Dark Fall Chapter 1 Novels & Stories

Chapter 14 is the chapter where Miguel starting to lust and do nasty things to his Father. Just check it out to my D****e account. Dont worry, its free. See you there!

Nang matapos na siya, deretsahang umupo siya sa harap namin. "I'm sorry. Ilang taon akong nakakulong sa lungga na 'yon. Paauwi na sana ako dito sa Pilipinas, pero may tumangbang sa 'kin. Sa ginawa nila, nawalan ako nang malay. Nagising na lang ako na may kadena na ang kamay at mga paa ko. Tapos, isang babae ang tumumbad sa 'kin nang imulat ko ang mga mata ko. Laking gulat ko noon, na makitang kamukha na kamukha ko siya. Hindi ko alam kung bakit niya ako kinagaya. Basta nag sinabi niya sa 'kin, kakagimitin na ako para makapaghigante. Ilang taon akong nagdusa sa loob ng lungga na 'yon. Hindi ako pinapakain nang maayos, minsan sinasaktan pa ako. Ang masakit pa, hindi ko na muling nakita ang ana

Mula sa langit na tila ba'y isang entablado kung saan sumasayaw ang kidlat na sinasabayan ng kulog, sa lupa kung saan dama ng kaniyang h***d na mga paa ang mumunting tinik at mga sangang kaniyang naaapakan hanggang sa kapaligirang animo'y nilalamon ang kaniyang kabuuan. Pagod.... Dama na niya ang matinding pagod na gumagapang mula sa kaniyang balikat pababa sa kaniyang paa. Mistulang nagiging pabigat ito upang hindi na siya magpatuloy pa sa pag takbo. Takot... Sa unang pagkakataon sa kaniyang buhay, takot ang namutawi sa kaniyang kabuuan habang sinisikap na makalayo sa bingit ng kamatayan.

Chapter 1 – Pinagsamantalahan ako! Nagising ako mula sa isang masarap na panaginp. Kaulayaw ko raw ang aking prince charming. Magdamag naming pinagsaluhan ang walang kapantay na kaligayahan. Pero bakit ganito? Kung isang panaginip lang ang nangyari bakit napakasakit ng katawan ko? Napakasakit ng kaibuturan ko? Parang totoo ang nangyari! Bigla akong bumalikwas sa kama . Bakit hubo't hubad ako? Ang damit ko kagabi ay nakakalat lahat sa sahig. Pagbangon ko mula sa kama ay nakita ko ang bakas ng dugo. “Diyos ko! Totoo palang nangyari ang akala ko ay panaginip lang! May nagsamantala sa akin! Pero sinooooo itong lalaking ito?” sabi ko sa sarili na parang luka luka habang umiiyak sabay takbo sa ban

But my vision was already collapsing. Blurred shadows. Shouting. Blood. Chaos. The last thing I saw before darkness swallowed me completely— Were Adrian and Julian reaching for me at the same time? Too late. And as consciousness slipped away, I heard someone whisper: “The debt has finally been collected.” Thank you for reading. Leave a review or a rating — your thoughts fuel the next chapter. And if you want, every coin or gift you send helps me bring it to you faster!” (next chapter…)

Dahil sa may isang rumaragasang sasakyan ang malakas na pumito sa aking pagtawid. I cover my eyes, nahulog din ang dala kong black envelope, and I can't stop to scream. Sobrang takot ko sa mga oras na iyon. "Be sure to check out the way bago ka tuloyang tumawid!" My heart still pounding fast. Iminulat ko ang mga mata ko. "I'm still alive. Oh, God. Thank you." I whispered. Akala ko ay katapusan ko na sa mundo.

“Remember this when you wake: saving him does not mean owning him. His life is not a prize. His pain is not a puzzle made for you.” Biglang nawala ang sahig sa ilalim ko. I gasped, clutching the candle to my chest, pero wala akong mahawakan. No walls. No air. No up or down. Only falling. Only darkness. Only Death’s final words following me. “Start with hello.” Then I hit something soft. Napabalikwas ako ng gising, habol ang hininga. My room. My bed. Morning light. For a second, hindi ako makagalaw.

bulong niya sa sarili, isang ngiti sa labi. “But one night will never be enough.” End of Chapter 7 Kung gusto mo, puwede rin kitang tulungan gumawa ng Chapter 8, kung saan lalo pang lalalim ang emotional at physical tension ni Adrian at Lena, at magsisimula na ang “obsession vs. resistance” dynamic na classic sa dark billionaire romance.

Lahat sila ay natigilan tsaka sabay sabay na lumingon sa pinanggaling ng daggers and they all stunned after seeing a woman who look at them with her emotionless green eyes. “D-dawn,” END OF CHAPTER 10

Sobrang lakas ng kabog ng d****b ko na animo’y lalabas ito mula sa ribs ko. Handa na akong gumiling nang tumugtog ang ‘Careless Whisper by George Michael’. Ngunit napa-upo ako kasabay ng pagtakip ko ng tenga nang makarinig ako ng malalakas na putukan ng baril. Nagpalinga-linga ako habang gulantang na gulantang sa nangyayari. Mga hiyawan ng tao ang naririnig ko at halos nagkakagulo na ang lahat. Walang pag-aalinlangan na tumakbo na rin ako papasok sa loob at umakyat sa second floor. Tinungo ko ang kwarto namin ng anak ko at halos takasan ako ng bait nang wala si Maggy sa higaan.