In The End Of The Day Novels & Stories

Chapter 13 Our second day in Cebu is quite busy. I did four meetings and Zale waited for me just like yesterday. Hindi naging mabilis ang bawat meeting na ginawa ko kaya umabot ng gabi ay hindi pa rin ako tapos. I was already exhausted when my meetings ended. It's exactly seven in the evening. I close all the deals. Congratulations to me. It's all done. May isa pa sana bukas kaso nilipat ngayon kaya wala na akong gagawin bukas. I am all free tomorrow. We are free to leave.

Sa dami ba naman ng alalay nito kaya alam kong hindi ito kaylan man nagtratrabaho ng mahihirap. Sinabi kong ako naman na ang maghugas tutal siya naman ang nagluto. Hindi naman ito pumayag kaya ang ending nagtulungan na lang kami sa paghuhugas. Tigas ng ulo ng batang ito singtigas ng ulo niya sa baba. Pagkatapos naming maghugas sinabihan ko ito na maligo na rin at kaylangan naming umalis ng maaga. Kaylangan kong makuha lahat ng aking gamit ngayon at ma settle ang mga bill sa aking land lady doon para hindi na ako babalik pa.

Napatingin siya sa huling pumasok na kaklase and she can't help but to smirked. Finally, this will be the last day of her mission. Dahil tatapusin niya na ito ngayong araw. Hindi na siya makapaghintay na makita ang magiging reaction ng salarin. END OF CHAPTER 40

mahinang sambit ko. Naalala ko talaga last night, noong nalaman ni mommy ang tungkol sa aming dalawa ni Aries, dahil narinig niya sa trabaho. Kinatok ba naman ako sa kwarto namin ni Hiraya, at dinala ako sa dining area kung saan kami nag usap ng masinsinan nila daddy. Akala ko talaga magagalit sila eh, pero binalaan lang nila ako sa mga bagay na hindi dapat gawin.

Ang langit sa huling hantungan ng aming paglalakbay ay hindi kulay abo gaya ng sa Alps, o madilim gaya ng sa Binondo. Dito sa dulo ng horizon, kung saan ang dagat at langit ay tila naghahalikan sa isang walang hanggang asul, ang lahat ay mukhang payapa. Ang Horizon’s End ay hindi lang isang geographical location; ito ang sandaling ang lahat ng mga pira-pirasong piraso ng aming buhay ay sa wakas ay nabuo na.

Sure, it will take long before it goes up again, but the bottomline is it will still rise no matter how many times it goes down. Pero ako... Kami. If we end, I don't think we'd get back again. Our ending is the finish line. No more arguing about it. "Let's go?" pagbasag sa katahimikan na yaya ni Riel nang tuluyan nang lumubog ang araw at unti na lamang ang liwanag. "Yeah." replied Saskia, guiding me as I stood from the picnic blanket. I feel a bit weak, having to space out for too long—seated and numb.

“Oo. Lately, she always reminds me that not all endings are sad and ugly. Mayroon din ending na masaya at maganda. And sunset is the proof. Sunset ends the day with beautiful scenery and views.” Tumayo si Red habang kipkip nito sa dibdib ang urn ni Serenity na naglalaman ng abo nito. Niyakap nito ang urn ng mahigpit kasabay ng sunod-sunod na pagpatak ng luha. “I told you na sa bahay ka nalang natin ‘e, kasi mas malapit sa akin. Ayaw mo kasi. Gusto mo talaga dito. Ganito naman tayo palagi ‘e. Gusto mo ang laging nasusunod. Wala ‘e sobrang mahal kita, kaya kahit labag sa loob ko sinunod ko parin ang gusto mo! Visit me often in my dreams, buttercup!”

Well ano nga ba ang ineexpect ko sa taong pader na yun? Tuwing kumakain kami nang sabay di naman talaga kami nag uusap. Konting kamustahan lang sa mga nangyayari araw raw gaya nang "How's your day?" Ganun lang nothing more. Gaya ngayon break time na namin lalabas nanaman ako sa room na may nag aabang sa labas.

Ang corny niya talaga kahit minsan. "KUMAIN KA NA! DIYAN KA MATULOG SA KUWARTO KO DAHIL TINEXT AKO NI TITA AT SINABI NIYA NA RITO KA NA LANG PATULUGIN LALO'T GABI NA, AYAW KO MAN PERO WALA AKONG MAGAGAWA. UBUSIN MO LAHAT NG PAGKAIN." Nakakatawa dahil naka uppercase ang mga letra. May nakita pa akong maliit na papel at binasa ko rin 'yon.

Ilang minuto muna akong nagmuni-muni bago tuluyang umalis sa kama at pumasok sa banyo upang maligo. This is the last day of our event and the most exciting part. Hanggang alas-onse ng gabi ang ipinaalam naming end of the event at pinayagan naman kami. Mamayang gabi magaganap ang 'CE-reyna' kaya exicited akong pumasok.