Crescent Moon Cafe Novels & Stories

Ang mga estudyante ay gumagala sa pagitan ng mga cafe. Ang mga tao ay naglalakad nang magkahawak-kamay sa ilalim ng mga string ng magagandang pandekorasyon na ilaw na nakasabit sa mga lansangan. Ang pakiramdam ng Crestfield ay medyo naiiba sa gabi. Mas kaunting akademiko. Mas buhay. Ang Bell & Brick Bistro ay matatagpuan sa sulok ng isang lumang pulang-ladrilyo na gusali na tinatanaw ang isang maliit na parisukat ng bayan.

Ayaw ko na may kaalitan ako. "He was a close friend of mine. I am sure you will like him. He is the best in making pastries, beverages, cake, cookies, coffee and other foods that everyone will gonna love. I always eat it his restaurant and also order some coffee in his coffee shop. He is Zedrius Zante and his restaurants and cafe's called Zedelicious cafe and Zante Restaurant. His places was both the best among the best," aniya nito sa akin. Halatang gustong-gusto nito ang lugar. Sana din magustuhan ko ito. Sana wala akong maka-away sa bagong mundong papasukin ko.

Isang buwan na siyang hindi nagpapa-gupit. Quarter to ten nang umalis siya sa mall. Malapit lang naman doon ang MoonCup Cafe na pagmamay-ari ng kaibigan rin niya. Napatingin siya sa inbox niya nang makatanggap ng text mula kay Daphne. Ibinigay niya rin kasi ang numero niya dito, in case na hindi siya online. Binanggit lang nitong malapit na ito sa lugar na napagkasunduan.

"How dare you?! I'm not envious of your pabebe love affair, duh?" Tapos na ang paglilinis namin sa buong campus, kumakain na kami ng lunch sa bagong bukas na café hindi kalayuan sa Eastwest. Café de l'âme colorée (Colorful Soul Café) ang pangalan nito, coffee drinks ang main product nila pero mayroon din silang menu for lunch. Dagsaan lagi ang pagdating ng mga tao rito at karamihan ay puro babae ang makikitang naka-dine in.

Nagpatuloy kami sa pag-uusap ni Crezst pero ibang topic na hanggang nagpaalam na siyang ibaba ang tawag dahil may pinapagawa ang boss niya. Ibinaling ko narin ang atensiyon sa trabaho hanggang sa hindi ko na namalayan ang oras. Paglabas ko ng opisina ay nasara na pala ni Krizza ang café. Ang dim lights nalang ang tanging bukas. The chairs are perfectly arranged as well as the tables, and the floor was mopped clean. I exited the cafe and secured that it's locked. Nagsuot ako ng helmet at sumampa na sa motor saka minaniyobra iyon ng mabagal.

tuloy ni Astrid habang tumingin sa oras sa computer, “coffee break tayo? Yung bagong café sa corner daw may best croissants in London, sabi ng office gossip.” “Sold,” sagot ko agad, kinukusa ko nang isara ang laptop ko. “I need sugar and caffeine to survive the rest of the afternoon. Hindi ko na kaya yung tea dito sa office!” Ang café ay sobrang cute, modern-rustic vibe na London na London. Brick walls, hanging plants, at amoy ng fresh roasted coffee. Nakahanap kami ng table near the window para kita namin yung street movement. “So,” sabi ni Astrid habang hinahalo ang cappuccino niya, “...do you feel at home already?”

she said bago ito tumawag ng waiter. “Yes ma’am, what’s your order?” bungad ng waiter pag kalapit nito sa pwesto namin. “Ah, we’ll have two carbonara and fish filet with creamy white sauce, for the drinks one water and one iced tea and for the desserts, we'll have two pieces of mocha cake." Drea ordered. The waiter repeated our order before he excused himself. "Are you sure na kikitain mo si tito?" Dreana asked me while looking at the mirror she's holding. "Yeah, I just want to clarify something Drea. You know me, hindi ako matahimik hanggat hindi ko nalalaman ang totoo."

Gusto ko kapag mag tatayo rin ako ng coffee shop, ganitong vibes ang gusto kong ma achieve. Si Cypress na ang nag bukas ng pinto, naabutan namin sila Elmore na naka upo sa pabilog na table at may mga pagkain na nasa table. "Finally. Akala ko mamumuti pa muna ang mata namin kakaantay bago kayo makarating." Biro ni Elmore. Inakay nya kaming maka upo. Sobrang laki ng loob, parang ginawa 'to for special events. Glass type yung pader, kitang-kita namin ang mga nag gagandahang building sa labas. Isama mo na ang sobrang gandang sunset sa langit. I really love this place. Siguro mas maganda 'to kung gabi dahil kitang-kita yung langit. Sarap mag star gazing.

Ang Bridge Café ay hindi na lamang isang tindahan, ito ay isang landmark. Ang cupola, ang Decennial Design ni Mariel, ay naging paborito nilang lugar. Dito nila pinapanood ang sunset, dito nila sinasabi ang kanilang mga vows tuwing gabi, at dito nila tinatalakay ang mga blueprint ng kanilang buhay. Isang maaliwalas na Sabado ng umaga, habang naghahanda si Billie ng isang special blend ng kape para sa anibersaryo ng Bridge Café, isang hindi inaasahang bisita ang dumating.

Imposible dahil isa ito sa mga treasure chest of beautiful spots and wonders both natural and man- made in Cebu. Inilibot ni Lily ang paningin sa kabuuan ng cafe. The cafe has two-storey, has an air-conditioned area as well as huge spaces for al-fresco diners and guest. Pansin niya ang magandang design ng naturang cafe, it's a modern industrial look, also has a roof deck which offers an amazing view of the ocean, the Cordova mangrove forest, and the ever-changing skyline of Metro Cebu. Naupo sila sa may gitnang mesa ng Cafe at agad na lumapit sa kanila ang isang waiter at ibinigay ang menu. Kinuha agad iyon ni Lily at Isaac mula sa waiter.