The Day You Said Goodnight Novels & Stories

"Mukhang aatras pa yata ang birthday boy natin today ah. Ano, Ava? Babayad ka na? HAHAHAHA?!?" "Hell no. Hindi siya maglalabas ng pera. Kapag hindi ako pipiyok kayong lahat ang magbabayad sa amin ng tigdadalawang-libong piso. Call?" Sabay sabay na nagkatinginan ang mga naroon sabay sabing, "call." Sa inis niya'y kaagad na inabot ni Creed ang song book at pinili ang paborito niyang kanta na pinamagatang, The Day You Said Goodnight by Hale.

Sinalubong siya ng malamig na hangin na rason para mapangiti siya. Ngiti na kalungkutan ang laman. "Good morning," she whispered before her tears started to flow down her cheeks. It's another day for Eleuthera—another day to endure the pain.

Tas di mo pa ko pinagbuksan ng pinto mo NIKO: I'm ok Pat. Thank you for your concern. Matulog na tayo. Goodnight *END OF PHONE CONVO* pinatayan ako ng tawag. Di man lang niya hinintay 'yong pag goodnight ko rin sa kanya. Mukhang masama talaga timpla niya ngayon kaya hindi ko muna kukulitin. Kinabukasan ay maaga kaming gumising para sa awarding. Ano man ang maging result, tatanggapin ko dahil alam ko ginawa namin lahat ng makakaya namin.

Binigyan ko siya ng isang ngiti, ngiting totoo. “Goodnight and thank you Tanner. Na-appreciate ko lahat ng ginawa mo.” “Anything for you.” Napasandal ako sa pinto ng kwarto na pinasukan ko at tahimik na napatili—teka hindi dapat ako kiligin! Hindi! Saglit lang ‘to! Bukas ay uuwi na ‘din kami! Tama! Itutulog ko na ito para dumating na ang bukas, tama-tama. ***

"Okay pero kapag kailangan kita dapat pupuntahan mo ako kaagad ha." I smiled at her and nodded. *** I glanced once again at Jasmine who was now peacefully asleep before I closed our bedroom door and walked to the living area. It's past midnight now but I'm still wide awake. Habang hawak ko ang aking cellphone sa kanang kamay I lightly tapping it to my left palm habang palakad-lakad dito sa sala. I've been doing this almost an hour now pero hindi pa rin ako makahugot ng lakas ng loob na idial ang number ni Natasia.

And she didn’t dare to say a word. Maya-maya pa, masuyo nitong kinintalan ng halik ang kanyang noo bago, “Goodnight, Lauren. I’ll see you tomorrow at breakfast,” anito bago tuluyang umalis sa ibabaw niya at nagmamadaling lumabas sa kanyang kwarto.

mahinang sambit ni Zinnia. Nagising siya dahil sa kiss ko. Ang cute niya talaga. Bigla niya akong niyakap at hinalikan niya ako sa leeg. "Goodnight love," malambing na sambit niya. "Goodnight too, baby." Niyakap ko siya pabalik. Fast-forward ZINNIA POV. "Uhmm... Umaga na?"

Ano na lang ang iisipin ni Sir Dylan sa akin pagkatapos ng nangyari sa pagitan namin kagabi? ‘Gosh! Bakit kasi hindi mo muna inisip ang mangyayari bago mo ibinuka ang legs mo sa harap ni Sir Dylan?’ galit na turan ko sa sarili ko. Huminga ako ng malalim at sumama na sa mga empleyadong nag-aabang din sa pagdating ng elevator. “Good morning, Belle,” nakangiting bati sa akin ni Liam. Katulad ko ay isa rin siyang intern at magkasama kami sa CSAF Department.

Nagdadabog na tumayo ito. “Makauwi na nga lang, sinisira mo ang araw ko. Hmp!” “Good night.” Nginitian ko ito pero isang matalim na irap lang ang isinagot nito bago nagmamartsang lumabas ng bahay ko.

"Hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko, o kung ano ang isasagot ko sa'yo." "Hindi mo kailangang sagutin ang sinabi ko. Sinabi ko lang para alam mo," sagot nito. "Basta alam kong nararamdaman mo rin ang nararamdaman ko." Bago ako tuluyang makalabas sa loob ng sasakyan, narinig ko ang pag-goodnight ni Tristan sa akin. "Good night, Amara." "Goodnight din, Tristan." Pero maya't maya lang ay dumukwang ito at magaan niya akong hinalikan sa labi. Mabilis rin akong tumugon sa halik niya.