Medusa Painting Novels & Stories

"I'll see you on Saturday, then?" Kinuha niya ang pintura at brush sa glass table at nag-umpisang timplahin ang mga kulay. Gusto niyang kunin ang tamang shade ng kulay para maipinta niya ang kahel na langit sa mga sandaling iyon. The color of the sky was perfect and he wanted to change the one that he had on the canvas—he was changing the clear blue sky to a sunset color. "Kapag may nakita kang sirena sa dagat ay iuwi mo na kaagad, anak. Tatanggap ako ng sirenang mga apo," dagdag pa ng ina saka humagikhik.

Tita Zarina na lang. Kinuha ko ang painting na hindi pa gaanong tapos pero halata mo ng napakagandang babae ang nasa likod ng mukhang ‘to… si Margaux. Ang tagal na nilang hiwalay pero bakit kaya nandito pa rin ang painting niyang ito, may balak pa kaya siyang tapusin ito?

“It reall looks like me. Sinipat ni Zen ang painting. “Now that you mentioned it kahawig mo nga ang model nitong painting.” Mia snapped her fingers. “That’s the reason kung bakit napapansin kong may kahawig ang painting ikaw pala `yon!” bulalas nito. “How much is it, Mia?” “Sorry Leo pero hindi kasi hinayaan ni Cassiopeia na ipagbili ang painting kahit kanino. Some collectors wants to buy it over a million pero ayaw niya and she calls the shots.”

Dali dali niyang nilapitan ang duguang babae. "Hon." Akmang hahawakan niya si Lindsey ng lumingon ito sa kaniya. Natigilan ang don. Isa ng halimaw ang kaniyang asawa. Hindi mata ng tao ang nakita ng don kundi mata ng isang dem*nyo. Wala na kay Lindsey ang mala diyosang hitsura. Nasa kaniya na ang tunay na hitsura ng isang babaeng galing sa angkan ni Medusa. Ang mala Athena na si Lindsey ay napalitan na ng mala medusang pagkatao.

Sinabi nila na ang tulong na ito ay malaking bagay para sa isla, at handa silang tumulong sa anumang paraan para ipakita sa ibang lugar ang kahalagahan ng pagprotekta sa kalikasan. Si Maya naman ay namamahala sa "Pangkat ng Sining at Kultura" – siya ang nagtuturo sa mga tao ng pagguhit, pagpipinta, at pagsusulat para maipakita ang kagandahan ng isla. Isang araw, nagpasya siyang gumawa ng isang malaking mural sa dingding ng sentro ng kaalaman – isang larawan ng isla na may mga puno, bundok, dagat, at mga tao na nagtutulungan. Sa gitna ng mural ay may isang malaking kristal na kumukulo ng liwanag – ang puso ng isla.

“May ilang bagay pa akong naalala mula sa aking kabataan at kabilang doon ay ang mga larawan at paintings na nasa aking kuwarto na may nakasulat na moon goddess. Magkapareho ang sulat kamay nila ng Moon Goddess na nakasulat sa painting na ito. Hindi ako nagkakamali doon.” Walang lakas na umupo muli sa upuan ang kanyang ama at itinutok ang ama sa painting. “Oo, tama ka. Siya nga.” Alam na iyon ni Georgina pero gusto niya lang tanungin ang ama para makasiguro. “Pa, sa tingin ko ay buhay pa ang aking ina. Nitong mga huling painting ni Moon Goddess ay bagong labas lang sa market. Hindi kaya—”

“They didn’t just break them out, Thaddeus. We found a signature spray-painted on the warehouse door.” Hindi na kailangang sabihin ni Aodhan kung ano ang lagda na iyon. Habang nagkunwaring tinitingnan ang isang painting sa pader, naramdaman ko ang pagbilis ng tibok ng puso ko. Alam ko na kung sino ang may gawa nito. Isang pangalan na nakasulat sa nakatuping papel na natanggap ko sa ospital gamit ang pulang tinta: *Medusa.*

She's is lionized when she came back in media as she gained more supporters than before. Napunta ang atensyon ko sa isang painting na nakadikit sa dingding niya nang naglibot ako ng tingin sa lugar. This is the first time I saw this thing in her place so it caught my attention. It's a picture of a wonderful scenery with a seashore. Tumayo ako at linapitan ito. I don't know why I can't take off my eyes from it. "This painting... it's so pretty." It looks pleasing and realistic. The colors are blended well which made it look alive. The sea was jewel-blue and the sky was like a curtain of silk. It's perfection.

Claire held her breath as she stared at those eyes who resembled her childhood friend who was also her savior. “Woman With A Parasol" is a painting made with compassion. Madali man gayahin ang gawa niya pero hindi pa rin iyon kayang gayahin ang orihinal. The compassion in your work is overflowing that just a glance at it, you will fall in love with it. Hindi ko na kailangang ipa-appraise ‘yan dahil alam ko na orihinal ang painting na hawak mo.”

Their only focus was their precious gem. Pinihit ni Odin ang doorknob ng ART ROOM. Sa pagbukas niya, bumungad sa ‘kin ang amoy ng kahoy at acrylic paint sa loob – tila gamit na gamit ito. May mga paintings na nakasabit sa pader – may still life paintings, may mosaic painting ng tao, may realism painting na tanaw ang view ng balkonahe ng mansyon at raw sketches na hindi pa tapos. “Halos ikaw ang gumagamit nito, Rox,” ani Odin habang tinutulak ako papalapit sa mesa. Doon niya ko hininto sa dulo malapit sa malawak na bintana.