Golden Sun Dark Dawn Novels & Stories

Nakakatokot iyon, it feels like he is flying daggers by the way his eyes scrutinizes people. Mas lalong nahigit ko ang sarili kong hininga ng may biglang bumulong sa aking kanang tainga, "You look so scared of me, don't worry I won't bite, enjoy your days because it won't last long, Sunshine.The sun always sets," makahulugang sambit niya.

The feathers moved upward as it turned into gold streaks of light. "Divine judgment," I whispered as the golden streaks of light pierced through the dragon's body. The dragon let an agonizing growl as the golden lights purified it. The light became brighter and brighter until I hear no growl anymore. As the light vanished, I saw a naked man lying unconscious onto where the dragon was located. I immediately went to Smith and checked if he's still alive. But I felt sad when I found out that his heartbeat is already too weak. "R-Raven..."

Dati, ang sunset ay tanda ng pagtatapos ng isang payapang araw—isang pangakong bukas, gigising siyang muli sa parehong katahimikan. But now, it’s different. Tulad ng araw na unti-unting nilalamon ng dilim, ganoon din ang katahimikang pinaghirapan niyang buuin—dahan-dahang kinukuha pabalik ng mundong pilit niyang tinakasan. And she knew—the sun would never rise the same way again. “Ayos ka lang ba, Didi?” muling turan ni JD na ngayon ay nasa harapan na ng dalaga.

Ang tahimik at napakakalmado na ng atmospera gawa ng pangdapit-hapong liwanag mula sa labas. Napupuno ng golden-orange na liwanag ang floor-to-ceiling glass wall na tumatagos sa light ash gray wall na nasa kaliwang bahagi ng silid. Ang ethereal naman sa pakiramdam ng pagdampi ng sinag ng papalubog araw sa pader, pinto, at sahig—para iyong nag-iinit at kumikinang na baga. Para siyang isang reynang nakaupo sa trono habang pinanonood ang mga bulalakaw na nahuhulog sa kawalan.

panimula ko. " To find Sun and Moon?" " Tama ka kailangan nating tumulong sa paghahanap" Naging practices na sa loob ng maraming taon na sa tuwing nalalapit ang anniversary ng Darkworld. Hinahagilap namin sina Sun at Moon ang dating Prime at Supreme ng Darkworld.

** Ang madilim na mga araw nang pagdukot. Tinakpan ng mga kindnaper ang mga mata ni Davron gamit ang kulay itim na tela, at ang palapulsuhan nito ay mahigpit na nakatali kaya hindi nito maalis ang kulay itim na tela. Inilagay ni Selene ang isang pendant na palagi nitong dala sa bulsa ng suot ni Davron, "Ito ang paborito kong manika, pampaswerte ko iyan, hindi ka mamamatay kapag hinawakan mo siya."

“Dahil kapag nakatingin ako sa’yo, baka hindi na ako makalingon.” Parang bumalik sa akin ang lahat ng init, lahat ng kaguluhan na pilit naming nilimot. Hindi kami nagsalita, ngunit ramdam naming pareho—ang gabing iyon ay puno ng panganib, ngunit mas lalo itong nakakaakit. Flashback — Mansion, Dalawang Buwan ang Nakalipas Sa isang maulan at malamig na gabi, nagtagpo kami sa lumang library.

The storm had passed, leaving behind a new dawn, a dawn filled with the promise of a love that was real, a love that was true. The morning sun painted the bedroom in hues of gold, a stark contrast to the storm that had raged within their hearts just weeks ago. Soirye stretched, a contented sigh escaping her lips. The sheets, crisp and cool against her skin, held the lingering warmth of Damon's body, a reminder of the night they'd spent nestled together, their anxieties finally quelled.

napaiwas naman ng tingin si Damon at napabuga ng hangin. “I don’t know princess. Pag-iisipan ko pa,” napahinto naman si Damon sa harapan namin kaya nagsiiwasan kami ng tingin. Napasipol naman ako dahil sa nakikitang lungkot ni Yana. Gustong-gusto niya talaga kaming isama. Kahit gusto namin, ayaw naman kami payagan. “Hmm… isama rin po natin sila Winter, Dark at Sun”

Hindi ko na pinigilan ang sarili't kinalabit ang stressed na babae, medyo nairita man ito ay nilingon pa rin nila ako. "Bakit hindi mo kaya gawing kakulay ng sunset ang diamond sa pendant? Aurora Sunset diamond ang babagay diyan, tipong ang paglubog ng araw ang saksi ka pagmamahaln at heartbreak ng magmamay-ari sa jewelry na iyan. Isang pangako na sabay nilang sasalubungin ang pag-alis ng araw ngunit hindi na nangyari pa, 'diba, super emotional no'n?" May pagtakip pa ako sa aking bibig. "Wow, medyo romantic nga 'yon. 'Yun na lang beh," may pagtapik pang sabi ng matangkad na babae sa kaniyang kaibigan.