Dalawampu Romane & Geschichten

Elara’s POV Nasusunog na naman ang lungsod— pero ngayon, para sa amin ang apoy. Mula sa balkonahe ng Black Hall, pinanood ko ang mga liwanag ng apoy na sumasalamin sa ilog. Sa ibaba, puno ang mga kalye ng mga bandila ni Damian—pula at itim, kumakampay sa hangin na parang mga pakpak ng uwak.

Bakit ganito kagarbo? Lightbulbs! Ang liwanag dito! Ang daming kulay. Eh, sa amin kaya? Kailan kaya? Pwede kaya? Makukulayan kaya? Pahiram naman kahit isang gabi lang, para makaranas naman ang mga ka-distrito ko kung ano talaga ang ilaw na de-kuryente. "Iyong ilaw nila kumpol-kumpol, sa 'tin kahit niisa ay hindi sapul," ani Ulap.

Kitang-kita ang malaking buwan at ang garden nilang punong-puno ng nagliliwanag na ilaw at iba’t-ibang makukulay na bulaklak. Kasalukuyang nasa office si Daemon at ni-re-review ang mga impormasyon patungkol sa report ng kanilang kompanya. Napasilip si Maddox sa loob, napangisi siya nang makitang napakaseryoso ng kan’yang asawa. Kumukunot pa ang noo nito habang tahimik na nakatingin sa mga papeles na nasa harapan. Sobrang halatang-halata sa liwanag ng lampara na nasa gilid nito ang mahahabang pilikmita ng lalaki at at mapupulang labi nito.

Hindi ba siya makakaramdam ng kaunting kahihiyan kung natataranta siya sa pagsasahimpapawid nito ng live sa kanyang mga nasasakupan? Bago marating ni Esteban ang pinto, nakabantay na ang dalawang lalaki. Sa kabutihang palad, walang surveillance sa ikatlong palapag ng Dapu City. Kung tutuusin, bukod sa mga ordinaryong panauhin, maraming mayayaman, makapangyarihan mga tao ang pumunta dito upang maglaro. Ang mga taong may mataas na katayuan, hindi nila gusto ang anumang posibilidad na malantad ang kanilang privacy, kaya pinoprotektahan ng Dapu House ang privacy ng mga bisita nang husto. Dapu House ang tawag sa mismong lugar na nandito sa Dapu City kung saan maraming impluwensyang tao at mayayam

Dahil may kalakasan din ang dala nyang flashlight, halos nagliwanag din ang kalahating parte nang attic. Kita ni Cairan ang hawak hawak netong isang flashlight, kulay itim eto at may kahabaan. Nag-eemit eto nang kulay yellowish na clear na ilaw. Hindi naman eto masakit sa mata kahit pa may pagkayellowish ang kulay.

Mapapansin na malakas at makapangyarihan ang mga bampirang kakaharapin nila. Pagkatapos nito ay sinimulan na ng iba na suriin ang kanilang paligid... Si Gerald naman ay agad na sumakay sa gulong na nasa gitna ng kwarto... Napatingin si Ray sa gulong at sinabi, "Alam mo ba kung ano ang sinisimbolo ng gulong na ito, Mr. Crawford?" Bago pa man makasagot si Gerald, biglang nagpaliwanag si Old Flint, “Ayan ang Wheel of the Sun and Moon ng mga bampira! Ginagamit nila ito para kalkulahin ang oras!"

Nakaupo na si Damian, at ang lampara sa tabi nila nagbigay liwanag sa mukha niya habang nakamasid ito sa bawat galaw niya. Pagkarating, may inilabas siyang maliit na bagay at iniabot sa dalawang kamay—parang alay sa isang diyos. “Ano ’to?” inilapit ni Damian sa ilaw, kumunot ang noo niya. “Itong… diamond ba ’to?” Umiling si Livia.

Gumapang pa ito sa sahig, sa iba pang mga lampara, paakyat sa pader, sa kahoy na pedestal at kay Serberus mismo. Hindi natinag ang halimaw. Balwarte nito ang apoy. Tubig iyon para sa mga demonyong gaya niya. Nanatili lang ito sa kinatatayuan habang pinagmamasdan ang uubo-ubong si Minggay papunta sa may pintuan.

halina pumasok na muna tayo at papalakas na pati alon. May generator rin naman dito kahit brownout may ilaw parin..at may solar din.. Di nga siya nagkamali nagbrownout na nga may tinamaan sigurong poste sa lakas ng kidlat at kulog.. ang dilim diko alam saan ako pupunta.. senyorito.. nasaan ka.. don't move sweetheart pupuntahan kita.. paano mo ako makikita ang dilim.. shakey na ang boses ko..takot ako sa dilim kahit pa may kulog okay lang huwag na madilim..