Novel & Cerita Dark Stars

"Amidst the stars' intricate dance, our promise was forged, destined to endure the trials of fate and time." Alessia Montague, a wealthy New Yorker who returns to the Philippines with her father, Alessandro, for a vacation at their family-owned resort. Amidst the serene backdrop of Santa Ana, Cagayan, Alessia encounters Luca. Despite their rocky start, Alessia finds herself drawn to Luca, Struggling with her feelings, Alessia must navigate the complexities of love, trust, and forgiveness. As she grapples with her emotions, Alessia learns that sometimes, the most unexpected encounters can lead to profound personal growth and lasting connections.

sambit ni Juago kaya sunod-sunod ang tango ni Maverick doon. “Of course, Tatay! I will always like to see you and Nanay together!” Maverick hugged him tightly. Parang malulusaw ang puso ko habang nakatingin sa kanila. Sinuot lang ni Juago ang bracelet kay Maverick. Para bang may alam na ako subalit hindi ko pa rin magawang isipin. Hindi ko pa rin magawang isipin na darating talaga kami sa ganitong sitwasiyon. Hindi ako mapakali sa aking kinauupuan doon hanggang sa may panibagong fireworks na naman ang pinaputok sa building na ‘yon. Nakatingin lang ako sa fireworks hanggang sa unti-unti kong nakitang may panibagong nakasulat na naman sa billboard.

Parang nanaginip ako. Nakasama ko raw si Levi isang gabi sa ilalim ng mga kumikislap na stars sa langit. Tapos, hinalikan niya ako. 'Yon lang, hindi ko alam kung anong lasa ng halik niya. Parang ang distant kasi... hindi ko maramdaman kung totoo 'yon o hindi. Pero baka nga, panaginip lang talaga 'yon.

VELA Wala pang tatlong segundo, bumalik din agad ang ilaw. Subalit laking gulat ko nang makitang nakatutok na sa akin ang baril na hawak ni Sadam. Traydor! Isa siyang traydor! Sino siya? Bagong tauhan ba siya ni Nadivar? Bakit ba ako ang puntirya ng mga taong nakapalibot sa kaniya? Animo'y isa akong hadlang sa kanilang mga plano.

Nakakapagsinungaling ang labi ngunit hindi ang sinasaad ng mga mata. "So why don't we rewrite the stars?Maybe the world could be ours, tonight…" una akong nagbitaw ng tingin, hindi ko kinaya. I stopped playing, 'di ko na tinapos, tumayo ako at iniwan siya kasabay ang palihim kong pagpunas sa luhang basta na lamang pumatak.

dagdag ko. "How come that the stars are giving you calm and peace?" ngumiti ako sa kalangitan at huminga ng malalim. “Watching the dark skies with stars shining are one of the therepeautics for me,” sagot ko sa kaniya. "If you think about the stars they're shining in the darkness. They keep bringing lights to the dark night. Bukod du'n, sisters who raised me said that people who are already dead are now stars. In my case, I miss my parents even though I don't know who they are. Kung buhay ba sila o hindi, nakikita ko pa rin sila sa pamamagitan ng pagtingin sa kanila, hindi ako sure pero isa lang ang sigurado ko, these stars will connect me with them," I added to what I have said to him at sa

Kaya ang ending, pumayag na kaming dalawa. Kinabukasan ay sabay kaming nagtungo sa plantasyon. Gaya ng sabi ni Eliam, malaki ang ambag ng manggahang ito sa amin magmula pagkabata. Eliam and I weren’t enemies all the time, may mga pagkakataong nagkakasundo naman kaming dalawa. At kapag okay kaming dalawa, dito kami laging nagtutungo. Mayroon kaming paboritong puno na inaakyatan naming dalawa. Iyong puno lang kasi na iyon ang may magandang sanga na puwede naming tambayan. Kapag gabi, doon kami tumatambay para mapagmasdan ang mga bituin sa kalangitan. Pero bihira lang iyon mangyari. Bilang na bilang sa daliri ko ang mga pagkakataong nagkakasundo kami.

Ngunit hindi siya nito pinansin. “Ang ganda ang langit. Nakikita mo ba ang malaking star na ‘iyon? Sirius ang tawag diyan. The brightest star. Kapag malungkot ka, tignan mo ang star na ‘yan sa langit para maalala mo ako. Para mapangiti ka. Kahit malayo ako o kahit ano ang mangyari sa buhay nating dalawa, nandito lang ako para sa’yo.”

sabi niya sa kanila isang gabi habang sila ay nakatingin sa mga bituin, "ay hindi ang kapangyarihang iligtas ang sansinukob. Ito ay ang kakayahang mahanap ang sansinukob sa mga mata ng mga taong mahal mo." Dumating ang araw ng "Huling Kanta." Ang "white fountain" sa Duyan ng Basurero ay sumabog sa isang nakakasilaw na liwanag, isang alon ng purong enerhiya ng paglikha na bumalot sa buong kalawakan. Ang mga bituin ay hindi namatay; sila ay nagsimulang umawit. Ang bawat planeta, bawat nilalang, bawat atomo, ay naging isang nota sa isang dambuhalang orkestra.

Umatras din si Fane, kasabay niya! Ang pilak na ilaw mula sa mga bituin at ang kulay itim na ilaw ay naglaho pagkatapos ng matinding salpukan sa ere. Subalit, ang itim na ilaw ay may taglay na dark energy na hindi maunawaan ng sinuman. Ang enerhiya na ito ay gumapang sa kanyang espada at kaagad na naapektuhan ang kanyang kamay!