Dahlia Dimples Novels & Stories

At higit sa lahat, kabisado na niya ang kwarto ni Cailyn. Hinila niya si Cailyn papasok sa dressing room, isinandal ito sa dresser, at inutusan, "Huwag kang gagalaw. Tawagin ko ang assistant ko para ayusan ka." Sanay si Dahlia sa buhay sa ibang bansa, at natuto siya ng makeup mula sa iba't ibang beauty blogger. Sa isang simpleng galaw ng kanyang kamay, nagagawa niyang gawing isang dalagang may edad na tatlumpu’t lima ang isang walang muwang na disiotso anyos.

“Mama… parang princess ka po.” At biglang naiyak si Maya. Hindi dahil sa gown, kundi dahil buo na ang mundo niya. Sa kabilang rack, pinili ni Dahlia ang dress niya, white lace, fluffy tulle skirt, may satin ribbon. “Gusto mo ba ‘yan, anak?” tanong ni Maya. “Opo! Para same tayo, Mama!” tili ni Dahlia na umiikot-ikot pa. Iris took a photo secretly and smiled. “She’s perfect.”

Mistulang Dyosa ng dagat si Dahlia sa paningin nito. Kahit pa may nakapatong na beachwear sa katawan nito ay kita ng mga mata nito ang two-piece swimsuit nito sa loob. Mas lumitaw tuloy ang malagatas nitong balat pati na ang makurbang bewang at balakang. Idagdag pa ang magandang ngiti. Napangiti si Dahlia. Alam niya okay ang get up niya kay Shaun. He’s too stunned to speak. Pumitik siya sa harap nito at itinaas ang shades niya sa ulo para mas makita ito.

Dahil nasa akin ang HAPPY ENDING…. DAHLIA AND AXEL ARE NOW SIGNING OFF…..

"Dapat pasalamatan mo ako dito, Mianmian. Ako ang nagbigay ng impormasyon sa kaibigan kong mamamahayag tungkol sa pagkakadakip kay Dahlia. Gusto ko lang makita ng lahat ang kasuklam-suklam na mukha ni Dahlia na nananakit ng bata, at para harapin niya ang hatol ng buong mundo." Pagkasabi nito, may pagmamalaking ngumiti siya. "Mianmian, ang galing ko naman, hindi ba? Purihin mo nga ako." Nang marinig ito, napahawak na lamang si Ophelia sa kanyang noo dahil sa inis at pangamba. "Sirain na sana, sirain na talaga, Ate Jane. Alam mo ba kung gaano kalaking gulo ang ginawa mo?"

Perpekto ang makakapal na kilay, depina ang pagiging matangos ng ilong, mapupula ang mga basang labi, namumula ang mga pisngi sa kalasingan at lumilitaw ang dalawang dimples kapag ngumingiti. Nahihiwagaan ako sa dimples niya. Minsan ay isa lang, minsan naman ay dalawa. Ano’ng klaseng pisngi ba mayro’n ang isang ‘to? Hindi ko alam kung namalikmata lang ako noon at isang dimple lang ang napansin ko. . . Sinaway ko ang sarili nang mapansing lumalalim ang pagkakatitig ko sa kanya. Pumikit ako at napailing.

Parang nawala kaagad ang bakas ng pag-aalala sa mukha niya. Unang kita ko pa lang sa kanya, agad ko nang naramdaman ang masayahin niyang auwra. Dahlia Amelia ang pangalan nito na nangaling sa pangalan ng isang bulaklak. Bulaklak na merong katangiang magpaganda sa boung paligid. Generally, the significance of Dahlia flowers is positive. Perhaps the most common of all is finding inner strength, which roots back to the plant’s ability to withstand harsh conditions.

Ang kanyang itim na Balenciaga na stockings ay kababaliwan ng kahit sinong lalaki. Ang babaeng ito ay ang ninth lady ng John family, si Dahlia John. Mukhang kalmado si Dahlia nang makita niya ang namamagang mukha ng lalaking kalbo at ng mga kasama nito. Patuloy siyang uminom ng kanyang alak, para bang hindi niya tauhan ang mga ito. "Nakasalubong namin ang isang g*gong sumunggab sa amin, Lady John!

Kitang-kita ko ang pagningning ng mata nito na animo'y interisadong-interisado sa pinapaliwanag ni Dima. Ikinapula naman iyon ng pisngi ni Dima pero nagpatuloy muli. "So what I know in this wonderful plant Miss Gremmy given to us is... It is indeed one of the most beautiful plant that can only found in Gaia." Itinaas nito ang Dandelion na dahil sa kalakihan niya ay para bang naging normal ang size nito na katulad ng mga nasa mundo ng tao. "This is a unique plant that can only be seen on Aeras Kingdom. For they have the perfect temperature for this plant to grow."

Nilapitan ko siya at binati. "Good morning, Dahlia. Mag-isa ka lang ba?" "Ah, oo. Si Fin, iniwan ko muna sa mama mo dahil mukhang naaaliw pa siya sa lola niya. Kumusta ang honeymoon?" Hindi ko kaagad siya sinagot dahil nahahalata ko sa kaniyang mukha ang bakas ng pagkabahala. Alam ko ang facial expression ni Dahlia kapag lubos siyang nasisiyahan na makita ako o napipilitan lang dahil sa may ibang iniisip. Kaya, sa halip na sagutin ang tanong niya ay nilihis ko iyon sa isang tanong din.