روايات وقصص ضمن Dark Stars

Pakiramdam ko ay isa akong hayop na ihahain sa mga gutom na lobo. Dinala ako sa isang lihim na silid sa itaas ng bar. Doon, may mga lalaking nakasuot ng tuxedo, mayayaman, makapangyarihan, at mga mukhang walang pakialam sa moralidad basta’t makuha ang gusto nila. "Ladies and gentlemen," panimula ng auctioneer. "Ngayong gabi, mayroon tayong espesyal na handog. Isang rosas na hindi pa napipitas. Ang panimulang presyo... limang daang libo."

On this beautiful night We'll make everything right My beautiful love, my beautiful love Larger than the moon, my love for you Worlds collide as heaven pulls us through The secret of the world is written in the stars I'm carrying your heart in mine [chorus] — Maybe a greater thing will happen Maybe all will see Maybe our love will catch like fire As it burns through me [3x] [chorus] What a beautiful smile Can I stay for awhile? On this beautiful night We'll make everything right [2x]

Hindi ko alam kung paano nangyari, pero salamin ang inaapakan namin ngayon, na sumasapat para makita ang iba't-ibang isdang lumalangoy sa aming ilalim. Hindi ko nga lang masulit ang paglibot ng aking mga mata dahil sa lalakeng nagmamadaling maglakad sa unahan namin ni mama. Hinabol ko ng tingin si Noah. Direderetyo lamang siya papasok ng kanilang pintuan. Someone opened the door for him, but he never bothered to stop. Basta dere-deretyo lang siya sa kanyang pagpasok sa bahay hanggang sa hindi ko na siya nakita.

"The fireflies only shine at night. Their beauty only see at night. There worth only see at night. Andromeda they are nothing but a small creature." Bumitaw si Andromeda. Lumapit siya sa damuhan. Humiga siya at tiningnan ang kalangitan. "Just like the stars. They only shine at night. They are also small in the eye of a human because of there distance but they didn't cause a heart to be torn. They are small but they cause a heart to be full."

Paliwanag pa ni Trixia. Habang lumalalim ang gabi ay natapos na ang masayang celebrasyon at napagpasyahan na nilang magbabarkadang matulog. Pero si Maica at Rim ay tinungo ang isang damohan at doon napag-pasyahang magpalipas oras. Kita sa kanilang inuupoan ang magandang buwan at napakaraming bituin sa langit. Nagni-ningning ang lahat ng mga ito na parang dyamante.

Bumukas ito at nabungaran namin ang walang katao-tao sa paligid. Tinahak namin ang hagdan paitaas para puntahan ang silid ni Apollo. "Carefull," sambit nito. Kasi hindi ko makita ang nilalakaran kong hagdan. Inalalayan naman ako ni Dark. Nang makarating kami sa pinto nito ay binuksan na niya ito at tumambad sa akin ang pambatang disenyo ng paligid. Puros outer space ang theme nito at may nakasabit pang mga planet sa ceiling at may spaceship pa. Ang cute. Ngayon lang ako nakapasok rito. Kahit madilim ay nakikita ko parin ang paligid dahil sa glow in the dark na moon and star's nito.

" Or worry about me. He shook his head and the crease on his forehead deepened. "Alam mo ba na ang nakikita nating liwanag ng bituin sa kasalukuyan ay mula sa pagkinang nito ilang daang libo o ilang milyong taon na ang nakakaraan?" I smiled and nodded. "The light of the stars is thousands of lightyears away, its brightness takes number of years to travel and reach the earth. Some of it were already dead. Hindi ba ang karamihan sa constellation ni Orion ay patay na bituin---"

Nakakapit kasi si Xeviona kay Von, lumilipad sila, pinapakita atah nito ang buong paligid o pinaparanas nito ang paglipad sa ere? Napangiti ako ng mapait nang makita sina Alastair and Dark na magkayakap na nakaupo habang si Alastair naman ay tinuturo ang mga bituin sa langit, nanatiling nakatitig at nakikinig lang ang kasintahan nitong si Dark.

Dati-rati noong bata pa ako, palagi kong niyayaya sa rooftop ang kapatid ko para tignan sa telescope ang mga stars sa langit. Favorite ni Josh ang mga stars, at ang malaki dito ay pinangalanan niyang Snow, ang namatay niyang aso. Binalak niya pa dati na maging Astronaut para daw mahawakan niya ang mga stars, at natawa ako. I explained to him that stars are hot, and we can’t touch them. Some of them are even hotter than the sun.

Ito na ang pinakamagandang regalo sa kaniyang kaarawan, ang tunay at busilak na pag-ibig ng lalaking mahal na rin niya, noon pa bago siya nawala. "Off the light." Nangunot ang noo ni Dark sa gustong mangyari ng dalaga. "Please?" pakiusap niya kay Dark. Bitbit pa rin na bumalik sa bandang pintuan si Dark at turn off ang ilaw. Off na rin pala ng dalaga ang lampshade kaya ang nagsisilbing liwanag na lang ay nagmumula sa nakasinding kandila.