Black Doom Novels & Stories

“I am already done Conan! Hindi na ako magiging abogada dahil doon, people will make fun and talk about me of how dirty I am! Of how stupid I am! What’s the point of living when you know that your life is already ruined?!” It just so pretty ironic how one picture could break anything a human had built everything since the beginning. “Kaya bitawan mo na ako please…I don’t want to live everyday with nightmares like this Conan, ayaw ko…hindi ko kaya.” That was what I said, until everything went black. Just like how my life’s situation is – just only pure grey and black.

Umaalat ang burger sa mga luha ko. Hindi ko kasi mapigilan. Parang impyerno ang araw na ‘to. Well, kahapon technically dahil pasikat na ang araw. Actually, hindi naman na bago dahil impyerno naman ang araw-araw kong buhay. Araw-araw akong nakikipagsayaw sa demonyo. Minsan ka-sex ko pa. Pero kanina, nakaharap ko ang sarili kong demonyo. Sinampal at dinuraan ako sa mukha.

nakakataba pala ng puso kapag nililigawan ka! Sumapit na ang photo shoot ng Belo project. Para ito sa promotion ng Belo Medical Group para sa kanilang bagong service, ang body contouring. Ginanap ito sa indoor lap pool ng Makati Diamond Residences. Bilang Gina, ay nagpaalam ako kay James na hindi ako makakasama sa Belo photo shoot dahil pinatawag ako ng kuya ko. Okay lang naman kay James.

Kung mapapasakin si Kael Alessio Montenegro… siguro titigil na rin ako. Sierra leaned closer, lowering her voice. “On a serious note… hindi ka man lang ba natatakot sa karma?” Maxine let out a small laugh. Ang mukha ng kaibigan ay parang mas takot sa karma kaysa kanya. “You made twelve boys cry,” Sierra continued. “Literal na umiiyak sa hallway, girl. You broke hearts like it was a hobby.” “I don’t believe in karma, Sierra,” Maxine replied calmly. “I believe in reality.”

Hindi maiwasan ni Seraphim ang masamang kutob na naglalaro sa isip niya. Pinagpapawisan ang kamay ni niya sa hindi malamang dahilan. Kabog ng kabog ang dibdib niya kaya hinawakan niya ito at huminga ng malalim. Pagkababa ay agad niyang iniabot ang bayad at hindi na nagawang gantihan ang sinabi ng drayber dahil dali-dali siyang naglakad papasok ng bahay.

"Hindi po ah. Tsaka saan po ba tayo pupunta?" Nabitin lang sa hangin ang tanong ko dahil hindi naman niya ako sinagot. Napakaano talaga. Sinayang ko nalang ang oras ko sa pagtingin sa bintana, kahit gabi ay makikita mo ang ganda ng paligid. Sabi nila, everything will be boring without light, well for me, darkness is better than light because it brings peace and comfort kase hindi mo makikita yung mga bagay na magdudulot sayo ng sakit. But then, sometimes, I realized. Darkness brings monsters but monsters is the one that makes us stronger.

pagpupumilit ko at pumasok sa loob, bahala na si batman kahit mawalan ako ng trabaho. Pagkapasok ko pa lang ay nakita ko ang mga nakakalat ng bote ng alak na nasa sofa. "You are not allowed to enter my unit Bea!" sigaw nito sa akin. "A-alam ko pero hindi ako makakatulog kapag may nasaktan akong tao Storm, alam ko ang pagkakamali na nagawa ko." "Alam mo naman diba? Kaya pwede bang umalis ka na?"

Humakbang pa siya palapit dito at naupo sa paanan, sa harapan nito `saka ito tiningala. “I'm sorry for everything, Carol. I'm really regretful for messing your life. It's all my fault. Kung hindi ko sana kayo pinaglayo ni Jordan, natuloy sana ang kasal ninyo. Kung hindi lang sana ako naghangad ng pagmamahal niya, sana hindi nagkakaganito ngayon si Jordan. I was obsessed with him. And he's obsess with you. And that obssession—turned Jordan into an evil man...”

Ito ang haharapin niya upang kahit paano ay makagawa siya ng antok. "Maganda raw 'yan, ano na nga title?" Tanong ni Lori na lumabas ng sariling silid. "Minsan i-try mo mag komiks," wika pa nito. At saka inihagis ang ilang pirasong komiks sa tabi ng kinauupuan niya. "Mamaya, bago ako matulog, eto munang Destiny, na nauna kung hawakan," wika niya nang sulyapan ang mga komiks sa kanyang tabi.

Iyak lang siya ng iyak habang hawak hawak ang kamay ng kanyang Mama. Ng makarating kami sa ospital ay kagaya ni Dad bigo din ang mga doctor na iligtas siya dahil na overdose ito ng gamot. Ang sabi ay ilang oras na ang lumipas ng mainom niya ang mga gamot bago pa dumating si Agatha. Halos magwala ito ng malaman niyang pati ang kanyang ina ay wala na, alam ko ang sakit na nararamdaman niya dahil 'yan din ang nararamdaman ko ng mawala si Daddy.