Dalawampung Novels & Stories

KABANATA 50 Malawak ang bagong penthouse ng mga Vale sa gitna ng Bonifacio Global City. Mula sa dambuhalang bintana na gawa sa makapal na salamin, kitang-kita ang nagtataasang gusali at ang mabilis na daloy ng mga kotse sa ibaba. Umaga na. Ito ang unang linggo ni Jesza bilang opisyal na maybahay ni Damon Vale. Masarap ang simoy ng aircon sa loob ng silid, ngunit para kay Jesza, may kaunting paninibago pa rin sa kanyang puso.

Lahat ay napalingon sa sumisigaw na tauhan. Nakita nila ang isang lalaki, basang-basa ng pawis at hingal na hingal. “Sa Dapawan… may pares ng sapatos ni Aviona sa tabi ng bangin, at mukhang nahulog siya sa dagat!” Ang Dapawan ay isang tanyag na pasyalan sa lugar, na binubuo ng maliit na bangin na hugis letra "C" at may matarik na dalisdis.

Akala ni Erin ay tapos na ito, pero biglang may mga huling putok na mas maliwanag pa sa mga nauna. Sa gitna ng madilim na langit, nabuo ang mga dambuhalang salita gamit ang mga fireworks: Soon to open: APEX Law Firm:Davao Branch

Malakas na hiyawan ng mga paslit at maingay na busina ng sasakyan. "Nasa bayan na ba talaga ako?" Nilingon niya panandalian ang pinanggalingan. Mga punong kahoy at damo na lang ang natatanaw niya. May ilang bakuran na rin siyang nadaanan, pero lahat iyon ay private property kaya tanging ligaw na damo lang din ang laman. Huminga siya nang malalim. Inihakbang ang mga paa, kasabay ang malakas na pagkabog ng dibdib.

Pakiramdam ko ay isa akong sugatang hayop na naghahanap ng matatakbuhan. Pagkapasok pa lang namin sa loob ay agad akong sinalubong ng katahimikan at malinis na ambiance ng bahay. Napakalawak ng buong lugar pero hindi iyon mukhang malamig dahil maayos at komportable ang bawat sulok. Si Daniel lang naman kasi ang nakatira roon mag-isa matapos mamatay ang mga magulang niya ilang taon na ang nakakalipas. Nag-iisa lang din siyang anak kaya wala talaga siyang ibang kasama sa bahay maliban sa mga kasambahay. “Come,” sabi niya habang inaakay ako papunta sa malaking sala.

Ngayon ko nga lang nalaman na may pet pala siya. “Iyon ang tawag ko roon since medyo common na tawaging hotdog or talong ang genital ng isang lalaki, hindi ba?” Napatango tango ako. “Ah! Si Junjun po pala ang tinutukoy n’yo.” At long last, naintindihan ko rin ang ibig niyang sabihin. “Junjun? Iyon ba ang tawag niyong mga millennials doon?”

TPOV: PANAY ANG lagok ni Daemon sa alak na hawak nito. Nagngingitngit ang loob na makumpirmang nagkabalikan na nga si Lara at Alden sa pagpunta ng dalawa sa probinsya ng Sorsogon!

"Oo! Nasa hilagang pampang ng Heavenly Lake ang Mother of Pu'er Tea, mga isang daang talampakan mula sa gilid ng lawa." Habang nagsasalita siya, itinuro niya ang mataas na bahagi ng hilagang pampang ng lawa at sinabi kay Charlie, "Ang malabong silweta ng mga bahay na iyon ay ang nayon noon. Mukhang nandoon pa rin sila, pero parang wala nang masyadong nakatira. Halos wala nang ilaw sa mga bahay, kaya sa tingin ko, karamihan sa mga tao ay umalis na."

"Hinding hindi ako magpapatalo sa galit love. Ginagawa ko lang kung ano ang nararapat para sa pamilya natin." ​ANG PAGSALAKAY SA MADILIM NA LUNGGA ​Tondo Maynila. Sabado ng Umaga. ​Madilim at mabaho ang paligid sa loob ng isang abandonadong warehouse malapit sa pantalan. Nakaupo si Dante sa isang lumang silya habang nagbibilang ng limpak limpak na pera sa ibabaw ng isang kalawanging mesa. Tumatawa siya kasama ang dalawa niyang tauhan habang umiinom ng murang alak at nagdiriwang sa napakadaling trabahong ginawa nila noong nakaraang araw.

Sa wakas ay binasag ni Chad ang katahimikan. “Anong tawag sa lugar na ito?” anito na nakatingin sa labas ng bintana partikular sa naraanang maraming tao. “Eto ‘yong tinatawag na Puerto. Maraming namimili rito. Ito rin ‘yong masasabing entry point ng Bukidnon kaya ganito ka-busy.” Napatangu-tango ito. “Well, Cagayan is a progressive city.” Kinakabisado ni Chad ang nararaanan.