Dalawampu Romane & Geschichten

“Uno… Dos… Tres… Cuatro… Cinco…” Nang imulat na nga ni Vahlia ang mga mata ay bumulaga ang isang napakagandang tagpo. Nakahilera ang mga lampara sa madamong daanan at sa paligid ay mga puno ng Gumamelang napapaligiran ng mga alitaptap na siyang nagsisilbing ilaw upang makita ang magkakaibang kulay ng mga bulaklak ng puno. Nakamamangha ang tanawing iyon, nakangiti nitong hinarap si Mateo at tinignan sa mga mata, nanghihingi ng permiso kung maaari ba siyang humakbang pa ng mas malapitan.

natatawang bulalas niya. Pinipigilan nilang dalawa ang matawa ng malakas. "Yes. Bagay tayo, dahil pareho tayong manloloko," sabi ni Dwight. Tahimik ang buong silid. Tanging ilaw mula sa lampshade ang nagbibigay ng mahina at mainit na liwanag.

Dali-dali akong tumakbo papunta sa sakahan at hinanap ang dalawa. Nagulat ako ng nakita ko si Damon na tulak ng tulak sa pang-araro ng kalabaw habang pinapunta ito kung saan. Wala itong pang-itaas at nakapantalon lang na itinupi hanggang tuhod. Napatingin naman ako sa gilid ng nakita ko naman si Tatay na nasa maliit na kubo habang nakapamewang na nakatingin kay Damon. May dala lang itong flashlight habang itinutok iyon kay Damon. "Tatay!" malakas na sigaw ko dahilan itinutok naman ni Tatay ang flashlight niya sa 'kin dahilan napapikit ako.

Moment? " D-Dim. " simpleng sagot ko at halos mabuhol pa ang iisang salita na yun na lumabas sa bibig ko. Nakita ko syang pumalakpak ng dalawa at nabawasan ang nakabiti na ilaw ng dambuhalang umpukan ng mga bombilya sa kisame. " Isa pa." sabi ko. Kasi dalawa pang sets ang may ilaw. He clapped again. Isa lang iyon kaya nabawasan pa ang ilaw.

Umiikot lamang ang amoy rito ng mga tuyong dahon, ugat ng puno, kandila, at langis na panggamot (yung mga tipong langis na pinakuluan at sinasabing nakagagaling kapag ginawa mo sa mismong araw ng Huwebes o Biyernes Santo). Tanging ang dilaw na bombilya ang liwanag ng kwarto. Kung pakaiisipin, para kaming nasa eksena na may pinaaaming kriminal ang isang pulis dahil sa ilaw na iyon. Nakasabit ngunit umuugoy rin sa kaunting hangin.

Bigla nag-init ang buong paligid. Dali-dali naman iyong tinakpan ng dalaga na parang na-eeskandalo. Hindi magkaintindihan ang kamay nito sa pagsasara niyon. Hindi ko inalis ang mga mata ko sa kanya. Nananatiling nakatitig lang ako dito na parang nahipnotismo. Nasasamyo ko ang mabangong aroma ng shampoo at sabong ginamit nito. Pinaghalong lavender at mint iyon.

Tanging sinag mula sa mga streetlights ang nagsisilbing ilaw ni Dahlia. Dahil sa tulong ng kaniyang mga naging kasamahan noon nang makulong siya kaya't nakakuha siya ng ganitong baril. Hindi ito lisensyado. Dahil ayaw niyang malamang sa kaniya ito sa oras na gamitin niya ito sa kaniyang hangarin.

--- Dalawampung taon. --- Dalawampung taon na may nagtatago roon. --- Dalawampung taon na may lihim sa ilalim ng lighthouse. --- At marahil... Doon nagtago si Sebastian matapos ang yacht explosion. --- Doon niya binuo ang kanyang paghihiganti. --- Doon niya pinlano ang pagbagsak ng lahat. --- Biglang tumunog ang cellphone ni Sophia. --- Unknown Number.

Ibinaba ni dad ang gamit ko ipinasok sa loob, pumasok na din ako at inayos ang gamit ko doon sa may kwarto na mayroong balkonahe. Nasanay ako sa payapa at preskong hangin sa probinsya, dito maingay ang pnr kapag dumadaan, maingay din ang busina ng mga sasakyan. "Cleo, hanggang maari ay mag ingat at huwag ka muna masyado lumabas dito." sabi ni Mama habang nag hahanda ng kakainin namin "Doon sa kabilang kanto ay Dapitan, may 7/11 at miryendahan don. May tindahan din ng milktea" sabi ni ate habang tinutulungan si mama.

Hindi niya dapat ginawa 'yon. Buti na lang at walang kuryente dahil nasira ang mga connections sa battle at hindi nila makikitang umiiyak nanaman ako, pero may mga battery lamp naman na nakabukas kahit papaano kaya naaaninag namin ang isa't isa. Kumalampag ang pinto nang malakas kaya mabilis nitong nahitak ang aking atensyon. Si Diana ito.