Black Doom Novels & Stories

Chapter 175 - It's a miracle! Matagal akong nakalugmok sa sementong sahig na marumi at malamig. Tahimik na naman ang paligid. Baka natutulog si Michelle at ang mga kidnappers. Sa aking pagkakalugmok kung saan nag-aagaw ang antok at kamalayan ko ay nakita ko ang walang malay kong katawan na puro dugo. Nakita ko rin si James at Kuya Phillip na luhaan gayun din si JJ na panay ang sigaw ng Mommy at umiiyak! Ano ito? Nag-out of body ako? Ayaw ko ng ganito! Diyos ko, ibalik mo po ako sa kanila! Kailangan kong mabuhay para sa mag-ama ko!

Habang ang sandata nito ay nagsimula na namang tumigas nang tingnan siya nito. "The moon is full. The tide is high." Naglakad ito patungo sa glass doors at marahang binuksan iyon. Awtomatikong pumasok sa silid ang malamig na simoy ng hangin at ang mas malakas na tunog ng mga alon—isang walang tigil at magulong paghampas ng tubig na tila lumalamon sa katahimikan ng gabi. "Listen to that," he said, turning back to her. "The ocean is screaming. No one will hear us. No one will hear you scream when I make you cum again."

Hindi maiwasan ni Seraphim ang masamang kutob na naglalaro sa isip niya. Pinagpapawisan ang kamay ni niya sa hindi malamang dahilan. Kabog ng kabog ang dibdib niya kaya hinawakan niya ito at huminga ng malalim. Pagkababa ay agad niyang iniabot ang bayad at hindi na nagawang gantihan ang sinabi ng drayber dahil dali-dali siyang naglakad papasok ng bahay.

"Hindi po ah. Tsaka saan po ba tayo pupunta?" Nabitin lang sa hangin ang tanong ko dahil hindi naman niya ako sinagot. Napakaano talaga. Sinayang ko nalang ang oras ko sa pagtingin sa bintana, kahit gabi ay makikita mo ang ganda ng paligid. Sabi nila, everything will be boring without light, well for me, darkness is better than light because it brings peace and comfort kase hindi mo makikita yung mga bagay na magdudulot sayo ng sakit. But then, sometimes, I realized. Darkness brings monsters but monsters is the one that makes us stronger.

pagpupumilit ko at pumasok sa loob, bahala na si batman kahit mawalan ako ng trabaho. Pagkapasok ko pa lang ay nakita ko ang mga nakakalat ng bote ng alak na nasa sofa. "You are not allowed to enter my unit Bea!" sigaw nito sa akin. "A-alam ko pero hindi ako makakatulog kapag may nasaktan akong tao Storm, alam ko ang pagkakamali na nagawa ko." "Alam mo naman diba? Kaya pwede bang umalis ka na?"

Para bang mayroong lihim na nakatago sa anim na taon na iyon at iyon ang gusto niyang malaman. Napapikit siya nang mariin nang kumirot na naman ang ulo niya. Nasapo niya ang kaliwang bahagi. Images started to form on her dark visual. May mga numerong lumilitaw at eksenang mabilis ding nawawala, may naririnig siyang pangalang nababanggit na para bang kausap niya sa telepono. “Hello, Mr. Donovan...” “Bullet is a nice kid…”

Ito ang haharapin niya upang kahit paano ay makagawa siya ng antok. "Maganda raw 'yan, ano na nga title?" Tanong ni Lori na lumabas ng sariling silid. "Minsan i-try mo mag komiks," wika pa nito. At saka inihagis ang ilang pirasong komiks sa tabi ng kinauupuan niya. "Mamaya, bago ako matulog, eto munang Destiny, na nauna kung hawakan," wika niya nang sulyapan ang mga komiks sa kanyang tabi.

I hope magustuhan nyo ang nee update ko for today, sorry for late update. Baddie_Cutie8

She shook her head, tears streaming down her cheeks, each drop a testament to her desperation. This man was cruel and evil, a dark shadow looming over her every hope. His gaze pierced through her, stripping away her defenses, leaving her exposed and vulnerable. The air felt heavy with dread, and she could sense the malicious delight in his eyes as he relished her fear. "Now unzip my pants and suck on my cock." Hades stepped closer, the scent of him sharp and intoxicating, filling the air with an almost palpable heat. The shadows of the room seemed to amplify his presence, wrapping around him like a dark cloak, making him appear even more formidable.

"Hindi pa namin masasabi kung anong gamot ito pero nakakasigurado ako na hindi naging maganda ito sa kanya kalusugan. I'm sorry Mr. Henandez and condolence. Napaupo ako habang umiiyak, hindi ko matanggap na pati si Dad ay iniwan na kami at sumama na siya kay Mommy. Alam kung si Luke ang naglalason sa kanya dahil wala namang ibang gagawa ng bagay na 'yon sa bahay kung hindi siya lang.