Cupid And Psyche Full Story Tagalog Novels & Stories

Kasabay noon ang mainit na haplos ng kaligayahan sa kaniyiang puso. Hindi si Ara ang unang virgin na babaeng dumaan sa buhay niya pero nakatitiyak niyang ito na ang huli. Hindi iyon dahil sa sakit niya na pwede niyang ikamatay. Dahil iyon sa katotohanan na gumaling man siya ay wala na siyang ibang babae na mamahalin maliban rito, at iyon ang dahilan kung bakit inalok niya ng kasal ang dalaga.

malawak pa rin ang ngiti ni Ai, halatang nang-aasar kaya mas napailing ako. She knows Chrome. Halos lahat naman sa pamilya ko kilala si Chrome, gustong gusto nila ito nung mga panahong kami pa. Mas lalo ngayon na kasal kami, my family are so happy knowing at the end, kami rin ni Chrome ang nauwi sa kasalan, hindi lang nila alam it was pure business, nothing more. The love we had before was pure, unparalleled and unforgettable. Iyon yung love na kailanman alam kong hindi na mauulit kasi sa kaniya ko lamang iyon naramdaman.

Chapter 24 Akira POV Parang may humila sa puso ko pababa. Biglaan. Walang babala. "Fiancée?" Ang salitang 'yon ay tila sumabog sa pagitan naming tatlo, ngunit ang pinakamasakit—walang pagtutol na nanggaling kay Axel. Wala man lang siyang ipinaliwanag. Walang kahit anong pagtanggi. Napangiti ako, pilit. Ganoon pala.

Celina Ang una ay noong lasing siya. Hindi ko siya pinigilan dahil asawa ko siya at wala naman akong nakikitang mali doon. Bukod pa roon, gusto ko rin siya. Ang amoy ng pabango niya noong gabing iyon, na humalo sa amoy ng alak, ay sobrang nakalalasing at gumising sa pagnanasa ko. Pagkatapos, ang pangalawa. Paano ko nga ba iyon makakalimutan kung nangyari iyon nang mabilis at walang pasabi?

After the vow, the priest says, “You are now husband and wife. . . sa mata ng tao. . . batas at Panginoong Maykapal. You may now kiss the bride.” Dahan-dahang itinaas ni Dad ang belo ni Tita at isang maalab na halik ang aming nasaksihan. Hindi lang basta smack, huh! Kun’di, alam niyo na! “Hay, sana ganito rin ang maging kasal ko,” nagde-daydreaming kong sabi sa sarili. Then I just figured that somebody pushed me! Konti lang naman, para siguro magising ako? I hate that.

Feeling ko biglang namula ang mga pisngi ko. "What happened on this wound of yours? Are you getting suicide? If you want to end your life, say it to me and I'll be the one who will end it." Galit na sabi nito sa'kin. Suicide? Bakit ko naman papatayin sarili ko? Ano ko baliw? "Hindi pa ako baliw para magpakamatay. I love myself kaya bakit ko naman gagawin ang bagay na 'yun and for your information, tinali kamay ko at bibig ko."

Sa harap naman nito ay si Psyche na parang naiinis na. Natigil lamang sila sa pag-aaway ng mapansin ang ganda ko. Nakita ko pang pilyang nakangisi si Talia habang nakayakap sa manika na ikinangiwi ko. Si Psyche naman ay nakadekwatrong nakatitig sa akin. "Ano ba ang ginagawa niyo rito?" Basag ko sa katahimikan. Para kasing may tumatakbo sa mga utak nila na hindi ko gustong malaman.

saad ko "So anong eksena? Nagpakalasing ka para maalala yung guy nayun, alam mo besh para kang tanga sa part nayan hindi ko alam na aabot nadyan yung pagiging loka loka mo sa paghahanap sa lalaking yun e mukang nagtatago naman yun" natatawang saad nito. Habang nakikinig ako sa sinasabe ni nicole may bigla akong naalala kagabe at pakiramdam ko nakita ko ang lalaking yun.

Kasabay nito ang malakas na tuksohan ng mga sumaksi sa kasalan. My breath was ripped from my lungs as I turned my gaze to Lawrence. His eyes were gleaming with amusement. He then slowly licked his lips. Marahan nitong hinaplos ang pisngi ko. Kasabay nang mahina niyang pag bulong. "I love you.." Marahan na ngang lumapat ang halik na iyon. Hindi lang iyon ordinaryong halik. Dahil matagal at matamis ang halik na aming pinagsalohan. Kung hindi pa pumalakpak ang lahat ay hindi kami mag hihiwalay.

Ayokong may gawin siyang makakasama sa kanya. Si Jared, ang asawa ko at napakagwapo niya. Kapag tinitingnan niya ako at nginingitian, parang gusto kong i-freeze ang oras. Gusto kong titigan siya nang matagal. Hindi ako plastik. Oo, nalulungkot ako. Natatakot din. Pero isinuko ko na ang buhay ko sa Maykapal. Kaya sa mga natitirang araw ko, ang tanging hiling ko ay lumikha ng masasayang alaala. Mga alaalang magiging baon ko sa kabilang buhay, at pamana ko sa mga iiwan ko.