Craving Satisfied Caption の小説・ストーリー

Lahat ng nararamdaman niya ay puro. Gutom siya kanina, gutom na gutom sa totoong pagkain, pero ngayon? Pakiramdam niya ay napakabusog na niya, hindi sa pagkain kundi sa pagnanasa. She didn’t know if she could ever eat again, knowing there was something far more satisfying, far more addicting than anything she had ever tasted. She looked like a mess—flushed, sweaty, disheveled, and with trembling lips parted in delirious surrender, but she was far too deep in the ecstasy, drowning in it, consumed by the raw pleasure that took over every inch of her body.

Humalakhak ito ulit. "Ayaw pa niya ang nasa box, gusto niya ang nasa cone!" inis na inis niyang sigaw. Samantalang ito tila lahat ng sinasabi niya nakakatawa kaya gayon na lang ang halakhak na maririnig niya. "Baka kasi nag-crave naman at pambata lang talaga ang cravings niya."

Akma na sana akong tatayo mula sa aking kinauupuan at plano ko na sanang umakyat na lang kaysa naman mas lalo akong matakam sa kapeng kanyang iniinom nang ako naman ay kanyang pigilan. Sa aking pagharap sa kanya ay muli namang nagsalubong ang aming mga paningin at kung kanina ay puno ng panunukso ang kanyang mga mata, ngayon naman ay tila nalalasing ito sa isang bagay na siya lang ang nakakaalam. “Coffee is not allowed on you, but maybe I can do something to satisfy your cravings,” ani pa niya. “Paano?” takang tanong ko pa sa kanya.

hiyaw ng isipan ko. "Sure ka ba love?" tanong niya. Binibiro lang naman kita. Naiintindihan ko naman ang sitwasyon mo. "Kita mo 'tong tao na 'to. Haixt! Kagigil ang sarap mo talagang kagatin." wika ko at sa gigil ko nakagat ko ang braso nito na nag-iwan ng bakas. Siya na naman kasi ang pinaglilihian ko, pero hindi na katulad dati ang cravings ko maayos ayos naman na. Hindi ko na siya pinapahanap ng mahihirapan pa siya. Ngunit pinapakain ko lang naman sa kan'ya ang spaghetti na wala namang sauce. Ewan ko ba makita ko lang kasi na kumakain siya nun nawawala na ang cravings ko.

Hindi ko maiwasang kabahan lalo pa't ang mga ganitong gawain niya ay nauuwi sa halikan. "I'm thirsty, Baby. I want a taste of you to satisfy my cravings," he murmured as he walked closer. Gusto ko mang umatras pa o tukmabo palayo ay hindi ko magawa. Tila may sariling buhay ang mga paa ko at talagang hindi na gumalaw pa.

At habang tumatagal, pakiramdam ko ay patigas din ng patigas ang abs nya. Hindi ko na napigilang mapangiti nang ilapit ko pa lalo ang mukha ko sa abs nya, pinagmasdan ng matagal hanggang sa magsawa na ako. For my last move, I gave it one final squeeze and held it for about ten seconds. May pahabol pa akong pagpitik doon na nagdulot ng marahan nyang pagtawa. That was what I needed. Craving, satisfied.

Halos magpa- padyak na ako sa sarap habang ninanamnam ang kinakain kong tsokolate. Mahilig talaga ako sa mga matamis, lalo na kapag stress ako. Yun lagi ang cravings ko. “What are you doing?” “Ay pusang hitad!” halos mapatalon ako sa pagkagulat nang marinig ko ang baritono niyang boses. Dahilan kung bakit ko rin na-isara ang ref nang pabigla-bigla. Napatingin ako sa

dugtong ko bago nagmamadaling umakyat sa kwarto. Napasandal ako sa likod ng pinto pagkapasok ko ng kwarto. Shet! Sa dinami-dami naman kasi ng laman ng ref, bakit sa chocolate pa ako nag-crave? Napahimas ako sa tiyan ko, at inisip na mali ang laman ng isip ko kani-kanina lang. The cravings I get is because of my baby. Hindi naman kasalanan ng anak ko kung gusto nya ng chocolate. Hays.

Pero doctora,bakit hindi man lang ako nakakaranas ng sintomas ng paglilihi?yung sinasabi nilang pagsusuka o pagkahilo.Ang tanging natatandaan ko lang ay magana ako sa pagkain kaya medyo nagkakalaman na ako hindi katulad dati. Ang tawag diyan Mrs. ay late craving pregnancy,na ang ibig sabihin ay "Nahuling paglilihi ng isang buntis na babae".

Maalaga si Vencio at sobra ko iyong pinagpapasalamat kasi hindi ako nahirapan. “Woah! That fast? Hindi ko man lang namalayan na mangangak ka na pala. Sobra akong nag-enjoy na bilhin ang mga cravings mo. It will soon be ended na pala.” Natawa ako nang mahina. “Kaya nga. Sobrang thank you, Tito Ninong Vencio. Dapat magka-baby ka na rin para mapagpatuloy mo pa ang pagbibili ng cravings ng mga buntis.”