Novel & Cerita Cruel

Masuyong kinulong nito ang aking mukha sa dalawa nitong palad at pinakatitigan ako ng mariin. "Listen, stop crying. You hurt me big time, sweetie. Please, stop!" "I can't, Ziel. I really missed him," lumuluha pa ring sagot ko. Napansin kong umigting ang panga ni Ziel sa narinig. "Kung pwede lang akuin ko ang sakit na nadarama mo, gagawin ko huwag lang kitang makitang nasasaktan, damn, that stupid asshole! I never thought na ganito kalala ang impact niya sa'yo? Is this the real you, Ms. Del Fuego?!"

Daniel squeezed her hand and breathed heavily. “Yeah, you killed all of them… and you will pay for it. I will make sure you will pay for all of it.” Mariin ang pagkakasabi ni Daniel, it was as if he’s containing his anger. Sinusubukan nitong kontrolin ang galit na nararamdaman.

- Maxine "Ang pagkakamali ay hindi pwedeng sundan ng isa pang pagkakamali. Ang galit, puot at hinanakit ay walang magandang maidudulot sa ating buhay. Matuto tayong magpatawad kahit pa sa mga taong nakasakit sa atin. At laging isipin na huwag maging sakim o manakit ng kapwa para lang makuha ang gusto natin, buong pusong yakapin at tanggapin ang kung ano ang meron tayo sa buhay at binigay ng Diyos sa atin." - Luke

Mabilis na rumagasa ang kaniyang mga luha habang halos mapaos ito sa paghagulgol. Hindi niya matanggap na nagawa ito ng kaniyang tiyo sa kaniyang sarili. Ang ganiyang uri ng anyo ay nangangahulugan na nanumpa ito dahil sa matinding galit. The pledge of deadly silence... a pledge that requires drying up the blood and sewing the mouth as a covenant to slaugther a specific being. This pledge aims to enhance the evil side of a creature in order to boost power to the limits. This means that the sanity is ruined by evil blood. All the creature will feel is deadly wrath without the ability to think clearly as the creature sole purpose now is to kill or fulfill his grave need to drain the blood of w

Yun kasi ang takot na dumadating sa balat nila kung malalaman nilang buhay si Crizza, the way they saw Crizza that one manhikan time, they were in shock. Dahil nakita na nila ang gusto nila, what about make them disgusting. Hindi ko makakalimutan ang pang mamaltrato ng mga Finx saakin habang wala si Range, yes Range is different yet beinga Finx is also accepting to get what I will turn back to them.

Habang pinapanood ko si Kaegan ay kahit papano ay gumagaan ang pakiramdam ko. Kaegan is my sweetest and kindest baby I know. Kahit bata pa ay marunong ng umintindi ng mga bagay-bagay. Hindi siya makulit o nagpapasaway. Dahil wala akong ibang mapag-iwanan noon, wala pa siyang dalawang taong gulang nang ipasok ko siya sa daycare.

sigaw ni Carrie, halatang nasaktan. Huminto si Drexell at lumingon kay Carrie, ang mata niya’y puno ng matinding galit. “Alam mo ba kung ano ang sinakripisyo ko para sa mga kasamaan na ginawa mo? Ang pinaghirapan mo, hindi man lang maikukumpara sa nawala sa akin!”

Gano ba siya kakapal para biglaan lamang angkinin ang anak ko at pagbantaan pa ako? I can't see the man I once loved... His attitude is now different from before, he's so rude and unpredictable compared to the guy I knew for months. He's so sweet back then and so gentleman but now it was gone. The Neon I faced today seems cold, distant and dangerous, my instinct told me to avoid him because I can sense something is not right.

Nagkagulo ang lahat, nag-umpisa na ako mangatog habang nasa MC na palagay ko sa fatal ito natamaan at hindi na humihinga. Tanging iyakan ang nangibababaw nang dahil lang sa pagmamatigas ko at pagsuway sa gusto niyang mangyari ang daming nga nadamay... This man is ruthless and cruel, walang awa sa may buhay makuha lang ang gusto kaya kahit labag sa loob ko husto akong nakiusap sabay humawak sa coat niya at angsumamo. "Parang awa mo na! Itigil mo na 'to," pagmamakaawa ko. Kahit ang mga magulang ko hawak ng mga tao niya at may nakatutok na baril sa kani-kanilang mga ulo.

Bakas sa mukha nito ang pag aalala habang kausap ang amo. “Wala naman akong kaaway, Mario. Imposibleng may magtatangkang kitilin ang aking buhay.” Napuno pa rin ng takot si Arthur matapos sabihin ang mga katagang iyon kay Mario. Alam niya sa kanyang sarili na isang malaking pagkakamali ang kanyang nagawa ilang taon na ang nakakaraan pero imposibleng manganib ang kanyang buhay dahil doon.