Dalawampu Novels & Stories

sagot niya nang may diin. Hindi pa man natatapos ang aming pag-uusap nang biglang maputol ang kuryente sa buong safehouse. Ang tanging liwanag na natira ay ang pula at asul na ilaw mula sa aming mga backup monitors. "Nandito na sila," sabi ni Dante nang walang emosyon.

Lumapit si Dante sa screen ni Leo. "Isang tao lang?" tanong ni Dante. "Oo. Paakyat sa gilid ng bangin. Hindi ito gumagamit ng flashlight," sabi ni Leo. "Wait... parang pamilyar ang galaw." Lahat kami ay natahimik. Pinatay ni Dante ang maliit na lampara sa gitna namin. Ang tanging liwanag ay ang buwan na tumatagos sa mga butas ng lighthouse.

"Halos. May inaayos na lang silang ilang gamit." "Excited na po ako!" masayang sigaw ni Andrew. "May room na po ba ako?" Lumuhod si Denzel sa harap niya. "Oo naman. Pinapili ka pa nga namin ng kulay ng kuwarto mo, hindi ba?" "Blue po!" "At puro dinosaur." Tumalon sa tuwa si Andrew. "Yehey!"

Pinaandar niya ang makina, “…’yong dalawa, namatay. Iyong isa, nakakulong at iyong iba naman, umalis na sa lugar na ‘to. Kaya naman, wala ka nang kamag-anak dito, bukod sa akin at sa pamilya mo. Gusto ko sanang dumalo sa libing ni kumare pero kasi nakapila nga ako, kailangan kong kumayod bata, tatlo na anak ko. Babayaran mo naman ako ‘di ba?” “Oo naman—Tito.” “Pasensya ka na bata ha? Hindi talaga kita maililibre ngayon ng sakay.” “Wala pong problema Tito Barok, naiintindihan ko po.” Pagkaandar ng motor, napatingin ako sa kalsada at nakita ko iyong outpost tent ng mga pulis. Maraming motor, meron mesa sa loob ng tent at meron mga pulis sa loob parang mga nag-aalmusal.

Chapter 197 SA ILALIM ng maliwanag na dilaw na ilaw sa kalye, isang grupo ng maliliit na gamu-gamo ang lumilipad sa himpapawid, habang may dalawang gamu-gamo, isang malaki at isang maliit, na nasa lupa na malapit sa dalawang pigura na nasisinagan ng malamlam na liwanag ng ilaw.

Ang headlight ng sasakyan ang nagsisilbing liwanag sa paligid ng tatlo. Nakatayo si Damien isang metro ang layo kay Dylan na hawak si Ali. May hawak din na baril si Damien at nakatutok kay Dylan habang ang huli ay sa sentido ni Ali naman nakatutok ang dulo ng hawak nitong baril. Nasa may gilid ng kalsada ang dalawa at kung aatras lamang ang lalaki ay mahuhulog na sila sa bangin.

Slam! Sa isang malakas na putok, ang pinto ng lihim na silid ay nasira. Hindi pinansin ng maliit na diwata ang alikabok nang siya ay lumingon at sumugod sa silid. Pagkatapos, lumabas siya na may hawak na lampara sa kanyang kamay. Iyon ang lirang lampara! “Darryl, hindi ka mamamatay. Tiyak na hindi ka mamamatay. "

Mark your calendar. Tonight, on the first full moon of the year, I will marry my bestfriend's widow. Iginala ko ang aking paningin. Mula sa mga sanga ng matatayog na mga puno ay nakalambitin ang mga puting paper laterns. Sa ibang bahagi ng mga sanga ay mayroong nakalambitin na LED lights na lalong nagpaganda sa disenyo ng paligid. Kung titingnan ito mula sa malayo ay tila nagmumukha itong mga alitaptap na aandap-andap.

Ang eksena ay nagulat sa maraming buhay na nilalang. Ang mga buhay na nilalang sa paligid ng kailaliman ay mabilis na humakbang pabalik sa kaligtasan. “Magingat ka.” "Ito ay ang Light of Acme. Nararamdaman ko ang malakas na kapangyarihan. Ang Light of Acme ay kilala bilang Light of Death at Light of Destruction. Kung ito ay humipo sa isang tao, ang tao ay mamamatay."

Kaya tinitigan niya si Mang Tasyo na nag papahiwatig na umalis na ito. Kaagad namang nag paalam ang matanda sa kanila na aalis na at siya'y babalik rin kaagad. Bitbit ang de bateryang flash light ay pina ilaw niya iyon sa madilim at makipot na daan na tanging mga nag tataasang kakahoyan at medyo mayayabong na talahiban ang madadaanan niya. Papunta siya sa lumang warehouse para hatiran nang makaka kain ang lalaking bihag ni Damon.