Novel & Cerita Cruel

Lumapit ito sa kanya kaya naman napapaatras siya hanggang sa na corner ulit siya nito. "Do you really know what you're talking about? A molester is someone who does something because they have a sleazy intention. Who would want to have a sleazy intention with someone as ugly as you? You're not even my type." he said with a sarcastic voice. What? Ugly? Ang kapal din ng mukha niya para sabihin iyon sa kanya! "H-how could you say something like that to a girl?" tinitigan siya nito na para bang inaaral ang kanyang mukha. Nailang siya sa mga titig nito.

Gusto niyang magwala upang ilabas ang sakit at sama ng loob niya subalit hindi niya gustong madamay at masira ang gabi ng mga kaibigan lalo pa’t matagal din niyang hindi nakasama ang mga ito. He clenched his teeth and fisted his hands in rage as he drunk the remaining beer on his bottle. Hindi siya makakapayag na maagaw sa kanya ni Petter ang babaeng mahal niya. He'll kill that moron! For Christ sake! No way! “Fuck!” He hissed in wrath as he remembered Thalia together with Petter.

“Hindi ako bagay na pwede mong angkinin! Mali ito! Kahit gaano mo pa ako pahirapan, kahit gaano mo pa ako gutumin o lamigin… hinding-hindi ko makakalimutan na ikaw ang dumukot sa akin, ikaw ang nagwasak ng buhay ko!” Sa isang iglap, humigpit ang hawak niya sa baba ko, sapat para masaktan ako. Nawala ang ngiti sa labi niya at napalitan ng galit at matinding pagmamay-ari. “Subukan lang natin,” bulong niya nang banta, nakakatakot at seryoso. “Subukan lang natin kung hanggang kailan mo kayang lumaban. Ako si Dante Moretti. Sanay akong makuha ang lahat ng gusto ko. At ikaw… ikaw ang pinaka-gusto kong makuha ngayon. Kahit gaano pa katagal, kahit gaano pa kahirap… hihintayin ko ang araw na luluhod

Napakagat ako ng pang-ibabang labi nang mas humigpit ang posas sa kamay ko dahil nag-krus ang taling nakakonekta rito. "Ahhh! Shit, Kyrous!" malakas na hiyaw ko nang hampasin niya ang walang saplot kong katawan. Hindi pa ako nakakabawi sa pagdaing nang muli niyang paulanan ng hampas ang iba't-ibang parte ng katawan gamit ang belt niyang yari sa balat ng hayop. Mula sa likod, pang-upo hanggang binti.

tanong ko at hinawakan ko ang mga kamay niya nagulat ako na itinulak niya lamang ang kamay ko. “I hate you! Di ko kailangan ng awa mo! You want to be free? Yon' ba ang gusto mo?” i see his eyes never say lies because eyes see the truth. His eyes is full of hatred. I just look at him, my eyes started get watered. I feel my knee numb and stun at the same time i want to comfort him but I can't.

Tumaas ang sulok ng kanyang labi. “Unlike me.” May malamig na panunuya sa kanyang mga mata. “I'm cruel and heartless.”

Ito ang kauna-unahang beses na sumama siya at masaksihan kung paano pinapatay ang mga traydor sa kanilang organisasyon. 'Non mostrare pietà!' (Show no mercy!) Ang mga salitang pilit na itinatatak ng ama sa kanyang isipan. If he wants to rule the organization, he needs to be as cruel as the lion in the jungle. Walang lugar ang awa sa kanilang mundo. At 'yon ang isa sa dahilan kung bakit sa ilang buwan na niyang pag-ti-training ay hindi niya magawang pumatay. Dahil lumaki siyang maawain sa mga tao.

Ayuko namang saka lang ikakasal kapag lumubo na ang tiyan ko. Sana lang wala ng problema pa at sana bumalik na ang alala ko. ______________ a/n: hi guys! Please take time to read my reminder: Huwag sana kayong masyadong magalit kay Celistine, kasi she was suffering too and just a victim of the cruelty of the world. I want you to be aware that there are people who's suffering what she's suffering right now because of trauma and afraid of being alone. So please don't hate her too much!

Kumalas ako sa pagkakayakap at napayuko para punasan ang luha ko. I signed. " Mark, gusto kong sampahan ng kaso si Aurie at Adrian. Kahit pa kababata ko siya at nagkasala kami dahil sa hindi pagkilala kay Aurie. Hindi pa rin reason 'yon para patayin nila ako. Gagawin kong miserable buhay nila!" ani ko sa galit at tinanggal ang swerong naka kabit sa kamay ko at tumakbo papalabas.