Cursed Painting Novels & Stories

Ngumisi ang isa pang tao at sinabi, “Siya? Wala siyang alam sa kaligrapiya at painting, kaya paano siya makakahanap ng maayos na obra para makasali sa exhibition?” Sumingit ang isa pa at sinabi, “Tama! Nagdala ako ng isang painting dati, at isa itong painting ni Zideon Chis, isang pintor mula sa sinaunang panahon sa Aurous Hill para suriin niya, pero hulaan mo kung anong sinabi niya? Sinabi niya na hindi mukhang bundok o tubig ang painting, kaya malinaw na hindi ito gawa ng isang master. Hindi na ako nag-abala sa kanya.”

Sabi kasi ng mga nasa likuran namin ni Alaric na ang panghuling painting daw ay mula sa isang sikat na painter galing sa abroad. “For our last painting...” Nilabas ng lalaki ang painting dahilan kung bakit ako napako sa aking kinauupuan. Napatitig ako ng mabuti rito dahil sa gulat. Hindi pa man tuluyang nailalantad ay alam ko na kung ano ito. Nanuyo ang aking lalamunan at napakapit ako ng mahigpit sa dala kong purse. “This is called Crimson Love by an anonymous painter named Eleven. Start bidding!” anunsyo ng lalaki sabay tuluyang ipinakita ang kabuoan ng painting.

Biglang naalala ni Alex ang painting na natanggap niya mula kay Lord Lex Gunther. Ito ay piyesa ng sining na tinawag na “The Landscape” ni Jean Pucelli noong ika-13 siglo, at ito ay sapat na mamahalin upang igalang ang lolo ni Dorothy. Siyempre, naisip din ni Alex ang katotohanang ang animnapu't anim na taong gulang na lolo ni Dorothy ay medyo matanda na, kaya't nagpasya siyang magbigay din sa kanya ng mga suplemento.

Pwede na nga raw silang ihanay sa mga diyos ng mga griyego e. Mga perpektong likha. Mga pinagpalang lubos. Yan ang laging bukambibig ng mga tao patungkol sa mga Casanova. "Ano pa bang aasahan niyo? Isa akong Casanova! Walang babae ang aayaw sa akin na maikama ko sila. Kaunting pagsilay lang ng aking mga ngiti nagmimistulang mga manok na hayok sa isang butil ang mga kababaihan sa akin." Oo aminin na natin mayabang at presko ang datingan maging ng pananalita ni Perfecto Casanova pero totoo naman kasi lahat ng kanyang sinabi.

But at the same time, I felt the pain overcome my heart and it was the only thing that stayed. Hinanda ko na ang sarili para magbid sa painting na iyon. Ramdam na ramdam ko ang kaba. “This is a masterpiece by the late Senyor Kingston Acevedo. This was stolen six years ago but was then retrieved. It is the last piece of the late Senyor. The painting was for his beloved wife”

Matapos maglibot sa library ng ilang beses, huminto sa wakas si Esteban sa harap ng isang mural. Ang mural ay isang kaluwagan, na dapat inukit ng isang craftsman. Ang kaluwagan ay isang pigura ng tao, isa hanggang isa ang laki. Halos bawat linya ng kalamnan ay ipinapakita. Masasabing ang craftsman ng craftsman ay umabot na sa stage of uncanny craftsmanship.

“The baby’s future is already planned before he’s even born?” “Come on, let’s go look at it again before someone buys it,” sabi ni Czarina habang hinihila ang kamay niya. Ngumiti si Damion. “Do you think paintings are like cabbage in the market? A piece like that costs millions.” Pero nang makarating sila sa lugar, wala na ang painting. Nakatayo si Czarina sa harap ng pader, litong-lito. Kanina lang, portrait iyon ng isang batang babae—pero ngayon ay isang painting na ng starry sea ang nakasabit.

Best assassin si Sela at siya ang inutusan ng don para sa kaligtasan ng kaniyang asawa. Nagsimulang ilahad ni Sela ang kaniyang nalalaman ukol sa tunay na painting. Ang painting na tunay ay gawa sa oil base at hindi iyun mabubura ng kahit anong uri ng likido dahil napatigas sa hangin ang painting. Pinalakpakan ng mga tao si Sela.

Ang isa, yung painting niya sa akin na dapat ay sorpresa niya pero dahil pakialamera ako, binulatlat ko na ito. At ang isa naman… Napatutop ako sa bibig nang mapagtanto kong ito yung painting na ibinenta ko sa online. The crying woman. Siya si serendipity? Siya yung bumili ng ten thousand sa akin sa halip na 5k lang. Oh my God!

Tuloy kapag nauwi siya sa bahay nila ay palaging iyon ang bumubungad sa kanya. Itinuon niya ang kanyang mga mata sa painting na nakapuwesto sa sentro ng silid pati ang mga painting materials na naroon. Damang-dama ni Reverie ang kagyat na pagbigat ng dibdib niya sa babaeng naroon sa painting. Iyon iyong babaeng palaging kasama ni Zurick na ilang beses na rin niyang nakita na dumadalaw sa unit na iyon.