Novel & Cerita Dad Death Quotes

Sa pagkakataong iyon ay naramdaman niya na hinawakan ni Katkat ang kanyang kamay. “Huwag kayong mawawala sa death anniversary ni Daddy, ha?!” Humagod ang init sa kanyang lalamunan. Gusto niyang sabihin na hindi pa namatay ang daddy nila nang araw na iyon. Subalit, hindi niya mahanap ang sariling boses. “Ate, huwag kang mawawala. Itatali talaga kita. Kahit just this year, nasa tabi ka namin nila Mommy.”

pakiusap niya pa habang walang tigil din sa pag-iyak. "I am so sorry hija, we did our best, hindi na maaring maibalik ang buhay ng daddy mo,"rinig niyang sabi pa ng isang medical attendant na assist din sa kanyang daddy. "Daddy......daddy....please wake up, Diyos ko, this is not true, you can't live me dad, daddddd....," panaghoy niya sa harapan ng daddy niya na wala ng buhay.

"What do you want me to do? Accept that you're dying? Joshua, kung alam ko lang na papatayin mo ang sarili mo sana hindi na lang kita hinayaang gawin ang mga gusto mo!" "I'm happy that I'm dying." Hindi makapaniwalang napatitig silang mag-ama sa kapatid niya. Wala siyang nakikitang takot sa mga mukha nito kahit alam nitong hindi na ito magtatagal pa sa mundo. "I'm sorry, Dad. I love you but this can make me happy. Isa na lang ang iniisip ko, si Jayelle." "Kung mahal mo ang kasintahan mo, hindi mo siya gugustohing maiwan," mariing sabi ng kanyang ama.

Kaya paanong wala na siya? “I-is he dead?” nangingilid ang luhang tanong ko. I hope not. Imposible. Napaka-imposible. I'm not strong enough for that “No,” maikling tugon ni daddy. “Matagal mamatay ang mga masasamang damo.” Nakahinga naman ako sa sinagot ni Daddy. May sinabi pa ito ngunit hindi ko na masyadong narinig pa dahil parang binulong niya lang ito. Thank God! Thank God he's alive.

At higit sa lahat, balak na patayin ang taong totoo kong mahal. "You'll be near to God as I walk you to the altar. Sulitin mo na ang bawat segundo para magdasal. Baka pakinggan ng Diyos ang kahilingan mo," wika ni dad. Hindi ko alam kung inaasar niya ba ako o ano. "Hindi ako malakas sa Kaniya." Ngumiti siya. "Sabi nila, ang nasa bingit ng kamatayan ay mabilis na pinapakinggan ng Diyos." Napalingon ako kay Dad. Kailan pa siya naniwala sa ganoon?

--- --- --- Huminga ako nang malalim. "Kung si Amara ang kapalit..." --- --- --- "Ako ang pupunta." --- --- --- Nanigas ang lahat. --- --- --- --- "Quinn, hindi ganoon kadali." Sabi ni Dad. --- --- --- "Lalo na ngayon." --- --- --- Napatingin ako sa kanya. --- --- --- "Kung hindi dahil sa akin, hindi siya nasa panganib." --- --- --- "Anak..."

He's been silent all this time. They all lifted their glasses, hoping to make a cheer. "Cheers to Sari's freedom?" it was Mel. "Freedom? Cheers to her hopefully changing her mind." Stacy turned to me. "Cheers to life and to friendship." Travis tried to sound cheerful. I smirked at each one of them, "How about you J? Anything you'd like to cheer for me?" "I don't know. Why don't you tell us." "Yeah, why not." I lifted my glass and sighed, "Cheers to life. Cheers to my freedom, and cheers to my dead Father."

Kitang-kita ang galit niya, hindi lang dahil sa pagtataksil, kundi dahil sa lahat ng sakit na dinanas namin dahil sa akalang wala na siya. Si Thaddeus, nakatutok lang ang baril. Tahimik siya, pero halatang nagpipigil. Ang mentor niya—ang taong nagturo sa kanya kung paano mabuhay sa mundo ng mga Hardin—ay nasa harap namin, pero parang ibang tao na siya. "Death is a perspective," wika ng matanda habang pinihit ang remote control. Sobrang chill lang niya, parang walang nangyayari. "At sa sitwasyon niyo ngayon, paubos na ang oras niyo."

"Hayaan mo sila roon. Pero, honey, I am willing to die basta kasama kita." "Ayaw ko pang mamatay," mabilis na wika ni Tamara. "Gusto ko pang masagot ang mga tanong sa isip ko." "Sabagay. Hindi ko pa rin gustong mamatay nang hindi ko pa nabibigyan ng hustisya ang pagkamatay ng daddy ko."

Kenjie POV Napa tingin ako sa kawalan,ngayong araw ang death anniversary ng ina at ama ko..ito yung araw na nawala sila sa akin sa isang iglap.. "Sir,dadalaw po ba kayo sa puntod ng mga magulang niyo?" "Hindi,walang dahilan para mag mukmuk pa ako,mas kailangan ako ng kompanya." Sagot ko sa kaniya..