Craving Satisfied Caption Mga Nobela at Kwento

At habang tumatagal, pakiramdam ko ay patigas din ng patigas ang abs nya. Hindi ko na napigilang mapangiti nang ilapit ko pa lalo ang mukha ko sa abs nya, pinagmasdan ng matagal hanggang sa magsawa na ako. For my last move, I gave it one final squeeze and held it for about ten seconds. May pahabol pa akong pagpitik doon na nagdulot ng marahan nyang pagtawa. That was what I needed. Craving, satisfied.

“Hindi ka pumasok dahil kagagaling mo lang pagkatapos lalabas tayo para kumain.” “Why not.” Bahagya siyang lumayo rito at sinapo ang mga pisngi nito. “Ikaw din… sabi nila masama raw sa buntis kapag hindi nakakain ang cravings.” “Mahal mo talaga ako, ano?” nakangiting saad ni Adelyn. “Alam na alam mo kung paano papagandahin ang mood ko.” “Siyempre naman.” Pinanggigilan niya ang magkabilang pisngi ng asawa. “I vowed to make you happy, Adelyn.”

napapasinghap kong sambit sa sobrang pagkamangha. Hinawakan niya ang ulo ko. “Pakalmahin mo, it's craving for you.” Isinubo niya 'yon sa bibig ko. Mabilis niyang tinulak-tulak ang ulo ko sa pagkalalaki niya.

“Para makabawi ako, ano ang gusto mong kainin?” Napaisip ako saglit, at halos sabay ng tibok ng puso ko ay lumabas ang cravings na kanina ko pa iniisip. “I want apple na lalagyan ng asin… at banana na lalagyan ng chocolate.” Natigilan siya. Kita ko ang dahan-dahang pag-angat ng kilay niya at ang pagtataka sa kanyang mukha. Para bang iniisip niya kung tama ba ang narinig niya. Unti-unti siyang napatingin sa akin, para bang sinusukat ang reaksyon ko.

“Oh, I see. I heard na kadalasan ang mga naglilihi daw ay nag-ke-crave ng pagakain na swak sa kanilang panlasa na hindi sila susuka. May ki-ne-crave ka bang pagkain.” Napangiwi si Loraine dahil nahihiya siyang sabihin dito kung ano ang gusto niya. “Your face telling me that you really are craving for something.” Dahan-dahan namang tumango si Loraine. “Okay, lets go out and get what you are craving for. Ano ba ‘yon?” “Cherry,” maikling sagot niya na may konting ngiwi. “What? Cherry? Are you serious?”

dugtong ko bago nagmamadaling umakyat sa kwarto. Napasandal ako sa likod ng pinto pagkapasok ko ng kwarto. Shet! Sa dinami-dami naman kasi ng laman ng ref, bakit sa chocolate pa ako nag-crave? Napahimas ako sa tiyan ko, at inisip na mali ang laman ng isip ko kani-kanina lang. The cravings I get is because of my baby. Hindi naman kasalanan ng anak ko kung gusto nya ng chocolate. Hays.

Pagkatapos ay umalis na din ito kaagad. Napangiti ako habang inaamoy ang bulaklak. Pati na ang pagkaing nasa harap ko. Naalala ko na kanina ay tinatanong ako ng nurse sa pagkain na nag ke-crave ako. Pagtingi ko sa gilid ay ng box ng cake ay may note. GET WELL SOON! Sana nagusutuhan mo ang bulaklak. Magpakabusog ka sa cravings mo. Heart Heart,

“Oo, so far naman wala pa akong cravings ulit.” “Alam mo naman na nakahanda akong tumawid ng dagat kahit dis oras pa iyan ng gabi basta makuha ko lang ang pagkaing gusto mo at ma-satisfy ang cravings niyo nng baby. Sana maging baby girl ang anak natin para kamukha mo.”

"I'm not pregnant, Sol!" "I know but you are in---" "I have this every month. I used to it. Should I crave because I'm in pain?" natatawang ko. "Okay, as you said,” aniya habang nakangiti at gumawa na siya ng sandwich which I really missed when I was in my own condo. Ngayon, nagcrave na talaga ako. Tinulungan ko na lang siyang gumawa nun. "That's why you don't want it,” natatawang sabi niya.

Pansin ko pa rin ang pagkailang ni Manang Martha pero palagi ko itong pinapakalma kaya kalaunan ay nasanay na rin ito. Ako na rin ang umorder ng pagkain namin at matapos lang ang ilang minutong paghihintay ay masaya na nga kaming kumakain, lalong lalo na ako na parang pakiramdam ko lumulutang ako sa alapaap sa tuwing nasa- satisfied ko ang cravings ko. At habang pasimpleng sumusubo ay di nawawala ang kwentuhan namin ni Manang Martha.