Dad Death Quotes Novels & Stories

I said in sarcasm. Napaigtim panga naman si Daddy sa sinabi ko. “Ah, baka kasi kapag namatay ako e hindi mo makuha lahat ng mga yaman na pinamana sa akin ng ina ko.” Napatawa ako muli sa kanya. “Wala kayong mahihithit sa akin dad,” iling-iling na sabi ko sa kanila. “Baka nakakalimutan mong anak daw ako ng demonyo tulad ng sabi ni Tita Fiona. And guess what? Demon don’t die dad.” I laugh once again. A devilishly laugh that echoed throughout the mansion.

Inaya na niya sina Chase at Cora pababa para kumain na ng umagahan. “Mommy, hindi mo pa po sinasagot iyong question ko,” nakabusangot na wika ni Cora habang abala sila sa pagkain. “Baby, hindi ba't ilang beses ko nang sinabi sa inyo na wala na ang daddy niyo? Your father is dead, okay? Huwag na sana nating pag-usapan ang tungkol sa kaniya. Forget him… he's not here anymore,” tugon ni Cathy sa anak.

And they are all expecting the worst. Lumunok si Haniel, “D-Don’t tell me…” Humingang malalim si Haniel bago nagpatuloy sa pagsasalita. “Mom… Dad’s dead–” “No!” Agap ni Lara at pumalahaw ng iyak. “Your Dad’s alive!”

tanong pa ni Uncle Silas. "What will be your last wish, Daddy? Please, huwag lang apo sa mga anak ko," si Uncle Damon na ngumisi. "Ikukuha kita ng funeral service, Daddy." Mas nangisi ang Dada Theo niya na sinamaan ng tingin ng Mama Saczhna niya.

Ngumiti si Darryl pagkatapos makita ito at sinabi, “Elder Master, tigilan mo na ang pagtitiis. Maari kang mamatay sa dehydration o matusta ang katawan mo sa init kapag nagpatuloy ka na ganito.” Pagkatapos, nagpatuloy si Darryl ng may seryosong expression, “Dagdag pa dito, gusto ko lang naman na magmakaawa ka at hindi maging babae ko. Dagdag pa dito, wala naman tao dito kaya bakit nagmamatigas ka? Mas importante ba ang dignidad mo kaysa sa buhay mo?” Swoosh! Biglang, namutla ang mukha ni Jackie.

, paliwanag niya sa akin. "Kamusta ang lagay sa mortal world?", "Maraming tao nang naging zombie at queer." "Kailangan niyo ba ng tulong?" "Hindi na kuya, pakibantayan na lang sila Athena." "Sige, ako na bahala sa mga anak mo." "Wag mo sana sasabihin kila dad ang tungkol dito. Hayaan mong ako ang magsabi sa kanila kapag handa na akong harapin sila."

Nakangiti ito sa kanya at kahit paano, gumaan ang pakiramdam niya. “Your memories will live on,” basa niya sa quote na nakasulat sa epitaph ng ama. “Yes. You might be gone but I won't forget you, Papa Damon. Gusto mo ba talaga akong umalis sa HQ? Gusto mo akong mamuhay na simple? Ganoon ang gagawin ko, Papa. I know, hindi mo ako ipapahamak. Mahal na mahal kita, Papa. Maraming salamat sa lahat.”

Di ko inabot dahil madali lang naman akong kausap. “Di ka pupunta Missamy.” “Jeff! Yung pagbabanta ni Jude? Di ka ba natatakot na baka gawin niya yun?” “I don't.” matigas kong sabi sa kanya. “Jeff, alam mo naman siguro na kapag di ka naging Elder at nalaman ng Daddy mo ang tungkol sa pinag-gagawa mo, patay tayong lahat.” “It's better to die with you Missamy, than being an Elder na wala ka sa tabi ko.”

His laughter irritated my eardrums, and the pain spread to the bottom of my heart. I looked again at Chester, who was so proud of himself, and my anger was like a burning fire, completely taking over my brain. "Mahal ko, huwag ka mag-alala. Kapag nakuha ko na ang pakay ko sayo ay hindi na kita pahihirapan pa. Pabibilisin ko ang pagkamatay mo para hindi mo maramdaman ang sakit. Bibigyan din kita ng magarang libing, katabi ng puntod ng mga magulang mo. This way, you can still be reunited when you go to the other side. You know what, I watched your dad die a little bit, and before he died, he was calling your name."

how could they still be proud of me? " remember your mission zen. i know you can do it." sabi pa nito. umiling na ako. " i dont know anymore! how could i just let you both killed? how dad? how?!" naiiyak na sabe ko pa.. inilapat nito ang noo sa noo ko. " i live my life. so there is nothing for you to cry. this is my choice. " fvck! i can't! ------