Craving Satisfied Caption Novels & Stories

tawag ko ulit matapos ng twenty minutes na katahimikan. “Seraphina,” natatawa niyang sagot. “May gusto akong kainin…” “Okay… say…” “Mango. Yong may bagoong. Tapos ay strawberry. Meron ka non?” tanong ko. I licked my lips when I felt the intense craving. He stopped typing on his laptop at tumitig sa akin. Nakataas ang kilay sa akin. “What is this craving, Seraphina?” Umirap ako. “Tinatanong ko lang naman kong meron ka.”

Medyo hindi maganda ang pakiramdam niya at naiihi siya. Maingat siyang bumangon dahil halos katutulog lang din ni Leandro. Nanggising na naman kasi siya dahil nag-crave siya kanina ng fresh lumpia na may mansanas. Medyo mahirap-hirap gawin ang cravings niya lalo pa at naubusan sila ng wrapper. Gumawa pa ng paraan ang asawa niya para makaluto, at para may makain lang siya.

Maya maya pa ay isa isa ng dumating ang order namin ni Eve, ngayon ko lang napagtanto na ang dami pala ng naorder niya tapos dinoble ko pa. “Kumain ka ng marami.” nakangiti kong sabi ka Eve. “Ikaw rin. kain na tayo” masaya nitong sabi at nagsimula ng kumain. Habang kumakain kami ay hind mawala ang ngiti sa labi ni Eve, and i realized maybe naglilihi siya right now kasi bigla siyang nag crave ng pagkain sa karindirya. At masaya ako dahil alam kong masasatisfied siya sa cravings niya.

Pasara na sana ang mga mata ko nang tumunog ang phone. From: Vin Just text or call me if your craving for something. Kapag may naramdaman kang kakaiba, sabihan mo kaagad ako. Tinatamad man ay nagawa ko parin itong replyan. To: Vin Bakit? cravings eh para sa mga taong buntis lang naman 'yan eh. Hindi ako tao at mas lalo namang hindi ako buntis tsaka maka-asta ka hindi naman kita asawa.

My late night cravings just started. I tried to ignore it but I can't, it just makes me more grumpy and moody. Tiningnan ko sa aking tabi ang asawa ko na mahimbing na ang tulog. Napagod siya, dahil hindi ko siya tinantanan hanggang sa hindi ako napapagod. Iyong isang cravings ko ay na-satisfy ko, pero sa pagod kaya siguro pagkain naman ngayon ang kine-crave ko.

Totoo ba ‘to o isang mapanirang eksena na naman para mainis ako? Xamara shrugged, ngumiti siya ng bahagya. Bakit nakakairita siya kapag ngingiti tapos nakatingin pa sa kain? “Not yet. But I have this weird craving for sweets lately. Maybe it’s a sign?” Sa loob-loob ko, heto na naman. Mahilig talagang gumawa ng drama si Xamara. Alam niyang maiirita ako kaya todo effort siya. At ang mas nakakainis? Effective!

Lahat ng nararamdaman niya ay puro. Gutom siya kanina, gutom na gutom sa totoong pagkain, pero ngayon? Pakiramdam niya ay napakabusog na niya, hindi sa pagkain kundi sa pagnanasa. She didn’t know if she could ever eat again, knowing there was something far more satisfying, far more addicting than anything she had ever tasted. She looked like a mess—flushed, sweaty, disheveled, and with trembling lips parted in delirious surrender, but she was far too deep in the ecstasy, drowning in it, consumed by the raw pleasure that took over every inch of her body.

Humalakhak ito ulit. "Ayaw pa niya ang nasa box, gusto niya ang nasa cone!" inis na inis niyang sigaw. Samantalang ito tila lahat ng sinasabi niya nakakatawa kaya gayon na lang ang halakhak na maririnig niya. "Baka kasi nag-crave naman at pambata lang talaga ang cravings niya."

Nang tila mauubusan naman kami ng hangin sa aming katawan ay doon naman nito pinakawalan ang aking labi ngunit ang kanyang noo ay nananatiling nakadikit sa akin. “Did I satisfy your craving with coffee, huh?” pilyong sabi pa niya na tila ba sa pamamagitan ng kanyang paghalik sa akin ang paraan niya para malasahan ko ang kapeng gustong-gusto kong inumin. Hindi ko naman napigil ang pagguhit ng ngiti sa aking labi bago ako marahang tumango sa kanya. “Yes…” wika ko pa.

Hindi ko maiwasang kabahan lalo pa't ang mga ganitong gawain niya ay nauuwi sa halikan. "I'm thirsty, Baby. I want a taste of you to satisfy my cravings," he murmured as he walked closer. Gusto ko mang umatras pa o tukmabo palayo ay hindi ko magawa. Tila may sariling buhay ang mga paa ko at talagang hindi na gumalaw pa.