Novel & Cerita Dalawampu

Moment? " D-Dim. " simpleng sagot ko at halos mabuhol pa ang iisang salita na yun na lumabas sa bibig ko. Nakita ko syang pumalakpak ng dalawa at nabawasan ang nakabiti na ilaw ng dambuhalang umpukan ng mga bombilya sa kisame. " Isa pa." sabi ko. Kasi dalawa pang sets ang may ilaw. He clapped again. Isa lang iyon kaya nabawasan pa ang ilaw.

Letitia Del Fuego's POV Ang Manila Harbor ngayong hapon ay nababalot ng mabigat at kulay-abong ulap. Ang amoy ng maalat na hangin na may halong gasolina at lumang bakal ay agad na pumasok sa aking ilong nang ihinto ni Drake ang bulletproof Maybach sa harap ng pinakamalaking shipment warehouse na dating pagmamay-ari ng Montenegro Logistics.

Tumatango lang ako o tipid na sumasagot kay Jeruza tuwing kauusapin niya ako. "Good job," ani ni Mr. Duque. Nagliligpit na sila ng mga gamit. It's already 7 PM in the evening. Kailangan ko na rin magtago dahil pabalik na ako sa mundo ko. "Keep it up, boys." "Galing niyo talaga."

Walang ibang tumatakbo sa isipan niya ngayon, kung 'di ang agad makarating sa lugar ng insidente at makita ng buhay ang dalaga. MATAO na sa lugar nang makarating sila. Abandunadong lote ang pinangyarihan ng aksidente. Nakabangga ang sasakyan na patuloy na nilalamon ng apoy sa pinaglumaan at inabandunang batong-bahay.

May dalawang mesa sa gilid na gawa sa marble, at isang altar kung saan nakalagay ang isang maroon box na gawa sa metal. Masusi kong tiningnan ang bawat paligid, nang wala akong nakitang kahina-hinala ay nagtapon ako ng isang supot na plastic na may lamang bato, gumulong naman ito sa sahig ngunit may biglang lumabas na laser na kulay dilaw, gumalaw ito ng paatras, palabas ng pinto. Ang laser ay gumalaw ng pakorba at nahahati sa apat na lenya, ngunit bago pa ito makarating sa aming kinatayuan ay napaatras na kaming lahat.

At least, Damion will always remember her, right? ALEJANDRO’S BIRTHDAY. Dahil kaarawan ni Alejandro, maliwanag ang buong Marquez residence. Red lanterns ang nakasabit sa courtyard, at makukulay na ilaw ang nakapulupot sa mga puno, kumikislap na parang mga bituin.

At dahil na rin curious ako kung ano ang pakiramdam ng malasing ay talagang nakipagsabayan ako sa aking mga kapwa ga-graduate. "YOLO! you only live once!" sigaw ni Pam na aking kaklase habang hawak ang baso na may lamang nakakalasing na inumin. madilim ang Lugar at ang tanging nagbibigay ng liwanag ay mula sa patay sinding iba't-ibang kulay ng ilaw. maingay rin ang paligid dahil sa tawanan at hiyawan. sumasabay pa ang malakas na tugtugin. nakakarindi sa tenga para sa tulad Kong hindi sanay sa ganitong night life.

Habang iginagaya ko ang paningin sa buong paligid ay bigla siyang humakbang papunta sa harapan ko sabay pamewang at ngumiti nang bahagya. " 'Wag kang gagamit ng flashlight kapag inabutan ka ng dilim sa daan, dahil mabilis ka nilang mahahanap. Tanging ilaw lang ng screen ang gamitin mo, iyong sakto lang na makita mo ang daan. " Pag-papaalala nito sabay tap sa ulo ko. " Nga pala... paburito din ng kapatid kong bunso na babae si Sofia the first--- "

Agad na nakitpag-usap si Alex sa contractor, supplier ng mga ilaw na inilagay at nalaman niya ang mga mali rito. Ang nasabing pailaw ay dapat manilaw ang ilaw at hindi kulay asul. Ngunit, dahil sa pagkakamali ng deliver ng mga light bulbs, ay nagkaroon ng aberya ang nsabing proyekto. Maliit man itong problem kung titingnan, ay mas gusto ni Alex na maging maayos at successful ang theme park kashit sa mga maliliit na detalye nito.

Bakit ganito kagarbo? Lightbulbs! Ang liwanag dito! Ang daming kulay. Eh, sa amin kaya? Kailan kaya? Pwede kaya? Makukulayan kaya? Pahiram naman kahit isang gabi lang, para makaranas naman ang mga ka-distrito ko kung ano talaga ang ilaw na de-kuryente. "Iyong ilaw nila kumpol-kumpol, sa 'tin kahit niisa ay hindi sapul," ani Ulap.