Crescent Moon Cafe Mga Nobela at Kwento

The only thing he can do, it seems. “Sino ang nagsara ng café?” he asked. Remembering that the café closes at 11 p.m. “Don’t worry about that. Maagang nagsara ngayong araw dahil sa nangyari pero hindi mo na kailangang problemahin pa ‘yon,” sagot ni Artemis na nananatiling nakatitig sa kung ano man ang nakikita niya sa kaniyang harapan.

Eksaktong paglubog ng araw, nagsimula ang seremonya. Kaagapay ko si mama na lumabas ng bahay at naglakad papunta sa gitna ng compound. Sa unahan namin, naglalakad si Luna. Ang tradisyon daw kasi ang Forseer ang naghahatid sa moon bride sa nagsisilbing altar. Sa palibot ng simbolo ng bilog ng buwan nakapuwesto ang mga bisita. Puro kapamilya lang naman namin ang naroon maliban sa huwes na nakatayo na sa podium paharap sa dalawang silya na uupuan namin ni Zion.

Napaisip naman ako bago kami sabay na bumama. "Pwede ba both?" Tanong ko ulit. Hindi ko napigilan ang pag silay ng ngiti sa aking labi bago tumakbo pababa sa bittersweet café. It's not like the ordinary café in the city. Hindi ko alam kung sa'n napulot ni Mourge ang utak niya at nag tayo siya ng café sa gitna ng gubat. And you know what makes it pretty amazing? Every table are meters apart. May mushroom ma theme ang kada upuan. I always eat here whenever I'm angry or my emotion is getting the best out of me. Dito kasi walang chismosa at mapayapa.

At sa totoo lang, may parte sa kanya na nakaramdam din ng kaunting gaan sa pag-iisip na may makukwentuhan ng magandang alaala kahapon, isa pa paraan na rin para makakalanghap ng ibang hangin. Ilang minuto lang ang lumipas at nasa isang café na malapit sa Astranexis Tower ang dalawa. Maliit lamang ang café, modernong industrial ang interior, may hanging lights at mga pader na may kahalong brick at metallic designs. Isang tahimik ngunit modernong ang cafe na iyon, hindi ganoon kadaming tao, may amoy ng bagong giling na kape na bumabalot sa paligid, at may mga malalambot na upuang kahoy na nilagyan ng velvet cushions. Sa isang sulok, umupo sila ni Casper. May nakaharap na tablet kay Trixie pero

Wala akong nagawa kundi ang yumuko dahil kuwintas ang regalo ni Mommy Mona sa akin at kinailangan kong yumuko dahil medyo matangkad ako. Crescent Moon na kulay ginto ang pendant ng kuwintas na ibinigay ni Mommy Mona at sobrang ganda talaga! Gawa yata talaga sa ginto ang kuwintas na ito. "Salamat po rito." "You're welcome." Niyakap niya ako pero saglit lang dahil marami na ang nakatingin sa amin. Si Cloud ay busy sa pakikipag-usap sa ibang bisita. May mga photographers din dito ngayon, nang ginanap ang kasal ay nandoon din sila para kumuha ng mga litrato.

he affirmed, his lips curving in a subtle, charming smile. “There’s a petit café nearby. Very exclusive. They’re known for their single-origin blends and, more importantly, their ambience. You’ll find it quite peaceful.” At pumunta nga kami sa isang Café. "Café L’Étoile" Ito ay nakatago sa isang tahimik na sulok ng isang mataas na gusali, ang pinto nito ay gawa sa madilim na kahoy at ang ilaw sa loob ay maligamgam.

"Maraming vacant ngayon kasi may fire dance sa beach side, pili na kayo ng seat." Si Sydney ang pumili ng seat na malapit sa glass wall at counter. Gaya ng C&M— na pag-aari pala ni Cairo, salamin din ang dingding ng coffee shop. Relaxing ambience, perfect view at the pool side, malaki ang buong lugar at modern ang architecture. "Dating gawi Ate Erza, donut at strawberry milkshake po ang sakin" ani Sydney. Everything in the menu sounds delicious but I ordered raspberry cheesecake and pineapple juice.

Luckily, we found one. "You want to go inside together or you'll stay here?" tanong niya, nakaangat ang parehong makakapal na mga kilay habang may mapaglarong ngiti sa mga mapupula niyang labi. Hindi ako nagsalita ng ilang segundo bago napagdesisyunan na sumama na lang papasok sa loob. I want to see the menu. "Good morning, ma'am, sir! Welcome to Astro Cafe. What can I get you?" the girl with a cute wavy brown hair asked, smiling.

Ang kape ay malamig na sa mesa, at ang Blue Moon Rose ay mahigpit kong hawak, isang paalala na sa likod ng bawat ganda ng aming pagmamahalan, may panganib na kailangang lampasan. Kahit puno ng tensyon, hindi ako hinayaan ni Lucius na mag-isa sa loob ng bahay. Habang busy sina Mark sa pag-trace, naupo kami sa library. Nagbukas siya ng isang bote ng wine, hindi para maglasing, kundi para pakalmahin ang aming mga nerves. "Aya, tignan mo ako," sabi niya habang hinahawakan ang mukha ko. "Hindi sila mananalo. The Garden Cafe will open on Saturday, and you will be there, wearing the most beautiful dress. I promise. Kakain tayo ng itlog na hindi sunog sa gabing 'yun." Natawa ako sa gitna ng takot, a

sagot niya habang pumapalakpak pa. Nagsimula kami sa isang maliit na coffee shop malapit sa highway. Pumili kami ng iba’t ibang klase ng kape—cappuccino, latte, at americano. Kumuha rin kami ng croissant, banana bread, at muffins. “Ang sarap ng banana bread nila,” komento ni Celestia habang kumakagat sa tinapay. “True. Dapat ganito rin ang quality ng mga pastries ko,” sabi ko habang nagsusulat ng notes sa phone ko.