Crescent Moon Cafe Mga Nobela at Kwento

It is open twenty-four-seven to offer services to nocturnal people. "Hindi ko alam na sa ganitong oras ay may bukas pa palang cafe?" Biglang tanong ko kay Ciaran nang makapasok kami sa loob. Isang serbidorang babae ang lumapit sa amin at kaagad itong ngumiti nang malapad pagkakita kay Ciaran. Nakadama ako ng konting kirot sa aking puso nang makitang nginitian din ito ni Ciaran. Base sa palitan nila ng pagbati ay mukhang magkasundo ang mga ito.

Habang nagmamaneho siya palabas ng mall, pinanood ko ang dahan-dahang paglubog ng araw sa pagitan ng mga matataas na gusali ng Bonifacio Global City. Pagdating namin sa cafe, saktong kakaunti lang ang tao dahil bandang alas-singko pa lang ng hapon. Pumili kami ng pwesto sa pinakasulok, malapit sa isang malaking glass wall na may tanawin ng maliliit na halaman sa labas. Umorder si Razael ng dalawang iced Americano at isang pirasong blueberry cheesecake para sa amin. “Oo nga pala,” panimula ko nang mailapag ng waiter ang mga order namin. “Tinanggihan ko ’yung settlement offer ng abogado ni Jiro noong isang araw. Tama naman ’di ba?”

I said at nilagay naman niya ang kamay ko sa kaniyang batok, he pulled me closer to him, his hands on my waist. Lumaki ang ngiti ko nang inikot niya ako and he also did the same, he turned around and we both laughed at our craziness. We danced under the stars, like there's no problem around us. The moon we're not shining at us but, the star does. "I'll do everything just to make the Moon shine just for you my love," he whispered while dancing me in a slow rhythm. I smiled. "Maybe I still don't know you but I promise, when the moon shines on us like the star does. I will stay with you, forever," I whispered and I don't know where that words came from, I just feel like I'm so fucking safe in h

Isang linggo pa lamang na bukas ang café na pinuntahan nila. Modern ang interior design at napaka-aesthetic. May mga lights na bumabalot sa buong lugar habang kumakalat ang aroma ng kape na may halong amoy ng caramel. Sa pamamagitan ng malalaking salamin, tanaw nila ang mga bakas ng ulan na kumikislap sa ilalim ng mga ilaw ng kalsada. Mahinang tumutugtog ang acoustic music mula sa mga speaker na mas lalo pang nakaka-relax.

Minsan kapag may oras pa bago pumasok sa trabaho, pumupunta kami sa garden para magpaaraw, at dito ay inaalalayan ko siyang tumayo, at parang batang tinuturuang muli kung paano maglakad. Bumenta naman ang Valerie’s Creamy Delight sa masa. Naging paborito na ito ng mga customer ng Le Petit Palais, at kumikita na ng lampas $300 isang araw, sa kape lang mismo, at sa isang branch lang. Sinabi ni Luke sa akin na pinaplano na niyang magtayo ng sariling coffee shop at ipapangalan niya ito sa akin.

Pero sa kabila ng lahat ng bigat na dinadala niya—lalo na’t pilit niyang tinatakasan ang mga alaala ni Arcturus—isang simpleng mensahe lang mula kay Evander ang sapat na para maramdaman niyang may ibang direksyon na puwedeng tahakin. --- Eksaktong alas-kuwatro nang dumating si Cressida sa café sa may marina. Ang lugar ay hindi ganoon kalaki, ngunit moderno ang interior—puti at kahoy ang kombinasyon, bukas ang malaking salamin kaya’t tanaw ang dagat at ang dahan-dahang paglubog ng araw. Ang amoy ng sariwang brewed coffee ay agad niyang naramdaman, pinahinto siya ng ilang segundo bago pumasok.

"We're very sorry but we don't have caramel chiffon right now. But we do have caramel eclair." "That will do. Thank you." I let out a relieved sigh after ordering. Out of Caramel chiffon cake means that Asher is out. It's easy to say it since Caramel Chiffon belongs to the secret menu of the cafe. We found a spot near the window. "It's a nice cafe, right?" tanong ni Carter. "Yup. They do have a nice ambiance. It's my first time here." "Are you kidding? This cafe has been here for more than seven years."

Ngayon ay magkasama silang nakaupo sa isang mamahaling café sa Regenshire, ang Lustre, isang high-end café na kilala sa aesthetic interior at exquisite desserts. Ayaw sanang sumama ni Selena nang malamang dito siya dadalhin. Alam niyang hindi biro ang presyo ng mga pagkain dito, lalo na’t kilala siya sa pagiging praktikal o kuripot, ayon kay Ophelia.

Mabilis siyang nag-type: Unknown: You mean now? Celestine: Maybe later. After work. I’ll be at Café Luna, around 6 PM. Napahinto siya. Café Luna. Parehong café kung saan halos nahuli siya ni Celestine noong nakaraan. Unknown: Is this an invitation or an ambush? Celestine: Depends. Will you come? Napangiti si Adrian. ang tapang n'ya Iyon ang pinaka gusto niya kay Celestine

Nakayakap siya sa aking likod habang kinukulong niya ang dalawa kong binte sa mahahaba niyang biyas. His Kisses trace my shoulder blade. Pabalik-balik ang kaniyang halik mula sa likod ng aking tenga hanggang sa balikat. Magaang halik ang kaniyang nilalapat at hindi masakit na kagat sa balat. “Dito muna tayo?” I asked? “No.” Tumayo na siya at hinila na ako. “May reservation ako sa isang floating restaurant at seven pm. Mamaya pa naman but i want you to dress at baka sipunin kana.”