Daemon Blackfyre Novels & Stories

Hindi ko makita kung ano ang nasa loob dahil black tilted ang kotse niya pero nasisiguro kong nasa loob siya dahil nakabukas pa rin ang ilaw nito sa labas. Pinihit ko ang pintuan niya at nabuhayan ako ng loob nang mapagtantong hindi ito naka-lock. Nakasubsob sa manibela, natutulog at amoy alak na Thornton ang bumungad sa 'kin. Triny kong gisingin siya pero hindi ako nagtagumpay. Maingat na inilabas ko siya sa kotse at maingat na iginiya papasok sa loob ng bahay. Wala na akong gising na naabutan doon at napakatahimik na rin ng bahay.

Galit na galit niyang pinagbabaril ang lahat ng tauhan ni Alleyah. Tinakpan ko ang dalawang tenga ko nang marinig ko ang sunod-sunod na putok ng baril. I really hate ruthless people, deadly weapons, and dangerous lives. Hindi ko masikmurang tingnan ang mga nagkalat na dugo sa sahig. Napansin naman ni Nadivar na nahihirapan akong huminga kaya mabilis niya akong nilapitan. "Calm down, Vela. I'm here," malambing nitong sabi.

Black kay Daemon. Napangiti ang lalaki saka napatango. "Tama kayo. Napakabuti at napakamapagmahal na tatay si Mang Jose. Isa siya sa hinahangaan kong tao sa mundo." Nakaramdam ng pagkauhaw si Daemon kung kaya't kinuha niya ang tsaa na nasa harapan niya. Ininom niya iyon at napahinga ng malugaw. Ito ang kauna-unahang pagkakataon na hindi siya nag-panic at umiyak nang makwento sina Mang Jose at Hana. Sobrang saya niya sa mga oras na iyon, alam niyang tama ang desisyon niyang lumipat ng psychiatrist at hindi nag-stick kay Kevyn Greenshore. Si Dr. Black ay talagang magaling na psychiatrist at sobrang napahanga siya sa lalaki.

malamig at matigas na utos niya, walang anumang emosyon, pero puno ng banta. Nagsimulang magising ang aura ni Dark, nakakabaliw ang itim na enerhiya na bumabalot sa kanya. Lahat ng nasa paligid niya, naramdaman ang bigat ng sitwasyon. Alam nila na hindi ito basta-basta. There will be w*r—a blo*dy, d*adly war.

FREY POV: May bahid ng galit at mapusok ang halik ni Dark. Nakadiin sa anit ko ang mga daliri niya at nasa likod ng balakang ko ang isa pang kamay, inaangkin ako sa mahigpit na yakap na para bang hindi niya ako pakakawalan. Halos kinakain niya ako nang buhay na sa sobrang karnal nang halik umikot ang isip ko kung totoo ba ito o bangungot na naman.

sabi ni Gerald. "Tama ka na madali ka dapat niyang papatayin. Binubuhay ka lang niya para patuloy ka niyang gamitin. Bukod pa dito, hindi rin siya isang karaniwang demonyo. Isa talaga siyang dragon mula sa Heaven Lake! Siya ay ipinanganak na may napakalakas na magic, at pagkatapos niyang maging isang demonyo sa sekular na mundo, ang kanyang black magic ay patuloy lamang na luamkas. Kaya kung kalabanin mo ang kanyang tunay na pagkatao, hindi mahirap sabihin na kaya niyang tanggalin ang iyong primordial spirit!" sagot ni Finnley habang pilit na tumatawa.

Namalayan ko na lang ang sarili kong nahuhumaling ako sa kanya. She's very young and beautiful. And I can't stop myself but to imagine her while naked beneath me. I wanna do it. That's why I planned for it. Niyaya ko siyang mamasyal sa labas ng probinsya and luckily pumayag siya. Pero nakahanda na ang lahat para lang tuluyan ko siyang maangkin. Nagbayad ako ng dalawang tao para kunwari ay saktan at dukutin nila kami. Everything is planned, mula sa kunwaring pagkasira ng sasakyan hanggang sa pagdala sa amin sa abandonadong bagay. Kakuntsaba ko sila para lang tuluyan nang mapasaakin ang katawan ng babaeng lihim kong pinagnanasahan. I succeeded while pretending to be a victim. Pero kung demony

Parang bawat hakbang niya ay sinadya para ipaalala sa akin na wala akong takas. Wiping the blood from his hand with a handkerchief, parang wala lang. Para bang normal lang ang lahat. “This,” he said softly, boses niya parang bulong na mabigat, “is who I am.” At doon ko narealize. Damian Blackthorn wasn’t just dangerous. He was death itself. —— Damian’s POV The look on her face. Shock. Horror. Fear. Exactly what I expected. And yet… it cut deeper than the gunshot I fired.

"Ang daga ay laging nakakahanap ng butas." Ngunit sa pagkakataong ito, ang mga butas ay sinaraduhan na. Tumingin si Winston sa kanyang mga tao. Nakita niya ang takot, ngunit mas nangingibabaw ang katatagan. Ang Black Python, na may disiplinang bakal, ay bumuo ng isang depensibong bilog, ang kanilang mga likod ay magkakadikit, pinoprotektahan ang sentro. Ang Wild Phoenix naman ay handang sumabog sa isang alon ng kaguluhan sa unang senyas. At ang Whispers of the Night ni Raven ay nawala sa mga anino, ang kanilang presensya ay halos hindi maramdaman, naghihintay na parang mga ahas sa damuhan.

"It's about sealing the deal, dumbass. Don't argue with me and sign the rules, I'm hungry." Napakamot ito sa batok at sinimulan basahin ang kontrata ulit. "I am Diamond Nyx Baudelaire's slave, my life is yours?" His eyes are amused. "Wow, your name is Diamond?" It's because my eyes are cold as winter and I was born in winter. Tumaas ang kilay ko. "I only have two rules from now, hurry up and sign the paper. I want to drink blood,"