Dark Moon: The Blood Altar の小説・ストーリー

Wala ang mga Tanaleon at naiwan siya kasama lamang ang mga kasambahay, ibang mga tauhan, at bodyguards. The coldness of the early dawn haunted her. It’s past three a.m. in the morning but she’s still wide awake. Hindi siya mapakali sa mga nangyayari— not of her kidnapping case but rather Lorenzo and Valerie. She shouldn’t be, right? Ngunit mas nangingibabaw ang kaisipang iyon sa kaniya. ‘Ano bang iniisip mo, Maya?’, she thought of herself. Pinilit niya ang sarili na makatulog at doon na nga siya dinalaw ng antok. Nagising siya kinaumagahan sa malakas na pagkatok sa pintuan.

"Damn it! You're such a tease. Both, Vela. Kaya behave ka lang diyan kung ayaw mong lumabas sa silid na ito na paika-ika. Saka 'wag ka ng magmaang-maangan, alam kong alam mo kung bakit ako high blood ngayon!" Gaya ng nakasanayan niya, inamoy-amoy niya ako hanggang sa kumalma siya. Mahina akong napadaing nang halikan niya ang leeg ko. Ang sarap na naramdaman ko ay biglang naglaho nang pabalyang bumukas ang pintuan. "Ay, porn!" sigaw ni Alto nang makita niya kami. "Wow! Kaya pala ayaw umuwi dahil nag-eenjoy ka pala dito, bosing."

ALAS-DOSE na ng hatinggabi. Tapos nang mag-shower si Luisa at nakapagbihis na rin ng pantulog, pinatay na rin niya ang main light sa kuwarto at tanging ilaw mula sa maliit na lampshade na nakapatong sa ibabaw ng bedside table ang nagbibigay liwanag sa paligid. Hinayaan niya na pumasok ang malamig na hangin mula sa dagat sa loob ng kanilang silid sa pamamagitan ng screen door sa terrace. Luisa watched the white sheer curtain gently dance along the cold wind. Habang tila musika sa kanyang pandinig ang tunog ng alon ng dagat. Pagkatapos niyon ay kinuha niya ang libro at pinagpatuloy na binasa iyon habang nakaupo siya sa kama at nakasandal sa headboard at nakabalot ng kumot ang kanyang mga binti

Nang matapos na siya, deretsahang umupo siya sa harap namin. "I'm sorry. Ilang taon akong nakakulong sa lungga na 'yon. Paauwi na sana ako dito sa Pilipinas, pero may tumangbang sa 'kin. Sa ginawa nila, nawalan ako nang malay. Nagising na lang ako na may kadena na ang kamay at mga paa ko. Tapos, isang babae ang tumumbad sa 'kin nang imulat ko ang mga mata ko. Laking gulat ko noon, na makitang kamukha na kamukha ko siya. Hindi ko alam kung bakit niya ako kinagaya. Basta nag sinabi niya sa 'kin, kakagimitin na ako para makapaghigante. Ilang taon akong nagdusa sa loob ng lungga na 'yon. Hindi ako pinapakain nang maayos, minsan sinasaktan pa ako. Ang masakit pa, hindi ko na muling nakita ang ana

Parang nagsisimula pa lang sila, at hindi pa talaga gumagawa nang paraan para kunin ako sa Vendetta. Ang swerte ko naman, dahil sa dami ng puwedeng saluhin, bakit puro problema pa? Biglang nawala ang laser nang marahas na bumukas ang pinto, pero imbis na mapalingon sa pumasok, nanatili lang akong nakatitig sa kawalan. Takot na baka kalabitin niya ang gatilyo, at patayin ako. “Fuck!” a familiar voice cursed.

Samantala. Dalawang araw bago ang takdang araw ng paglitaw ng buwan. Walang kamalay malay ang lahat na sa isang bahagi ng kabundukan, sa liblib na bahagi ay dalawang araw bago ang itnakdang paglitaw ng buwan. Tinipon ni Drake ang kanyang mga grupong Kumal kasama ng mga mortal na kanila ring kaanib. "Makinig kayo lahat" umalingawngaw ang boses ni Drake sa ilalim ng liwang ng Buwan.