Dead Star Theme Mga Nobela at Kwento

Ang galing nya eh. And i also feel him, gusto ko di i-rewrite ang mga letseng bituin. Pero anong konek ba ng bituin sa destiny? Nevermind. Pinakinggan ko lang si Dawn dahil alam kong para sa akin ang kanta nya na 'to. What if we rewrite the stars? Say you were made to be mine Nothing could keep us apart You'd be the one I was meant to find It's up to you, and it's up to me No one can say what we get to be

minahal at hinahangaan niya ang mga artistikong guhit sa dingding, ang malambot na background music, ang mga ilaw, ang lahat ay kumportable, May parte sa puso niya na nandoon siya kasama ang nobya, mabilis niyang inalis ang mga iniisip na iyon. .Nag-e-enjoy siya habang nasa pangatlong baso, unti-unti niyang niluluwagan ang sarili habang nag-iisip kung dapat ba siyang dumalo sa burol ng kanyang ama, sinabi niya kay Tyler na uuwi siya ngayong weekend, sinusundan ng mga mata niya ang galaw ng lahat ng lumalabas at pumasok. ng bar.

Si Ram pa lang ang nakapanloko sa kanya. Tatlong taon silang magkasama. Wala siyang naging clue sa buong panahon na iyon kung may mali man sa relasyon nila. Hindi niya tuloy alam kung ano’ng dapat isipin ngayon maliban sa hindi bagay sa pagngawa niya ang soundtrack ng bar. Upbeat iyon at nakakukulili ng tainga. Gusto niyang sumabog na ang stereo para matigil. Pero bago pa niya bulyawan ang kung sinumang sound operator, may dumikit na lalaki sa kanya. “Hi, babe . . .”

Hindi matahimik ang gut feeling ko, kailangan ko malaman kung sino siya. “Killian De Levin,” he said, nonchalantly. My jaw dropped when I remember his face. “Y-You mean that Killian?” I said while stuttering. Tumango siya na parang hindi big deal iyon sa kaniya, pero big deal ‘yon sa akin! He owns the best entertainment company in the industry. Sobrang taas ng standard nila kaya kokonti lang ang artists na hawak nila pero lahat ng ‘yon kilala hindi lang dito sa bansa pati na rin sa buong mundo. Tapos ganito lang siya umasta sa harap ko ngayon? Hello pangarap kong pumasok sa kumpaniya niya! They also have the best pr team, an entertainment company could have. Tanda ko dati, nagkaroon ng issue

"Mula sa mga tala hanggang sa buwan, inialay ko kay Bathala ang tayo na walang hanggan." "Mula sa aking mga mata hanggang sa nadarama, tinuruan mong magmahal ang tulad kong hindi magtatagal" Ang Moonaustarsiscoma Colorein ay isang komplikasyon sa paningin. Ito ang kauna-unahang visual disorder kung saan pabago-bago ang daloy ng bisyon ng isang pasyente. Mahihirapan siyang makakakita sa umaga na parang bulag at sa tuwing sasapit naman ang gabi ay magiging normal ang kanyang paningin na parang walang dinaramdam. Sa madaling salita, siya ay bulag lamang sa umaga.

Hindi ko alam kung paano nangyari, pero salamin ang inaapakan namin ngayon, na sumasapat para makita ang iba't-ibang isdang lumalangoy sa aming ilalim. Hindi ko nga lang masulit ang paglibot ng aking mga mata dahil sa lalakeng nagmamadaling maglakad sa unahan namin ni mama. Hinabol ko ng tingin si Noah. Direderetyo lamang siya papasok ng kanilang pintuan. Someone opened the door for him, but he never bothered to stop. Basta dere-deretyo lang siya sa kanyang pagpasok sa bahay hanggang sa hindi ko na siya nakita.

Kaya ang ending, pumayag na kaming dalawa. Kinabukasan ay sabay kaming nagtungo sa plantasyon. Gaya ng sabi ni Eliam, malaki ang ambag ng manggahang ito sa amin magmula pagkabata. Eliam and I weren’t enemies all the time, may mga pagkakataong nagkakasundo naman kaming dalawa. At kapag okay kaming dalawa, dito kami laging nagtutungo. Mayroon kaming paboritong puno na inaakyatan naming dalawa. Iyong puno lang kasi na iyon ang may magandang sanga na puwede naming tambayan. Kapag gabi, doon kami tumatambay para mapagmasdan ang mga bituin sa kalangitan. Pero bihira lang iyon mangyari. Bilang na bilang sa daliri ko ang mga pagkakataong nagkakasundo kami.

Parang sila lang ang nakakaintindi sa 'kin, sa mga hinanakit ko sa mga magulang ko. "Hmm?" I didn't look at him because I was busy eyeing my favorite group of stars, constellation to be exact. Para itong smiley face. Dalawang bituin sa ibabaw na nagsisilbing mata, at naka-kurbang limang bituin sa ibaba na nagsisilbing isang ngiti. Para nitong sinasabi na. "just look at us if you're feeling sad, because we can make you smile just by shining at night. we're always here for you, 'kay?"

Destiny has it's different ways to spell our words of love, it has different kind of ways to find the right one for us we just need to be sure with what we feel so we can't lead ourselves to the wrong one when the right one is just Infront of us standing and waiting for us to see them. "The end." Narinig ni Yenna na pumalakpak ang anak Niya na nakikinig sa kaniya sixteen year old na ito at gusto nito na ikwento niya ang Love Story nila ng asawa niya ngayon na si Lennon na nakikinig lang din sa kwento niya. "Mommy, why you titled your book Broken Destiny?" Tanong ng anak niya na naka higa sa kama nito at pati ang asawa niya ay nakikinig.

Ang dami na agad article tungkol doon at mukhang nakarinig na ang mga reporters. “This is the reason why I don’t want to handle you! Ang sakit-sakit mo sa ulo! I bring you here with me so you can lie low!” reklamo ni Ms. Juliana. The CEO of his entertainment company and his sister. Napahilot pa ito sa kaniyang sentido. Mabuti na lang din ay mahimbing na ang tulog ni Maverick sa kwarto ng magaling niyang ama kaya hindi na nito naririnig pa ang mga pagkalagulo nila ngayon.