Moonlit Cafe Novels & Stories

"Pero in fairness, ang bango mo pa rin kahit under the sun tayo." Ang Victoria Cafe ay katabi ng isang high-end hotel, ang café na 'to ay kilala sa I*******m-worthy interiors—hanging chandeliers, glass-panel walls, velvet chairs, and gold accents. Para kang pumasok sa Parisian lounge na may presyo rin pang-Paris. Pagkaparada sa harap ng café, bumaba si Felicity at inayos ang helmet niya. Shia followed behind, her eyes wide in excitement. “Grabe, besty. Finally, napasok ko rin 'to. Dati tanaw ko lang 'to from the outside, parang forbidden realm ng mga rich tita at foreign CEO.”

Kumalat sa kwarto ang amoy ng kape—ang paboritong pour-over coffee ni Cosmo. Dahil hindi siya pinansin, hindi na rin nagtagal si Eloise roon. Pagbalik sa kanyang kwarto, tinawagan niya si Lander. Makalipas ang kalahating oras, nagmaneho siya papunta sa isang café kung saan sila magkikita. Maliwanag at elegante ang loob ng café, at tanaw mula sa bintana ang mga punong nagbibigay ng maaliwalas na pakiramdam.

GREEN MEADOWS CAFÉ Tahimik na tahimik ang loob ng café. Soft jazz music, aroma ng cinnamon at brewed coffee, at ang lamig ng aircon na dumadampi sa balat — perfect sana para kay Psyche na magpahinga at mag-review ng notes. She chose the corner table, malapit sa malaking window, para hindi mapansin at makapag-focus. She took a slow sip of her cappuccino, eyes fixed on her notes, when suddenly—

"Mula sa mga tala hanggang sa buwan, inialay ko kay Bathala ang tayo na walang hanggan." "Mula sa aking mga mata hanggang sa nadarama, tinuruan mong magmahal ang tulad kong hindi magtatagal" Ang Moonaustarsiscoma Colorein ay isang komplikasyon sa paningin. Ito ang kauna-unahang visual disorder kung saan pabago-bago ang daloy ng bisyon ng isang pasyente. Mahihirapan siyang makakakita sa umaga na parang bulag at sa tuwing sasapit naman ang gabi ay magiging normal ang kanyang paningin na parang walang dinaramdam. Sa madaling salita, siya ay bulag lamang sa umaga.

sa isang bagong bukas na cafe sa lungsod. Ang araw ng kanilang pagkikita ay puno ng kaguluhan para kay Luna. Siya ay nagbihis ng simpleng ngunit eleganteng damit at naglakad patungo sa cafe na itinakda nila. Ang lugar ay puno ng magagandang dekorasyon, at ang aroma ng sariwang kape at pastry ay agad na umabot sa kanyang ilong. Nang makita ni Alex na naghihintay sa mesa, agad siyang nilapitan.

Imposible dahil isa ito sa mga treasure chest of beautiful spots and wonders both natural and man- made in Cebu. Inilibot ni Lily ang paningin sa kabuuan ng cafe. The cafe has two-storey, has an air-conditioned area as well as huge spaces for al-fresco diners and guest. Pansin niya ang magandang design ng naturang cafe, it's a modern industrial look, also has a roof deck which offers an amazing view of the ocean, the Cordova mangrove forest, and the ever-changing skyline of Metro Cebu. Naupo sila sa may gitnang mesa ng Cafe at agad na lumapit sa kanila ang isang waiter at ibinigay ang menu. Kinuha agad iyon ni Lily at Isaac mula sa waiter.

Kalma Cataleya. “Good morning po, Ma’am Cataleya,” bati ng barista. Yeah, kilala na ako ng mga staff dito sa Cafe. I forced a small smile. “Good morning. One iced latte… please.” He nodded and went to prepare the drink. Cold drink. Kailangan ko ng malamig para kumalma. Umupo ako sa pinaka-sulok ‘yung may tinted wall pero kita mo pa rin ang labas. I slumped into the chair and rested my forehead on my arms for a moment.

Inalalayan niya akong bumaba at naglakad kami papasok. Sa loob, tila ba hindi café iyon kundi parang sala na nagkataong naghahain ng kape. Malamlam ang ilaw, ang mga kagamitan ay gawa sa solidong kahoy, magmula sa mga upuan at mesa, masarap sa tainga ang malamyos na tugtog na nanggagaling sa bilog na plakang umiikot. Isang babaeng nakaitim na apron ang bumati kay Caelus sa pangalan at iginiya kami patungo sa sulok sa tabi ng bintana, kung saan nakayuko ang isang orchid sa ibabaw ng marmol na mesa. Walang tao sa café kundi kami lang. Akala ko na reservation na sinabi ni Caelus ay reservation ng spot, hindi ko akalain na buong coffee shop ang ni-reserve niya.

"Ako rin." Binitawan na ni Rafael ang babae. Para makapaghanda na ito. Nang paglabas nito ay siya naman ang pumasok ng banyo para maligo. Kumain muna sila ng agahan sa Cafè Ménage. A cozy French breakfast place sa isla. Masasarap ang mga pastries at ang mga lattes nila. Natuwa si Mira sa laki ng croffle nila. Mahilig si Mira sa mga matatamis lalo na ang chocolates. Kahinaan niya ang dimsum at chocolates. Kahit ito lang kainin niya araw-araw ayos lang. Lalo na ang siomai hindi siya magsasawa. Ito rin kasi ang pagkain niya kapag noong mga araw na naghihingalo na ang wallet niya at matagal pa ang sahod. Kahit isang linggo siya mag siomay na tig bente ayos lang.

“Kumusta ang coffee shop?” Agad siyang nag-shift into businesswoman mode. Straight posture, serious eyes, ganito siya kapag tungkol sa negosyo. “The Moonlight Café is doing really well. Maraming customers. Maganda ang location. Great decision na doon mo ipagawa ang cafe, ate.” Nakangiti akong napahawak sa braso niya. “Thank you for taking care of my cafe, Eirina.” “Oh, mamaya na ’yang kwentuhan. Umuwi na tayo. May ipinaluto kaming pagkain para sa ’yo,” singit ni Papa na halatang excited din.