every month." Natatawa siya saka napabuntong-hininga. "But if that's what my wife and baby want, then I'll get it for you."

"F*ck! And Jacob is the guy you were with the moment your cravings started? D*mn it." Rinig na rinig ko ang mga malulutong na mura niya. "That's my ultimate dream, to give your f*cking cravings," dagdag pa niya. "Then bring me some." "You don't have to tell me. Just rest for a while, baby. I love you." And with that, he ended up the call. Few minutes had passed, balak ko na sanang pumikit nang marinig ko ang mahihinang katok.

medyo natakot naman ang Babae, tumabi sa gilid at binigyan ako ng daan. Hinila ng mga tauhan ni Dominick ang Babae at pilit na pinapalabas sa Restaurant. Dumating ang inorder kong sobrang dami pero imbes na kainin 'agad ito ay kinuhaan ko muna ng picture sabay post sa aking social media with the caption “Craving satisfied! Thanks to you with a smiley emoji" Nakita kong napa-iling iling na lang si Dominick sa mga pinaggagawa ko.

“Healthy ba yan sa inyong dalawa ng baby mo? Kaunti lang ang nakakain mo kapag kanin, anong nutrients ang makukuha mo?” “Aanhin ko naman ang kumain ng maraming kanin at ulam kung isusuka ko rin naman pagkatapos? Hindi mo alam kung anong nagagawa ng mga nakakain kong cravings. Kapag kumain ako ng hindi ko gusto mas lalo lang akong masusuka, masusuka rin naman ako kapag walang laman ang tiyan ko kaya mas okay na yung ganito ang kinakain ko at least tinatanggap ng tiyan ko at pakiramdam ko nabubusog ako.” Pagpapaliwanag niya na ikinatango na lang ni Marcus.

Halos magpa- padyak na ako sa sarap habang ninanamnam ang kinakain kong tsokolate. Mahilig talaga ako sa mga matamis, lalo na kapag stress ako. Yun lagi ang cravings ko. “What are you doing?” “Ay pusang hitad!” halos mapatalon ako sa pagkagulat nang marinig ko ang baritono niyang boses. Dahilan kung bakit ko rin na-isara ang ref nang pabigla-bigla. Napatingin ako sa

“It’s a different kind of craving.” Kita ko yung eksaktong sandaling na-gets niya yung ibig kong sabihin. Yung mata niya naging mas dark, at unti-unting gumuhit ang mabagal pero nakaka-baliw na ngiti sa labi niya. “Oh really?” tanong niya, mas mababa ang boses. “And what kind of craving would that be?”